blog pagina janneke de bijl hoge verwachtingen

Ik ben Janneke en ik heb hoge verwachtingen, van mezelf én van het leven. Hoe dat elke keer weer tegenvalt, lees je hier.

Categorie

archief

Puppybrokken

Ik snap het wel, dat Teddy liever de puppybrokken wil. Hij is natuurlijk geen puppy meer, maar ze zien er gewoon lekkerder uit. Donkerder, kleiner, ronder: gezelliger. Krokanter ook. Veel beter dan de grote grijzige brokken voor volwassen honden, in degelijke driehoekjes.

Het lijkt op de keuze tussen een handje borrelnootjes en een handje walnoten. ‘Nootjes’ en ‘noten’ zegt alles al: borrelnootjes neem je even lekker tussendoor, ze knapperen in je mond en zijn weg voordat je het weet. Walnoten zijn een klus om weg te werken, die blijven overal achter je tanden en kiezen zitten. Ze lijken maar niet door je keel te willen, alsof je mond en je keel ze allebei niet willen hebben maar er onderling nog niet over uit zijn wie het stomme klusje gaat klaren.

Ik kan appels wel lekker vinden en dat ook benoemen en benadrukken hoe goed het voelt om tussendoor fruit te nemen in plaats van chips/snoep/chocola, maar ik moet het vrij hard zeggen om het zelf te geloven.

Van mij mag Teddy puppybrokken. Er zit te veel eiwit in Teddy, we hebben ook saaie grijze brokken. Maar jij mag kiezen.

De potentie van een etentje

Als ik geen zin heb om met vrienden van vroeger af te spreken maar de afspraak staat al, wil ik zéker niet met ze uit eten. Uit eten gaan vind ik heel leuk, je zou kunnen zeggen dat het verzachtend werkt. Maar ik vind dat dan alleen maar extra zonde. Beter nu even doorbijten bij die vrienden thuis met niet al te lekker eten en dan later een keer met de enige juiste persoon in een goed restaurant. Liever een 10 en een 3 halen dan twee keer een 5.

Soms heb ik ruzie gehad met mijn vriend en dan is het net weer opgelost maar de stemming is nog niet echt zo van ‘wat ben ik toch blij met je, ik kan me niet voorstellen dat ik ooit bij iemand anders zou willen zijn’. Dat duurt altijd nog even. Als we dan eigenlijk uit eten zouden gaan, wil ik dat cancelen. Omdat ik dat zonde vind van de potentie van het etentje. Maar door niet te gaan dramatiseer ik de situatie, dat besef ik ook wel. ‘We hadden zo’n enorme ruzie dat we ook niet meer uit eten zijn gegaan’, zeg je dan achteraf. Terwijl het helemaal geen enorme ruzie was. ‘We hadden net ruzie gehad, niet heel erg, maar wel dusdanig erg dat we niet uit eten zijn gegaan.’ Dat klinkt helemaal alsof er een scheiding op handen is, ‘dusdanig erg’, omdat je het al formeel gaat beschrijven en dus extra afstand van de betreffende manspersoon hebt genomen. Of hij zou zeggen: ‘We hadden een klein beetje ruzie, niet heel erg, maar toen vond Janneke het zonde van het geld om dan uit eten te gaan. Dus toen hebben we thuis bloemkool gegeten’. Dan verwacht je ook een scheiding, maar meer omdat je denkt: waarom blijft die man bij haar?

Ongezellig

Hoe ik heel erg oké was met mezelf vandaag, maar echt oké, op een fijne, rustige manier. Hoe mijn vriend thuiskwam en zei: gisteren was het niet goed met je, maar vandaag ben je ook wel erg ongezellig.

 

Geldstraf

Na mijn bezoek aan het museum in Gouda tel ik de bedragen op: wat de trein me heeft gekost plus de ansichtkaarten en de boekenlegger met het lezende meisje erop die ik in het museumwinkeltje kocht. Hoeveel daarvan eigenlijk niet nodig was geweest.

Ik reis eigenlijk gratis, of relatief gratis, want ik heb een vrij reizen-abonnement voor in de daluren. Ik had uitgerekend dat me dat gemiddeld minder zou kosten dan al die losse kaartjes. En het zou me een gevoel van vrijheid geven, omdat het nu beter is om meer te reizen. Als ik dan twijfel of ik een vriendin in Groningen wil opzoeken, komt daar sneller ‘ja’ uit.

Reizen voelt nu als iets goeds, ik reis me suf om mijn abonnement eruit te halen. En elke keer als ik uitcheck en er niks van mijn saldo afgaat, weet ik zeker dat er allerlei beloningsgebiedjes in mijn hoofd oplichten, zou je me in een mri-scanner leggen. Dan moeten ze wel ook een OV-paal in die scanner zien te krijgen.

