Ik ben Janneke en ik heb hoge verwachtingen. Van mezelf én van het leven. Hoe dat iedere keer weer tegenvalt, lees je hier.

Categorie

Archief

Categorie: Tegenvallers

Opsparen

Dat we binnenkort gaan verhuizen en ik echt niet meer kan wachten. Dat ik nu ook weinig zin meer heb om in het huidige huis in de tuin te gaan zitten. Dat het voelt alsof ik dat zitten beter kan opsparen voor in de nieuwe tuin met bomen. Maar mooi weer kun je natuurlijk helemaal niet opsparen.

Geen leuk leven

Dat ik gisteren al vroeg klaar was met werken, en toen besloot de middag lekker vrij te nemen. Dat dat ook heel prettig begon, maar later steeds minder werd. Tegen het eind van de dag voelde ik me leeg en verveeld. Ik zat dan ook met smart te wachten totdat mijn vriend thuiskwam van zijn werk, maar dat werd maar later en later. Toen hij er om kwart over acht eindelijk was, had ik zelf net een online afspraak. Dat hij het na afloop daarvan moest ontgelden, want door hem heb ik momenteel geen leuk leven. En een klein beetje door corona.

Nieuwe overbuurvrouw

Dat we binnenkort zeer waarschijnlijk gaan verhuizen, maar op de valreep nog een nieuwe overbuurvrouw hebben gekregen. Dat ik toen eigenlijk helemaal geen zin had om me aan haar voor te stellen, want in mijn hoofd ben ik hier al weg. Dus waar investeer ik dan nog in? Maar dat ik ook geen zin had om dat hele verhaal over onze al-dan-nietverhuizing uit te leggen en dus toch maar netjes mijn naam zei.

Onbeleefd

Dat ik de hond uitliet en twee oude mensen tegenkwam die bij ons in de straat wonen. Ze zijn niet meer zo goed ter been, dus het lopen is een beetje een klus voor ze. Ze merkten mij ook pas heel laat op, zo druk waren ze met lopen. Dat die vrouw mij, toen ze alles eenmaal kon plaatsen, bedankt voor de stekjes die ik onlangs bij haar in de tuin had gelegd. Dat ze daarna wel een klaagverhaal begon over haar pols, ze klaagt eigenlijk altijd. Ik vraag me altijd af wat haar man daarvan vindt, maar die praat niet zo soepel meer, dus al vindt hij er wat van, dan krijgt hij dat niet een-twee-drie meer duidelijk gemaakt.

Dat we daarna eventjes samen opliepen, de twee oude mensen en ik. Die vrouw klaagde ondertussen nog wat door. Dat ik toen niet wist hoe lang ik naast ze moest blijven lopen, wat het logische moment was om mijn eigen tempo weer op te pakken zonder onbeleefd te zijn.

Langzaamaan

Dat de Nederlandse versie van Married at first sight zo slecht is ten opzichte van de Australische. Hij is ten eerste ontzettend traag, vooral de momenten vóór de bruiloft worden enorm gerekt. Ten tweede zitten er geen spectaculaire types tussen, ik weet niet of er daar in Australië meer van wonen of dat ze gewoon beter zoeken, maar zo gebeurt er verdomd weinig. En tot overmaat van ramp gaan ze na hun huwelijksreis ook helemaal niet met de hele groep in een hotel (met alle mogelijke problemen tot gevolg), daar zal wel geen geld voor zijn geweest. Dus kijken we naar mensen die elkaar prima vinden, ondertussen gewoon naar hun werk gaan en elkaar langzaamaan leren kennen.

Extra regels

Dat ik toch steeds naar oplossingen zoek om deze sombere tijd zo goed mogelijk door te komen, ook al mag dat eigenlijk niet meer van mezelf. Meestal komt het erop neer dat ik extra regels bedenk. Zo besloot ik gisteren dat ik vanaf vandaag vroeg op zou staan, want in de ochtend ben ik doorgaans minder ongelukkig dan wanneer die extra tijd aan het eind van de dag zit. Dat ik toen alleen de halve nacht wakker lag. Ondertussen kreeg ik wel een paar ideeën, dus ik besloot met notitieblok en al in bad te gaan – in de hoop op meer. Maar dat toen bleek dat dat het wel zo’n beetje was qua inspiratie.

