Ik ben Janneke en ik heb hoge verwachtingen. Van mezelf én van het leven. Hoe dat iedere keer weer tegenvalt, lees je hier.

Categorie

Archief

Categorie: Tegenvallers

Costa

Ooit was ik figurant in Costa. Er werd een scène opgenomen in mijn dorp, en ik was 18 dus ik wilde op tv. Wat ik er nog van weet is dat een van de figuranten in een kooi mocht dansen in latex. Ik niet, ik heb alleen op de achtergrond gedanst. Ik wilde niet in die kooi, dat hele latex sprak me al niet aan. Ik werd ook niet gevraagd trouwens. Je moest zelf al iets opvallends aan hebben om eruit gepikt te worden. Ook al kreeg je daarna de latex van de organisatie.

Een van de acteurs was niet tevreden over het meisje wat hij onderspoot met champagne, dus zij werd gewisseld. En we kregen koude pasta in een bus, of pasta in een koude bus, dat wil ik kwijt zijn. We moesten in elk geval in een bus wachten omdat we op de set te veel lawaai zouden maken. In mijn herinnering was de pasta koud, maar als ik er nu over nadenk zal dat vast niet het geval zijn geweest. Het zal dus wel de bus zijn geweest, of de algehele ervaring.

Mijn agenda

Het is eind november, en mijn agenda begint moe te worden. De kartonnen hoekjes van de kaft zijn al niet zo hoekig meer en een beetje naar binnen gevouwen. Overal staan snel neergekladde aantekeningen, wat ik in het begin van het jaar altijd weet te vermijden (‘ik zoek even een papiertje – moment’). Hij wordt ook steeds dikker, zou dat echt van de inkt zijn? Hij loopt op zijn tandvlees, maar hij moet nog even.

Ongezellig

Hoe ik heel erg oké was met mezelf vandaag, maar echt oké, op een fijne, rustige manier. Hoe mijn vriend thuiskwam en zei: gisteren was het niet goed met je, maar vandaag ben je ook wel erg ongezellig.

 

Geldstraf

Na mijn bezoek aan het museum in Gouda tel ik de bedragen op: wat de trein me heeft gekost plus de ansichtkaarten en de boekenlegger met het lezende meisje erop die ik in het museumwinkeltje kocht. Hoeveel daarvan eigenlijk niet nodig was geweest.

Ik reis eigenlijk gratis, of relatief gratis, want ik heb een vrij reizen-abonnement voor in de daluren. Ik had uitgerekend dat me dat gemiddeld minder zou kosten dan al die losse kaartjes. En het zou me een gevoel van vrijheid geven, omdat het nu beter is om meer te reizen. Als ik dan twijfel of ik een vriendin in Groningen wil opzoeken, komt daar sneller ‘ja’ uit.

Reizen voelt nu als iets goeds, ik reis me suf om mijn abonnement eruit te halen. En elke keer als ik uitcheck en er niks van mijn saldo afgaat, weet ik zeker dat er allerlei beloningsgebiedjes in mijn hoofd oplichten, zou je me in een mri-scanner leggen. Dan moeten ze wel ook een OV-paal in die scanner zien te krijgen.

Maar als ik nu toch een keer in de spits reis, zoals vandaag naar het museum, omdat dat echt beter uitkwam, ben ik boos op mezelf. Het uitchecken bewijst dat ik een slecht iemand ben. Er is meer bewijs voor die stelling: dat mijn kat ooit is doodgereden (ik had nooit in de buurt van een weg moeten gaan wonen), dat ik 2 keer gesnoozed heb vanochtend, en dat ik vandaag wéér somber ben terwijl ik dat vorige week ook al was en de boel in mijn hoofd nu toch wel eens opgelost zou moeten zijn. En dan heb ik ook nog voor niks snoepjes met suiker gekocht – niet het kopen daarvan is slecht maar het feit dat ze niet genoeg hielpen tegen mijn somberheid, terwijl ik ze daar juist voor had gekocht. Geniet er dan godverdomme genoeg van.

Geld lijkt de ultieme manier van straffen te zijn, omdat het kwantificeerbaar is, en als ik me slecht voel over mezelf heb ik blijkbaar ontzettend veel behoefte om te weten hoeveel slecht. 12 euro 69 vandaag.

 

Seks met mijn ex

Ik droomde dat ik seks had met mijn ex, maar het liep niet. Hij werd niet geil van de dingen waarmee ik mijn huidige vriend altijd opwind en hij wilde steeds praten tussendoor. Hij had ook een wond op zijn borst waar ik niet aan mocht komen maar toen gebeurde dat per ongeluk toch en verging hij van de pijn. Daarna wilde ik liever gewoon kletsen.

 

1 25 26

Ik ben Janneke en ik heb hoge verwachtingen. Van mezelf én van het leven. Hoe dat iedere keer weer tegenvalt, lees je hier.

