Ik ben Janneke en ik heb hoge verwachtingen. Van mezelf én van het leven. Hoe dat iedere keer weer tegenvalt, lees je hier.

Categorie

Archief

Categorie: Tegenvallers

Hoofd

Dat onze oude kat nu ook op mensen hun hoofd begint te staan. Niet random hoor, alleen bij ons. Of misschien zou ze het ook gerust bij anderen doen, maar treft ze hen nooit liggend aan.

Mum

Dat ik niet geloof in hoogsensitiviteit, maar als het toch bestaat heb ik het denk ik wel. Ik kan er niet tegen als de tv te hard of te zacht staat, dat mikt echt nogal nauw. Ik kan niet werken met muziek op, het eten moet precies zout genoeg zijn. En ik kan er tijdens de seks niet tegen als de baard van mijn vriend mijn gezicht kriebelt, dan heb ik het in een mum van tijd helemaal gehad.

Balans

Dat iemand zei dat ik mijn horloge af moet doen tijdens mijn optredens, maar mijn pols is daar heel wit. Daarom besloot ik om hem een tijdje aan mijn rechterpols te dragen in plaats van aan mijn linker. Dat dat totaal idioot voelt. Hij lijkt er niet goed te passen, ik krijg hem niet dicht met mijn linkerhand (terwijl ik toch echt links ben), en vervolgens stoot ik er de hele tijd mee tegen de tafel, wat ik nooit had toen hij nog links zat.

Op een gegeven moment ging ik met de hond naar de hei, hij rent dan naast de fiets. En ineens wist ik helemaal niet meer of hij nou altijd links of rechts van mijn fiets rent. Ik dacht rechts, daar ging hij zelf ook heen, maar door dat horloge aan die arm klopte er niks meer van. Alles was uit balans.

Mogelijkheden

Dat ik de zondag een lastige dag vind. Het is de dag van de mogelijkheden, zeg ik altijd (nee hoor, dat zeg ik nu voor het eerst). En ik ben niet zo goed met mogelijkheden. Er zijn simpelweg te veel opties. Ik zou me zeer nuttig kunnen maken in huis, ik zou toch nog iets voor werk kunnen doen en er is altijd nog de aangifte inkomstenbelasting. De hele dag moet ik dat allemaal tegen elkaar afwegen. Dan kijk ik een half uurtje een serie en dient de vraag zich daarna opnieuw aan. Tegen de tijd dat het avond is ga ik mijn hele leven proberen te overzien en lijkt alles nét mis te zijn. De dag van de mogelijkheden verandert zo steevast in de dag van de problemen.

Contramine

Dat er allemaal klusjes in huis zijn waarvan ik wil dat mijn vriend ze doet, omdat ik ze niet kan. Voornamelijk dingen met boren en schroeven en pluggen. Dat ik die een beetje in de tijd moet verspreiden qua opnoemen omdat hij niet door mag hebben dat hij steeds aan het werk wordt gezet. Ik mag ook niet zeggen dat hij het ‘moet’ doen, ik mag het slechts suggereren. Anders gaat hij in de contramine.

Wraak

Dat ik schilderles had en een medecursiste toen zei dat ik te mooie kleren aan had voor de les. Zelf wist ik ook wel dat je daar niet mee moet schilderen, maar ik trek er altijd een schort over aan. Bijna altijd, vandaag een keer niet want nu ging ik alleen tekenen.

Dat ik wel even bang was dat ze mij onder zou gaan smeren, uit wraak.

Planning

Dat ik jarig was maar het bezoek vrij onduidelijk had aangegeven wat hun planning was. Volgens mijn inschatting zouden bepaalde mensen in de ochtend komen en daarna mee lunchen, maar ze kwamen om één uur en bestelden toen pas thee en taart. De soep schoof toen door naar 16 uur, waardoor ik in de knoei kwam met mijn lasagne. Wat was ik blij toen iedereen weg was en ik zelf de overgebleven vergissingen kon opruimen en opeten.

Omslag

Dat ik een voorstel voor de omslag van mijn boek kreeg, en het niet meteen goed voelde. Dat ik daar vervolgens wakker van lag. Had ik er wel kijk op, waren anderen niet veel deskundiger? Hoe moest ik dit aan de ontwerper gaan vertellen? Dat ik uiteindelijk toch mijn mening gaf en na een paar dagen een nieuw ontwerp kreeg, maar inmiddels al aan de oude gewend was geraakt en daardoor wéér twijfelde.

Mezelf

Dat het deze week een beetje te veel is qua sociale contacten. Dan gaan al die mensen ’s avonds nog door mijn hoofd en kan ik niet slapen. Uiteindelijk lukt het dan wel, maar komen ze in mijn dromen drie keer zo hard terug. Zo heb ik geen momenten meer voor mezelf, zelfs ’s nachts niet.

Iemand

Dat ik in een café op het toilet was, en er stront aan de buitenkant van de wc-borstelhouder bleek te zitten. Het was een kleine witte ronde borstelhouder, en hij zat nogal strak om de borstel heen, dus waarschijnlijk had iemand met borstelhouder en al geprobeerd de pot schoon te maken.

Dat ik die iemand was.

Ik ben Janneke en ik heb hoge verwachtingen. Van mezelf én van het leven. Hoe dat iedere keer weer tegenvalt, lees je hier.

