Janneke heeft hoge verwachtingen, van zichzelf én van het leven. Hoe dat elke keer weer tegenvalt, lees je hier.

Archief

Terminologie

Dat ik bij mandarijnen zo vaak twijfel of ik ze nu wel of niet moet opeten van mezelf. Als ze volledig zijn drooggetrokken hoeft het natuurlijk niet, dan is er in feite geen sprake meer van een mandarijn. Als er twee partjes met een vieze deuk zijn, kun je de rest nog prima opeten ook al staat die hele mandarijn je dan natuurlijk al tegen. Dat ze soms ook gewoon vreemd smaken; dan begint het wel lekker maar zit er daarna een soort accent aan, waardoor je toch gaat twijfelen of er iets aan mankeert. Maar daar is al niet eens een woord voor, dus hoe kun je het weggooien van die mandarijnen dan in godsnaam aan jezelf verantwoorden?

Dat daar meer terminologie voor zou moeten komen, zodat je dat ding in de prullenbak kunt gooien en als je dan verbaasde blikken krijgt kunt zeggen: nee, maar het was een… En dat die ander het dan meteen begrijpt.

Funxtion

Dat ik een proefles Funxtion ging doen bij de fysiotherapiepraktijk hier in het dorp. Daar hebben ze naast fysiotherapeuten namelijk ook sportgroepen, om te voorkomen dat hun klanten terug blijven komen. Eigenlijk zouden deze twee natuurlijk concurrenten moeten zijn: de preventieven en de fixers. Maar goed, blijkbaar is er mét sportgroepen alsnog genoeg nieuwe aanwas voor klachten.

Dat ik heus wel wil voorkomen dat ik rugklachten krijg, en daarom zo’n groepsles overwoog. De meeste klonken erg saai: Fitness is gewoon niet te doen, ook niet met een fysiotherapeut ernaast. Pilates heb ik eerder al wel eens doorstaan, dat vond ik ook heel erg niet leuk. En Zwangerfit leek me niet van toepassing, dus toen kwam ik bij Funxtion uit.

De beschrijving klonk goed; er stond heus wel dat we gingen werken aan spierkracht en uithoudingsvermogen en dat leek me natuurlijk niet leuk, maar de woorden ‘sport, spel en plezier’ gaven me toch hoop. Vooral spel. En plezier. Dat ik dacht: misschien is er dan toch een leuke manier om aan je conditie te werken. Maar dat ik er toen heen ging en al snel van een koude kermis thuiskwam; het was gewoon een circuit met saaie oefeningen: 1 minuut squats doen, 1 minuut een bepaalde buikspieroefening, 1 minuut boksen, etcetera. Dat ik toen nog heel even dacht: dit is nog wel te overzien. Tot bleek dat we alle oefeningen ook nog drie keer moesten herhalen. Dat het half uur toen eindelijk om was, en we aan dat hele plezier nog helemaal niet waren toegekomen, laat staan aan spel.

Dat ik laatst terugbladerde in mijn agenda en die proefles Funxtion weer zag staan. Dat ik blijkbaar zo vol van die ‘x’ was geweest, dat ik ‘proeflex’ had opgeschreven.

Je haar natmaken

Dat ik soms zo jaloers kan zijn op mannen. Nu had ik het weer met douchen, ik twijfelde of ik mijn haar nat zou maken of niet. Als het niet nat mag worden is het douchen zelf minder ontspannen, maar ben je daarna klaar. Als het wel nat wordt is het douchen fijn, maar moet je daarna nog iets met dat haar. Dat dit voor vrouwen echt een ding is; je haar natmaken. Mannen gaan gewoon douchen en dan blijkt na afloop hun haar nat te zijn.

De beste bedoelingen

Dat ik corona had gehad en het me nogal tegenviel hoe lang ik daar last van hield. Dat ik daar ook wel tegen andere mensen over klaagde, met zinnen als ‘ik ben nog nooit zo lang verkouden geweest, ‘ik kan niet eens nadenken’, en ‘het voelt alsof dit nooit meer overgaat’. Dat mensen als reactie daarop met allerlei horrorverhalen aan kwamen zetten. Ze kenden allemaal wel iemand die nooit meer de oude was geworden, na 1,5 jaar nog maar halve dagen kon werken of tig soorten therapie volgde om de dag nog enigszins door te komen. Dat ze dat waarschijnlijk met de beste bedoelingen deden.