Dat ik daarna mijn wekker toch maar later zette, omdat ik besloot dat het ook onzin is om heel moe te zijn. Dat ik vandaag weer een andere regel zal moeten verzinnen.

Bubbel

Dat er een item op het journaal was over het legaliseren van softdrugs. Dat ik daarna iemand in beeld zag met in zijn hand een soort velletje met een grauw-groene vulling erin. Dat ik toen heel even dacht: hee, hij eet spinazie-tofufrolletjes. Totdat ik besefte dat het natuurlijk een joint was en concludeerde: ik zit inderdaad in een bubbel.

Genezen

Dat ik van plan was de hele woonkamer nog te schilderen voor de verkoop, omdat een makelaar dat had geadviseerd. Maar dat ik daar, nadat ik gisteren 1 muur heb geverfd, danig van ben genezen. Het viel op geen enkele manier mee. De rest van de witte muren moeten de nieuwe bewoners er maar bij denken. Als ze dat niet kunnen, zijn ze ons huis niet waard.

Beperkingen

Dat ik stress heb omdat ik een heel vrije columnopdracht heb gekregen. Eigenlijk mag alles. Dat ik daardoor geen idee heb waarover ik het dan zou moeten hebben. Dat ik blijkbaar kaders en beperkingen wil, zodat ik daarbinnen vervolgens kan klagen over de onvrijheid.

Leersum

Dat we een huis in Leersum gingen bezichtigen, maar het enorm tegenviel. Op de plaatjes was het een schattig oud huis, maar het bleek in een heel gewone wijk te liggen met allemaal saaie huizen eromheen en vermoedelijk ook veel kinderen (zie de speeltuin voor de deur). En die christelijke basisschool op de hoek hielp ook niet mee. Dat ik nu zelfs helemaal niet meer in Leersum wil wonen, ik ben er klaar mee.  

Ik ben Janneke en ik heb hoge verwachtingen. Van mezelf én van het leven. Hoe dat iedere keer weer tegenvalt, lees je hier.

Categorie

Archief

Categorie: Tegenvallers

Opsparen

Dat we binnenkort gaan verhuizen en ik echt niet meer kan wachten. Dat ik nu ook weinig zin meer heb om in het huidige huis in de tuin te gaan zitten. Dat het voelt alsof ik dat zitten beter kan opsparen voor in de nieuwe tuin met bomen. Maar mooi weer kun je natuurlijk helemaal niet opsparen.

Geen leuk leven

Dat ik gisteren al vroeg klaar was met werken, en toen besloot de middag lekker vrij te nemen. Dat dat ook heel prettig begon, maar later steeds minder werd. Tegen het eind van de dag voelde ik me leeg en verveeld. Ik zat dan ook met smart te wachten totdat mijn vriend thuiskwam van zijn werk, maar dat werd maar later en later. Toen hij er om kwart over acht eindelijk was, had ik zelf net een online afspraak. Dat hij het na afloop daarvan moest ontgelden, want door hem heb ik momenteel geen leuk leven. En een klein beetje door corona.

Nieuwe overbuurvrouw

Dat we binnenkort zeer waarschijnlijk gaan verhuizen, maar op de valreep nog een nieuwe overbuurvrouw hebben gekregen. Dat ik toen eigenlijk helemaal geen zin had om me aan haar voor te stellen, want in mijn hoofd ben ik hier al weg. Dus waar investeer ik dan nog in? Maar dat ik ook geen zin had om dat hele verhaal over onze al-dan-nietverhuizing uit te leggen en dus toch maar netjes mijn naam zei.

Onbeleefd

Dat ik de hond uitliet en twee oude mensen tegenkwam die bij ons in de straat wonen. Ze zijn niet meer zo goed ter been, dus het lopen is een beetje een klus voor ze. Ze merkten mij ook pas heel laat op, zo druk waren ze met lopen. Dat die vrouw mij, toen ze alles eenmaal kon plaatsen, bedankt voor de stekjes die ik onlangs bij haar in de tuin had gelegd. Dat ze daarna wel een klaagverhaal begon over haar pols, ze klaagt eigenlijk altijd. Ik vraag me altijd af wat haar man daarvan vindt, maar die praat niet zo soepel meer, dus al vindt hij er wat van, dan krijgt hij dat niet een-twee-drie meer duidelijk gemaakt.

