Ik ben Janneke en ik heb hoge verwachtingen. Van mezelf én van het leven. Hoe dat iedere keer weer tegenvalt, lees je hier.

Categorie

archief

Zoekresultaten:

Hoesjes

Dat ik de hoesjes van paraplu’s nooit begrijp. Ze passen er blijkbaar in de winkel in, maar daarna nooit meer. Waarom verkoop je ze dan met hoesje? Het zit mij echt dwars om zo’n hoesje vervolgens in de prullenbak te gooien, zeker als-ie ook nog hetzelfde stippenpatroontje heeft als mijn paraplu. Dan haal ik ze uit elkaar terwijl ze overduidelijk bij elkaar horen. Daarom slingert het hoesje vaak ergens bij mijn kapstok rond, eerst ligt het erop maar natuurlijk valt dat ding er dan steeds af. En elke keer dat ik het zie irriteert het me weer dat hij er nu niet meer omheen past, maar ooit wel.

Zelfvertrouwen

Dat ik in een lunchtentje zat, wat ik al heel wat vond want er was verder niks te vieren. Toch zat ik er met thee, taart en een boek. Dat er toen twee meiden naast mij kwamen zitten die zoveel ruimte in durfden te nemen, dat ik ze zowel irritant als stoer vond. Ze durfden bijvoorbeeld heel lang te twijfelen over wat ze zouden nemen, terwijl de serveerster al bij hun tafeltje stond. Het duurde zo lang dat ík bijna wilde zeggen: misschien kun je beter zo even terugkomen. Ik begreep niet dat ze die optie zelf niet aanreikten. Verder durfden ze ook allerlei verdiepende vragen te stellen over het menu, ook over taartjes terwijl ze die sowieso niet gingen nemen, dat was ‘niet voor nu’, zeiden ze. Uiteindelijk bestelden ze na lang twijfelen een powersmoothie, daar wilden ze extra gember in. Maar toen ze hem eenmaal kregen was het wel weer wat veel gember. Dat ik zou graag iets van hun zelfvertrouwen zou willen, maar niet alles.

Boven

Dat mijn vriend meestal behoorlijk laat thuis is en ik dat altijd nogal irritant vind, want daardoor eten we heel laat. Ik kan natuurlijk ook alvast eerder eten maar dat vind ik dan weer niet gezellig. Maar dat hij gisteren ineens om zes uur al voor mijn neus stond, en ik daar toch ook een beetje geïrriteerd van raakte. Dat ik toen boven ben gaan zitten.

Vetplant

Dat ik een vetplant heb verplaatst van mijn werkkamer naar de slaapkamer. Af en toe doe ik dat, dan vind ik dat er ergens in huis een probleem is en probeer ik dat op te lossen. Nu was er in de slaapkamer een pannenkoekplantprobleem (twee pannenkoekplantjes vlak bij elkaar, maar in verschillende potjes), en het probleem dat er een te klein plantje op het nachtkastje stond. Deze problemen konden beide worden opgelost door een grotere plant uit mijn werkkamer om te wisselen met één pannenkoekplant. Dat werd dus een vetplant, met een soort bloemen eraan. Ik denk dat het bloemen zijn, het lijken meer een soort droge dunne takken die eruit komen met fiezels eraan. Dat ik nu in mijn werkkamer zit, waar die plant dus weg is, maar er nog wat van die fiezels op het raam hangen. Ze zitten heel kunstzinnig verspreid, alsof ze poseren voor een ansichtkaart. Nu lijken ze ook een beetje op de pluisjes van een paardenbloem, alsof ze onderweg zijn naar de lucht. Maar ze zitten gewoon op mijn raam geplakt. Dat ik ze nu eigenlijk mooier vind dan toen ze nog aan de vetplant zaten. Dus in dat opzicht is het sowieso een goede ruil.

Sensor

Dat ik op een wc zat waar de afvalbak een sensor bleek te hebben. Als je er in de buurt kwam, ging hij vanzelf open. Ik had de afvalbak niet nodig, dus hoefde daar in principe niet in de buurt te zijn. Het probleem was alleen dat ze de wc-rol precies boven die bak hadden gehangen. Elke keer als je er een paar velletjes vanaf scheurde, kwamen de nieuwe velletjes van de rol vlak boven de bak uit, en ging hij open. Maar ik ging die nieuwe velletjes er natuurlijk niet in gooien. Na een keer of acht begon ik het zielig te vinden. Dat ik toen zei: ‘Ik heb niks voor je, jongen’.