Categorie

Archief

Categorie: Tegenvallers

Costa

Ooit was ik figurant in Costa. Er werd een scène opgenomen in mijn dorp, en ik was 18 dus ik wilde op tv. Wat ik er nog van weet is dat een van de figuranten in een kooi mocht dansen in latex. Ik niet, ik heb alleen op de achtergrond gedanst. Ik wilde niet in die kooi, dat hele latex sprak me al niet aan. Ik werd ook niet gevraagd trouwens. Je moest zelf al iets opvallends aan hebben om eruit gepikt te worden. Ook al kreeg je daarna de latex van de organisatie.

Een van de acteurs was niet tevreden over het meisje wat hij onderspoot met champagne, dus zij werd gewisseld. En we kregen koude pasta in een bus, of pasta in een koude bus, dat wil ik kwijt zijn. We moesten in elk geval in een bus wachten omdat we op de set te veel lawaai zouden maken. In mijn herinnering was de pasta koud, maar als ik er nu over nadenk zal dat vast niet het geval zijn geweest. Het zal dus wel de bus zijn geweest, of de algehele ervaring.

Mijn agenda

Het is eind november, en mijn agenda begint moe te worden. De kartonnen hoekjes van de kaft zijn al niet zo hoekig meer en een beetje naar binnen gevouwen. Overal staan snel neergekladde aantekeningen, wat ik in het begin van het jaar altijd weet te vermijden (‘ik zoek even een papiertje – moment’). Hij wordt ook steeds dikker, zou dat echt van de inkt zijn? Hij loopt op zijn tandvlees, maar hij moet nog even.

Ongezellig

Hoe ik heel erg oké was met mezelf vandaag, maar echt oké, op een fijne, rustige manier. Hoe mijn vriend thuiskwam en zei: gisteren was het niet goed met je, maar vandaag ben je ook wel erg ongezellig.

 

Geldstraf

Na mijn bezoek aan het museum in Gouda tel ik de bedragen op: wat de trein me heeft gekost plus de ansichtkaarten en de boekenlegger met het lezende meisje erop die ik in het museumwinkeltje kocht. Hoeveel daarvan eigenlijk niet nodig was geweest.

Ik reis eigenlijk gratis, of relatief gratis, want ik heb een vrij reizen-abonnement voor in de daluren. Ik had uitgerekend dat me dat gemiddeld minder zou kosten dan al die losse kaartjes. En het zou me een gevoel van vrijheid geven, omdat het nu beter is om meer te reizen. Als ik dan twijfel of ik een vriendin in Groningen wil opzoeken, komt daar sneller ‘ja’ uit.

Reizen voelt nu als iets goeds, ik reis me suf om mijn abonnement eruit te halen. En elke keer als ik uitcheck en er niks van mijn saldo afgaat, weet ik zeker dat er allerlei beloningsgebiedjes in mijn hoofd oplichten, zou je me in een mri-scanner leggen. Dan moeten ze wel ook een OV-paal in die scanner zien te krijgen.

Maar als ik nu toch een keer in de spits reis, zoals vandaag naar het museum, omdat dat echt beter uitkwam, ben ik boos op mezelf. Het uitchecken bewijst dat ik een slecht iemand ben. Er is meer bewijs voor die stelling: dat mijn kat ooit is doodgereden (ik had nooit in de buurt van een weg moeten gaan wonen), dat ik 2 keer gesnoozed heb vanochtend, en dat ik vandaag wéér somber ben terwijl ik dat vorige week ook al was en de boel in mijn hoofd nu toch wel eens opgelost zou moeten zijn. En dan heb ik ook nog voor niks snoepjes met suiker gekocht – niet het kopen daarvan is slecht maar het feit dat ze niet genoeg hielpen tegen mijn somberheid, terwijl ik ze daar juist voor had gekocht. Geniet er dan godverdomme genoeg van.

Geld lijkt de ultieme manier van straffen te zijn, omdat het kwantificeerbaar is, en als ik me slecht voel over mezelf heb ik blijkbaar ontzettend veel behoefte om te weten hoeveel slecht. 12 euro 69 vandaag.

 

Seks met mijn ex

Ik droomde dat ik seks had met mijn ex, maar het liep niet. Hij werd niet geil van de dingen waarmee ik mijn huidige vriend altijd opwind en hij wilde steeds praten tussendoor. Hij had ook een wond op zijn borst waar ik niet aan mocht komen maar toen gebeurde dat per ongeluk toch en verging hij van de pijn. Daarna wilde ik liever gewoon kletsen.

 

1 25 26

Wil je Janneke boeken voor een optreden, presentatie of workshop of heb je een andere vraag?
Neem dan contact op met Theaterbureau De Mannen:

info@theaterbureaudemannen.nl
020-3034721

Meld je aan voor nieuws:

Foto’s: Bas Losekoot | Vormgeving: Scherp Ontwerp | Website: Sanne Groot
privacyverklaring