Categorie

Archief

Categorie: Tegenvallers

Hoofd

Dat onze oude kat nu ook op mensen hun hoofd begint te staan. Niet random hoor, alleen bij ons. Of misschien zou ze het ook gerust bij anderen doen, maar treft ze hen nooit liggend aan.

Mum

Dat ik niet geloof in hoogsensitiviteit, maar als het toch bestaat heb ik het denk ik wel. Ik kan er niet tegen als de tv te hard of te zacht staat, dat mikt echt nogal nauw. Ik kan niet werken met muziek op, het eten moet precies zout genoeg zijn. En ik kan er tijdens de seks niet tegen als de baard van mijn vriend mijn gezicht kriebelt, dan heb ik het in een mum van tijd helemaal gehad.

Balans

Dat iemand zei dat ik mijn horloge af moet doen tijdens mijn optredens, maar mijn pols is daar heel wit. Daarom besloot ik om hem een tijdje aan mijn rechterpols te dragen in plaats van aan mijn linker. Dat dat totaal idioot voelt. Hij lijkt er niet goed te passen, ik krijg hem niet dicht met mijn linkerhand (terwijl ik toch echt links ben), en vervolgens stoot ik er de hele tijd mee tegen de tafel, wat ik nooit had toen hij nog links zat.

Op een gegeven moment ging ik met de hond naar de hei, hij rent dan naast de fiets. En ineens wist ik helemaal niet meer of hij nou altijd links of rechts van mijn fiets rent. Ik dacht rechts, daar ging hij zelf ook heen, maar door dat horloge aan die arm klopte er niks meer van. Alles was uit balans.

Mogelijkheden

Dat ik de zondag een lastige dag vind. Het is de dag van de mogelijkheden, zeg ik altijd (nee hoor, dat zeg ik nu voor het eerst). En ik ben niet zo goed met mogelijkheden. Er zijn simpelweg te veel opties. Ik zou me zeer nuttig kunnen maken in huis, ik zou toch nog iets voor werk kunnen doen en er is altijd nog de aangifte inkomstenbelasting. De hele dag moet ik dat allemaal tegen elkaar afwegen. Dan kijk ik een half uurtje een serie en dient de vraag zich daarna opnieuw aan. Tegen de tijd dat het avond is ga ik mijn hele leven proberen te overzien en lijkt alles nét mis te zijn. De dag van de mogelijkheden verandert zo steevast in de dag van de problemen.

Contramine

Dat er allemaal klusjes in huis zijn waarvan ik wil dat mijn vriend ze doet, omdat ik ze niet kan. Voornamelijk dingen met boren en schroeven en pluggen. Dat ik die een beetje in de tijd moet verspreiden qua opnoemen omdat hij niet door mag hebben dat hij steeds aan het werk wordt gezet. Ik mag ook niet zeggen dat hij het ‘moet’ doen, ik mag het slechts suggereren. Anders gaat hij in de contramine.

Wraak

Dat ik schilderles had en een medecursiste toen zei dat ik te mooie kleren aan had voor de les. Zelf wist ik ook wel dat je daar niet mee moet schilderen, maar ik trek er altijd een schort over aan. Bijna altijd, vandaag een keer niet want nu ging ik alleen tekenen.

Dat ik wel even bang was dat ze mij onder zou gaan smeren, uit wraak.

Planning

Dat ik jarig was maar het bezoek vrij onduidelijk had aangegeven wat hun planning was. Volgens mijn inschatting zouden bepaalde mensen in de ochtend komen en daarna mee lunchen, maar ze kwamen om één uur en bestelden toen pas thee en taart. De soep schoof toen door naar 16 uur, waardoor ik in de knoei kwam met mijn lasagne. Wat was ik blij toen iedereen weg was en ik zelf de overgebleven vergissingen kon opruimen en opeten.

Omslag

Dat ik een voorstel voor de omslag van mijn boek kreeg, en het niet meteen goed voelde. Dat ik daar vervolgens wakker van lag. Had ik er wel kijk op, waren anderen niet veel deskundiger? Hoe moest ik dit aan de ontwerper gaan vertellen? Dat ik uiteindelijk toch mijn mening gaf en na een paar dagen een nieuw ontwerp kreeg, maar inmiddels al aan de oude gewend was geraakt en daardoor wéér twijfelde.

Mezelf

Dat het deze week een beetje te veel is qua sociale contacten. Dan gaan al die mensen ’s avonds nog door mijn hoofd en kan ik niet slapen. Uiteindelijk lukt het dan wel, maar komen ze in mijn dromen drie keer zo hard terug. Zo heb ik geen momenten meer voor mezelf, zelfs ’s nachts niet.

Iemand

Dat ik in een café op het toilet was, en er stront aan de buitenkant van de wc-borstelhouder bleek te zitten. Het was een kleine witte ronde borstelhouder, en hij zat nogal strak om de borstel heen, dus waarschijnlijk had iemand met borstelhouder en al geprobeerd de pot schoon te maken.

Dat ik die iemand was.

Wil je Janneke boeken voor een optreden, presentatie of workshop of heb je een andere vraag?
Neem dan contact op met Theaterbureau De Mannen:

info@theaterbureaudemannen.nl
020-3034721

Meld je aan voor nieuws:

Foto’s: Bas Losekoot | Vormgeving: Scherp Ontwerp | Website: Sanne Groot