Ik ben Janneke en ik heb hoge verwachtingen. Van mezelf én van het leven. Hoe dat iedere keer weer tegenvalt, lees je hier.

Categorie

archief

Zoekresultaten:

Planning

Dat ik jarig was maar het bezoek vrij onduidelijk had aangegeven wat hun planning was. Volgens mijn inschatting zouden bepaalde mensen in de ochtend komen en daarna mee lunchen, maar ze kwamen om één uur en bestelden toen pas thee en taart. De soep schoof toen door naar 16 uur, waardoor ik in de knoei kwam met mijn lasagne. Wat was ik blij toen iedereen weg was en ik zelf de overgebleven vergissingen kon opruimen en opeten.

Tandenstoker

Dat mijn vriend iets tussen zijn tanden had, en toen mijn gebruikte tandenstoker van de tafel pakte om het ertussenuit te halen. Dat verbaasde me, ik dacht dat hij daar vies van zou zijn. Ik wees hem er snel op dat hij gebruikt was, maar hij vond het geen probleem. Op dat moment onthulde hij ook dat hij het niet erg zou vinden om met mijn tandenborstel te poetsen. Dat ik dat zo vreselijk lief vond en zo’n bevestiging voor mij als geheel persoon. Dat dat gevoel later die avond wel zakte toen hij na de seks, voordat we gingen slapen, wel eerst zijn handen ging wassen.

Omslag

Dat ik een voorstel voor de omslag van mijn boek kreeg, en het niet meteen goed voelde. Dat ik daar vervolgens wakker van lag. Had ik er wel kijk op, waren anderen niet veel deskundiger? Hoe moest ik dit aan de ontwerper gaan vertellen? Dat ik uiteindelijk toch mijn mening gaf en na een paar dagen een nieuw ontwerp kreeg, maar inmiddels al aan de oude gewend was geraakt en daardoor wéér twijfelde.

Poes

Dat ik op schilderles was en mijn schilderij van onze kat heb afgemaakt. Dat er nu een hele lieve gezellige poes op het schilderij op een bank ligt, en de echte van mij nu niet per se meer in de kamer hoeft. Ze is er al.

Je

Dat ik in het ziekenhuis steeds moest lachen toen het over het syndroom dat in onze familie voor blijkt te komen ging. Ik vond het hele gebeuren lachwekkend, om daar met z’n allen te zitten praten over een mogelijk hele erge ziekte zonder dat het echt over mij leek te gaan. Ik gaf ook aan het zonde van hun tijd te vinden om hier wederom over te praten, omdat ik nog steeds niet heb besloten of ik mezelf wil laten testen. Daar moesten we alle drie om lachen. We gingen ook proberen ‘je’ te zeggen in plaats van ‘u’, dat ging mij vrij goed af maar de genetisch arts minder. Ze zat maar te haperen met ‘u’s die ze dan last-minute in ‘je’ veranderde, daarna had ze weer een fase waarin het ‘u’ vóór en ‘u’ na was. Later was ze scherper, en werd ik weer een ‘je’.

Categorie

archief

Zoekresultaten:

Planning

Dat ik jarig was maar het bezoek vrij onduidelijk had aangegeven wat hun planning was. Volgens mijn inschatting zouden bepaalde mensen in de ochtend komen en daarna mee lunchen, maar ze kwamen om één uur en bestelden toen pas thee en taart. De soep schoof toen door naar 16 uur, waardoor ik in de knoei kwam met mijn lasagne. Wat was ik blij toen iedereen weg was en ik zelf de overgebleven vergissingen kon opruimen en opeten.

Tandenstoker

Dat mijn vriend iets tussen zijn tanden had, en toen mijn gebruikte tandenstoker van de tafel pakte om het ertussenuit te halen. Dat verbaasde me, ik dacht dat hij daar vies van zou zijn. Ik wees hem er snel op dat hij gebruikt was, maar hij vond het geen probleem. Op dat moment onthulde hij ook dat hij het niet erg zou vinden om met mijn tandenborstel te poetsen. Dat ik dat zo vreselijk lief vond en zo’n bevestiging voor mij als geheel persoon. Dat dat gevoel later die avond wel zakte toen hij na de seks, voordat we gingen slapen, wel eerst zijn handen ging wassen.

Omslag

Dat ik een voorstel voor de omslag van mijn boek kreeg, en het niet meteen goed voelde. Dat ik daar vervolgens wakker van lag. Had ik er wel kijk op, waren anderen niet veel deskundiger? Hoe moest ik dit aan de ontwerper gaan vertellen? Dat ik uiteindelijk toch mijn mening gaf en na een paar dagen een nieuw ontwerp kreeg, maar inmiddels al aan de oude gewend was geraakt en daardoor wéér twijfelde.

Poes

Dat ik op schilderles was en mijn schilderij van onze kat heb afgemaakt. Dat er nu een hele lieve gezellige poes op het schilderij op een bank ligt, en de echte van mij nu niet per se meer in de kamer hoeft. Ze is er al.

Je

Dat ik in het ziekenhuis steeds moest lachen toen het over het syndroom dat in onze familie voor blijkt te komen ging. Ik vond het hele gebeuren lachwekkend, om daar met z’n allen te zitten praten over een mogelijk hele erge ziekte zonder dat het echt over mij leek te gaan. Ik gaf ook aan het zonde van hun tijd te vinden om hier wederom over te praten, omdat ik nog steeds niet heb besloten of ik mezelf wil laten testen. Daar moesten we alle drie om lachen. We gingen ook proberen ‘je’ te zeggen in plaats van ‘u’, dat ging mij vrij goed af maar de genetisch arts minder. Ze zat maar te haperen met ‘u’s die ze dan last-minute in ‘je’ veranderde, daarna had ze weer een fase waarin het ‘u’ vóór en ‘u’ na was. Later was ze scherper, en werd ik weer een ‘je’.

Wil je Janneke boeken voor een optreden, presentatie of workshop of heb je een andere vraag?
Neem dan contact op met Theaterbureau De Mannen:

info@theaterbureaudemannen.nl
020-3034721

Meld je aan voor nieuws:

Foto’s: Bas Losekoot | Vormgeving: Scherp Ontwerp | Website: Sanne Groot
privacyverklaring