Dutjes

Dat onze badkamer momenteel wordt verbouwd. Dat ik nu steeds bang ben dat de bouwvakkers mij lui vinden. Dat ik daardoor ook geen dutjes meer durf te doen overdag, ook al zou ik dat prima kunnen op het geluid van boren en zagen. De slaapkamer ingaan is geen optie, want daarnaast zijn ze bezig en dan zal ik me bij terugkomst nader moeten verklaren. Beneden op de bank liggen kan ook niet, want er zitten raampjes in de deur naar de hal dus dat zien ze ook. Dat ik dan maar wakker moet blijven overdag. Dat ik nu de hele tijd zit te gapen achter mijn computer en daardoor nergens toe kom, maar als zíj maar denken dat ik werk.

Stressvolle situatie

Dat onze badkamer momenteel wordt verbouwd, en ik daar erg blij van word. Vooraf had iedereen mij gewaarschuwd over hoe vreselijk zoiets is; de chaos, de mensen over de vloer, zoveel stress. Maar dat ik het dus echt fantastisch vind: zij gaan iets moois voor ons maken, en wij hoeven niks te doen! Dat ik wel merk dat het onrustig is: op de een of andere manier doe ik een stuk minder op een dag qua werk, en ook mijn vrije tijd lijkt niet te bestaan terwijl ik ook niet kan zeggen wat ik dan precies doe als ze ‘s avonds weg zijn. Dat ik nu soms zelfs afspraken vergeet, en dat is echt niks voor mij. Dat we dus toch kunnen spreken van een stressvolle situatie, maar wel een fijne stressvolle situatie.

Dunne trui

Dat het vandaag warm schijnt te worden maar ik het idee heb dat ik het altijd een niveautje kouder heb dan andere mensen. Als ik hen vanuit mijn raam buiten in rokjes zie lopen, kan ik een shirt aan. Vandaag doen zij korte mouwen, dus draag ik een dunne trui.

Zielig

Dat ik zoveel zin heb in de verhuizing, maar mijn vriend alsnog nergens tijd voor heeft. Dat hij net begon op te noemen wie er allemaal ‘aan hem trekken’ op werk- en privégebied, en ik het toen ineens nogal zielig vond. Maar gisteravond was ik kwaad, en dat begrijp ik ook nog steeds.

Tol

Dat onze nieuwe kat zoveel lomper is dan de vorige twee die we hadden. Dat was zelfs al duidelijk toen ze nog verstopt zat in de krabpaal. Elke keer dat ze overeind kwam, stootte ze haar kop tegen het ‘plafond’. Ze zeggen dat koppen voor voetballers ongezond is, dus dit zal haar mentale capaciteiten niet ten goede komen. En dan zal ze de hoogte van het holletje steeds minder goed kunnen inschatten. Ze is ook gek op het natvoer dat ik haar geef, en nu denkt ze elke ochtend dat ik het bakje al bij me heb, dus dan gaat ze keihard mauwen en voor mijn voeten lopen. Maar ten eerste: ik ben nog helemaal niet beneden geweest. Ten tweede: Het bakje van gisteren staat gewoon leeg voor je neus, en er is geen tweede bakje. En ten derde: Ik heb helemaal geen bakje in mijn hand. Dus waar ze die hoop op baseert, is mij aan raadsel. Het koppen van de krabpaal begint zijn tol blijkbaar al te eisen.

Nieuwe overbuurvrouw

Dat we op de bank zaten en ik iemand aan de overkant van de straat aanwees en iets zei over een nieuwe overbuurvrouw. Dat mijn vriend haar zag staan en vroeg: ‘Ah, gaan ze nu echt verhuizen?’ Dat ik toen zei: ‘Nee, dit is de nieuwe al.’ Maar dat ik daarna ook begon te twijfelen, de oude overbuurman heeft altijd van die nietszeggende vriendinnen. Dat het enige argument voor mijn theorie toen nog was dat ik haar directe buurman net ‘Ah, jij bent de nieuwe buurvrouw?’ had horen zeggen. Maar het zou natuurlijk ook kunnen dat hij hetzelfde probleem heeft als wij. Toch reageerde ze niet geschokt, ik ving niks op in de trant van: ‘Ik woon hier al elf jaar!’ Dat we er dus van uitgaan dat ze nieuw is en ons binnenkort maar even voor gaan stellen, met alle risico’s van dien.   

Archief