Maar als ik nu toch een keer in de spits reis, zoals vandaag naar het museum, omdat dat echt beter uitkwam, ben ik boos op mezelf. Het uitchecken bewijst dat ik een slecht iemand ben. Er is meer bewijs voor die stelling: dat mijn kat ooit is doodgereden (ik had nooit in de buurt van een weg moeten gaan wonen), dat ik 2 keer gesnoozed heb vanochtend, en dat ik vandaag wéér somber ben terwijl ik dat vorige week ook al was en de boel in mijn hoofd nu toch wel eens opgelost zou moeten zijn. En dan heb ik ook nog voor niks snoepjes met suiker gekocht – niet het kopen daarvan is slecht maar het feit dat ze niet genoeg hielpen tegen mijn somberheid, terwijl ik ze daar juist voor had gekocht. Geniet er dan godverdomme genoeg van.

Geld lijkt de ultieme manier van straffen te zijn, omdat het kwantificeerbaar is, en als ik me slecht voel over mezelf heb ik blijkbaar ontzettend veel behoefte om te weten hoeveel slecht. 12 euro 69 vandaag.

 

Seks met mijn ex

Ik droomde dat ik seks had met mijn ex, maar het liep niet. Hij werd niet geil van de dingen waarmee ik mijn huidige vriend altijd opwind en hij wilde steeds praten tussendoor. Hij had ook een wond op zijn borst waar ik niet aan mocht komen maar toen gebeurde dat per ongeluk toch en verging hij van de pijn. Daarna wilde ik liever gewoon kletsen.

 

Categorie

archief

Puppybrokken

Ik snap het wel, dat Teddy liever de puppybrokken wil. Hij is natuurlijk geen puppy meer, maar ze zien er gewoon lekkerder uit. Donkerder, kleiner, ronder: gezelliger. Krokanter ook. Veel beter dan de grote grijzige brokken voor volwassen honden, in degelijke driehoekjes.

Het lijkt op de keuze tussen een handje borrelnootjes en een handje walnoten. ‘Nootjes’ en ‘noten’ zegt alles al: borrelnootjes neem je even lekker tussendoor, ze knapperen in je mond en zijn weg voordat je het weet. Walnoten zijn een klus om weg te werken, die blijven overal achter je tanden en kiezen zitten. Ze lijken maar niet door je keel te willen, alsof je mond en je keel ze allebei niet willen hebben maar er onderling nog niet over uit zijn wie het stomme klusje gaat klaren.

Ik kan appels wel lekker vinden en dat ook benoemen en benadrukken hoe goed het voelt om tussendoor fruit te nemen in plaats van chips/snoep/chocola, maar ik moet het vrij hard zeggen om het zelf te geloven.

Van mij mag Teddy puppybrokken. Er zit te veel eiwit in Teddy, we hebben ook saaie grijze brokken. Maar jij mag kiezen.

De potentie van een etentje

Als ik geen zin heb om met vrienden van vroeger af te spreken maar de afspraak staat al, wil ik zéker niet met ze uit eten. Uit eten gaan vind ik heel leuk, je zou kunnen zeggen dat het verzachtend werkt. Maar ik vind dat dan alleen maar extra zonde. Beter nu even doorbijten bij die vrienden thuis met niet al te lekker eten en dan later een keer met de enige juiste persoon in een goed restaurant. Liever een 10 en een 3 halen dan twee keer een 5.

Soms heb ik ruzie gehad met mijn vriend en dan is het net weer opgelost maar de stemming is nog niet echt zo van ‘wat ben ik toch blij met je, ik kan me niet voorstellen dat ik ooit bij iemand anders zou willen zijn’. Dat duurt altijd nog even. Als we dan eigenlijk uit eten zouden gaan, wil ik dat cancelen. Omdat ik dat zonde vind van de potentie van het etentje. Maar door niet te gaan dramatiseer ik de situatie, dat besef ik ook wel. ‘We hadden zo’n enorme ruzie dat we ook niet meer uit eten zijn gegaan’, zeg je dan achteraf. Terwijl het helemaal geen enorme ruzie was. ‘We hadden net ruzie gehad, niet heel erg, maar wel dusdanig erg dat we niet uit eten zijn gegaan.’ Dat klinkt helemaal alsof er een scheiding op handen is, ‘dusdanig erg’, omdat je het al formeel gaat beschrijven en dus extra afstand van de betreffende manspersoon hebt genomen. Of hij zou zeggen: ‘We hadden een klein beetje ruzie, niet heel erg, maar toen vond Janneke het zonde van het geld om dan uit eten te gaan. Dus toen hebben we thuis bloemkool gegeten’. Dan verwacht je ook een scheiding, maar meer omdat je denkt: waarom blijft die man bij haar?