Categorie

archief

Zoekresultaten:

Hoesjes

Dat ik de hoesjes van paraplu’s nooit begrijp. Ze passen er blijkbaar in de winkel in, maar daarna nooit meer. Waarom verkoop je ze dan met hoesje? Het zit mij echt dwars om zo’n hoesje vervolgens in de prullenbak te gooien, zeker als-ie ook nog hetzelfde stippenpatroontje heeft als mijn paraplu. Dan haal ik ze uit elkaar terwijl ze overduidelijk bij elkaar horen. Daarom slingert het hoesje vaak ergens bij mijn kapstok rond, eerst ligt het erop maar natuurlijk valt dat ding er dan steeds af. En elke keer dat ik het zie irriteert het me weer dat hij er nu niet meer omheen past, maar ooit wel.

Zelfvertrouwen

Dat ik in een lunchtentje zat, wat ik al heel wat vond want er was verder niks te vieren. Toch zat ik er met thee, taart en een boek. Dat er toen twee meiden naast mij kwamen zitten die zoveel ruimte in durfden te nemen, dat ik ze zowel irritant als stoer vond. Ze durfden bijvoorbeeld heel lang te twijfelen over wat ze zouden nemen, terwijl de serveerster al bij hun tafeltje stond. Het duurde zo lang dat ík bijna wilde zeggen: misschien kun je beter zo even terugkomen. Ik begreep niet dat ze die optie zelf niet aanreikten. Verder durfden ze ook allerlei verdiepende vragen te stellen over het menu, ook over taartjes terwijl ze die sowieso niet gingen nemen, dat was ‘niet voor nu’, zeiden ze. Uiteindelijk bestelden ze na lang twijfelen een powersmoothie, daar wilden ze extra gember in. Maar toen ze hem eenmaal kregen was het wel weer wat veel gember. Dat ik zou graag iets van hun zelfvertrouwen zou willen, maar niet alles.

Boven

Dat mijn vriend meestal behoorlijk laat thuis is en ik dat altijd nogal irritant vind, want daardoor eten we heel laat. Ik kan natuurlijk ook alvast eerder eten maar dat vind ik dan weer niet gezellig. Maar dat hij gisteren ineens om zes uur al voor mijn neus stond, en ik daar toch ook een beetje geïrriteerd van raakte. Dat ik toen boven ben gaan zitten.

Vetplant

Dat ik een vetplant heb verplaatst van mijn werkkamer naar de slaapkamer. Af en toe doe ik dat, dan vind ik dat er ergens in huis een probleem is en probeer ik dat op te lossen. Nu was er in de slaapkamer een pannenkoekplantprobleem (twee pannenkoekplantjes vlak bij elkaar, maar in verschillende potjes), en het probleem dat er een te klein plantje op het nachtkastje stond. Deze problemen konden beide worden opgelost door een grotere plant uit mijn werkkamer om te wisselen met één pannenkoekplant. Dat werd dus een vetplant, met een soort bloemen eraan. Ik denk dat het bloemen zijn, het lijken meer een soort droge dunne takken die eruit komen met fiezels eraan. Dat ik nu in mijn werkkamer zit, waar die plant dus weg is, maar er nog wat van die fiezels op het raam hangen. Ze zitten heel kunstzinnig verspreid, alsof ze poseren voor een ansichtkaart. Nu lijken ze ook een beetje op de pluisjes van een paardenbloem, alsof ze onderweg zijn naar de lucht. Maar ze zitten gewoon op mijn raam geplakt. Dat ik ze nu eigenlijk mooier vind dan toen ze nog aan de vetplant zaten. Dus in dat opzicht is het sowieso een goede ruil.

Sensor

Dat ik op een wc zat waar de afvalbak een sensor bleek te hebben. Als je er in de buurt kwam, ging hij vanzelf open. Ik had de afvalbak niet nodig, dus hoefde daar in principe niet in de buurt te zijn. Het probleem was alleen dat ze de wc-rol precies boven die bak hadden gehangen. Elke keer als je er een paar velletjes vanaf scheurde, kwamen de nieuwe velletjes van de rol vlak boven de bak uit, en ging hij open. Maar ik ging die nieuwe velletjes er natuurlijk niet in gooien. Na een keer of acht begon ik het zielig te vinden. Dat ik toen zei: ‘Ik heb niks voor je, jongen’.

Wil je Janneke boeken voor een optreden, presentatie of workshop of heb je een andere vraag?
Neem dan contact op met Theaterbureau De Mannen:

info@theaterbureaudemannen.nl
020-3034721

Meld je aan voor nieuws:

Foto’s: Bas Losekoot | Vormgeving: Scherp Ontwerp | Website: Sanne Groot
privacyverklaring