Dat we daarna eventjes samen opliepen, de twee oude mensen en ik. Die vrouw klaagde ondertussen nog wat door. Dat ik toen niet wist hoe lang ik naast ze moest blijven lopen, wat het logische moment was om mijn eigen tempo weer op te pakken zonder onbeleefd te zijn.

Langzaamaan

Dat de Nederlandse versie van Married at first sight zo slecht is ten opzichte van de Australische. Hij is ten eerste ontzettend traag, vooral de momenten vóór de bruiloft worden enorm gerekt. Ten tweede zitten er geen spectaculaire types tussen, ik weet niet of er daar in Australië meer van wonen of dat ze gewoon beter zoeken, maar zo gebeurt er verdomd weinig. En tot overmaat van ramp gaan ze na hun huwelijksreis ook helemaal niet met de hele groep in een hotel (met alle mogelijke problemen tot gevolg), daar zal wel geen geld voor zijn geweest. Dus kijken we naar mensen die elkaar prima vinden, ondertussen gewoon naar hun werk gaan en elkaar langzaamaan leren kennen.

Extra regels

Dat ik toch steeds naar oplossingen zoek om deze sombere tijd zo goed mogelijk door te komen, ook al mag dat eigenlijk niet meer van mezelf. Meestal komt het erop neer dat ik extra regels bedenk. Zo besloot ik gisteren dat ik vanaf vandaag vroeg op zou staan, want in de ochtend ben ik doorgaans minder ongelukkig dan wanneer die extra tijd aan het eind van de dag zit. Dat ik toen alleen de halve nacht wakker lag. Ondertussen kreeg ik wel een paar ideeën, dus ik besloot met notitieblok en al in bad te gaan – in de hoop op meer. Maar dat toen bleek dat dat het wel zo’n beetje was qua inspiratie.

Dat ik daarna mijn wekker toch maar later zette, omdat ik besloot dat het ook onzin is om heel moe te zijn. Dat ik vandaag weer een andere regel zal moeten verzinnen.

Bubbel

Dat er een item op het journaal was over het legaliseren van softdrugs. Dat ik daarna iemand in beeld zag met in zijn hand een soort velletje met een grauw-groene vulling erin. Dat ik toen heel even dacht: hee, hij eet spinazie-tofufrolletjes. Totdat ik besefte dat het natuurlijk een joint was en concludeerde: ik zit inderdaad in een bubbel.

Genezen

Dat ik van plan was de hele woonkamer nog te schilderen voor de verkoop, omdat een makelaar dat had geadviseerd. Maar dat ik daar, nadat ik gisteren 1 muur heb geverfd, danig van ben genezen. Het viel op geen enkele manier mee. De rest van de witte muren moeten de nieuwe bewoners er maar bij denken. Als ze dat niet kunnen, zijn ze ons huis niet waard.

Beperkingen

Dat ik stress heb omdat ik een heel vrije columnopdracht heb gekregen. Eigenlijk mag alles. Dat ik daardoor geen idee heb waarover ik het dan zou moeten hebben. Dat ik blijkbaar kaders en beperkingen wil, zodat ik daarbinnen vervolgens kan klagen over de onvrijheid.

Leersum

Dat we een huis in Leersum gingen bezichtigen, maar het enorm tegenviel. Op de plaatjes was het een schattig oud huis, maar het bleek in een heel gewone wijk te liggen met allemaal saaie huizen eromheen en vermoedelijk ook veel kinderen (zie de speeltuin voor de deur). En die christelijke basisschool op de hoek hielp ook niet mee. Dat ik nu zelfs helemaal niet meer in Leersum wil wonen, ik ben er klaar mee.  

Wil je Janneke boeken voor een optreden, presentatie of workshop of heb je een andere vraag?
Neem dan contact op met Theaterbureau De Mannen:

info@theaterbureaudemannen.nl
020-3034721

Meld je aan voor nieuws:

Foto’s: Bas Losekoot | Vormgeving: Scherp Ontwerp | Website: Sanne Groot
privacyverklaring