Ongezellig

Hoe ik heel erg oké was met mezelf vandaag, maar echt oké, op een fijne, rustige manier. Hoe mijn vriend thuiskwam en zei: gisteren was het niet goed met je, maar vandaag ben je ook wel erg ongezellig.

 

Geldstraf

Na mijn bezoek aan het museum in Gouda tel ik de bedragen op: wat de trein me heeft gekost plus de ansichtkaarten en de boekenlegger met het lezende meisje erop die ik in het museumwinkeltje kocht. Hoeveel daarvan eigenlijk niet nodig was geweest.

Ik reis eigenlijk gratis, of relatief gratis, want ik heb een vrij reizen-abonnement voor in de daluren. Ik had uitgerekend dat me dat gemiddeld minder zou kosten dan al die losse kaartjes. En het zou me een gevoel van vrijheid geven, omdat het nu beter is om meer te reizen. Als ik dan twijfel of ik een vriendin in Groningen wil opzoeken, komt daar sneller ‘ja’ uit.

Reizen voelt nu als iets goeds, ik reis me suf om mijn abonnement eruit te halen. En elke keer als ik uitcheck en er niks van mijn saldo afgaat, weet ik zeker dat er allerlei beloningsgebiedjes in mijn hoofd oplichten, zou je me in een mri-scanner leggen. Dan moeten ze wel ook een OV-paal in die scanner zien te krijgen.

Maar als ik nu toch een keer in de spits reis, zoals vandaag naar het museum, omdat dat echt beter uitkwam, ben ik boos op mezelf. Het uitchecken bewijst dat ik een slecht iemand ben. Er is meer bewijs voor die stelling: dat mijn kat ooit is doodgereden (ik had nooit in de buurt van een weg moeten gaan wonen), dat ik 2 keer gesnoozed heb vanochtend, en dat ik vandaag wéér somber ben terwijl ik dat vorige week ook al was en de boel in mijn hoofd nu toch wel eens opgelost zou moeten zijn. En dan heb ik ook nog voor niks snoepjes met suiker gekocht – niet het kopen daarvan is slecht maar het feit dat ze niet genoeg hielpen tegen mijn somberheid, terwijl ik ze daar juist voor had gekocht. Geniet er dan godverdomme genoeg van.

Geld lijkt de ultieme manier van straffen te zijn, omdat het kwantificeerbaar is, en als ik me slecht voel over mezelf heb ik blijkbaar ontzettend veel behoefte om te weten hoeveel slecht. 12 euro 69 vandaag.

 

Seks met mijn ex

Ik droomde dat ik seks had met mijn ex, maar het liep niet. Hij werd niet geil van de dingen waarmee ik mijn huidige vriend altijd opwind en hij wilde steeds praten tussendoor. Hij had ook een wond op zijn borst waar ik niet aan mocht komen maar toen gebeurde dat per ongeluk toch en verging hij van de pijn. Daarna wilde ik liever gewoon kletsen.

 

Clever

Dat we Clever wilden doen, een dobbelspelletje dat we de afgelopen dagen veel hadden gespeeld. Het moest dus wel in de buurt liggen, maar we zagen het nergens: niet op de cd-speler, niet op de vensterbank en niet op de grote tafel. We liepen allebei te zoeken door de kamer

Read More

Gips

Dat het gips van mijn vriend er bijna af mag, en we daar best wel naar uitkijken. Maar dat iedereen om ons heen de hele tijd zegt: denk maar niet dat het daarna weer goed is met je voet. Van alle kanten komen ons horrorverhalen tegemoet over mensen die hun

Read More

Kinderachtig

Dat ik droomde dat mijn schoonvader uitgezaaide kanker bleek te hebben, maar ze dat helemaal niet hadden verteld. Hij heeft wat last van zijn buik, was het verhaal naar ons toe geweest. Dat mijn vriend het belachelijk vond en dat aan mij wilde vertellen maar toen zelf het woord ‘kanker’

Read More

Boukje

Dat ik een documentaire keek waarin een man werd geïnterviewd over zijn liefdesleven. Na een jarenlang huwelijk had zijn vrouw een hersenbloeding gekregen, ze moest naar een tehuis en er was weinig van haar over. Hij werd er doodongelukkig van om alleen te wonen en overwoog zelfmoord. Maar toen was

Read More

Kuchen

Dat ik pianoles had en weer niet goed geoefend had. Ik wilde daar geen sorry voor zeggen, omdat ik daar niet in geloof. Je moeten dingen niet voor een leraar gaan doen, als ik zelf lesgeef haat ik het altijd als leerlingen dat doen. Ik speelde het half-geoefende nummer met

Read More