blog pagina janneke de bijl hoge verwachtingen

Ik ben Janneke en ik heb hoge verwachtingen, van mezelf én van het leven. Hoe dat elke keer weer tegenvalt, lees je hier.

Categorie

archief

Podcast

Dat ik er inmiddels wel naar luister, maar nog steeds niemand mij uit kan leggen wat een podcast eigenlijk is. Ze zijn ook allemaal zo verschillend, de enige gemene deler lijkt te zijn dat het radio-achtig is, maar je het op de radio (meestal) niet kunt vinden. Ik heb al aan meerdere mensen in mijn omgeving gevraagd om een definitie, maar die antwoorden hielpen weinig en je blijft ook niet bezig, want dan verlies je vrienden.

Omdat het zo vaag is begrijp ik al helemáál niet hoe iemand ooit op het idee ervoor kan zijn gekomen. We misten daarvoor toch niks (en al helemaal niks ondefinieerbaars)? Zou het per ongeluk zijn ontstaan? Dat iemand zat te lullen en dat per ongeluk werd opgenomen en mensen toen zo ontspannen raakten van het terugluisteren dat ze dachten: hoe heb ik ooit zonder gekund? We gaan meer pratende mensen opnemen en dan moeten ze ons daarna zelf maar komen zoeken. Want op de radio zijn we meestal niet.

Wezenlijks

Dat ik met een vriend en mijn hond bij de la Place was in Laren. Daar spreek ik wel vaker met mensen af, omdat je er ook kunt wandelen. Ik had bij een eerder bezoek al ontdekt dat honden wel in het zitgedeelte mogen komen, maar niet in het keukengedeelte. Dat was toen nogal onhandig aangezien ik alleen was en iets wilde drinken en ze ook niet naar je tafel komen. Maar dit keer was ik met die vriend, dus gaf ik hem de riem (en de hond) en liep ik richting het keukengedeelte om iets te gaan halen. Dat ik toen ik bij de ingang heel even dacht: o ja, je moest hier je schoenen uitdoen. Dat was natuurlijk niet zo, het was iets anders wezenlijks dat ik achter moest laten.

Roken

Dat ik mannen veel aantrekkelijker vind als ze roken dan als ze ‘kiekeboe!’ tegen een kind zeggen. Dat ik dat vreemd van mezelf vind, want evolutionair gezien zou ik toch juist opgewonden van die goede, betrokken vaders moeten raken. Maar dat roken, dat doet me veel meer. Iemand die dát durft, díe kan mij beschermen. Zo lang hij leeft dan.

Aardbeienplant

Dat onze aardbeienplant naar de klote lijkt te zijn. Eerst was hij gewoon groen en aan het groeien, en verschenen er om de haverklap aardbeien. We hadden hem ook expres aan de muur gehangen, zodat de slakken er niet bij zouden kunnen. So far so good.

Maar toen kwam er heftige regen en daar reageerde hij op door wat verpieterd achter te blijven, als een oorlogsslachtoffer dat de strijd weliswaar overleefd heeft maar er nooit meer helemaal bovenop komt. Nu komen er nog wel af en toe aardbeien aan, maar die zijn niet helder rood meer, eerder een beetje verfwassen (terwijl het nu toch echt niet meer regent). En de pitjes die er normaal zo subtiel in zitten liggen er nu te veel bovenop en hebben ook wat grauws over zich. Om over de smaak nog maar te zwijgen. Bovendien zitten er inmiddels ook slakkensporen op de muur, die hebben hem alsnog ontdekt, alsof de plant nog niet hard genoeg was toegetakeld.

Gelukkig groeit er wel een tak naar beneden nu, en daaronder begint hij een nieuw stukje plant. Dat ik hoop dat het bij die dependance beter gaat.

NT2

Dat er een man van middelbare leeftijd in de bieb NT2-les gaf aan een buitenlandse jongen. Dat vond ik heel nobel en sympathiek, maar toen ik inhoudelijk meeluisterde kreeg ik toch medelijden met de inburgeraar. Hij wist niet wat een gouden kooi was. Dit leek mij geen ramp, maar in plaats van een tandje terug te schakelen naar meer gangbare woorden en uitdrukkingen, kwam de docent daarna aanzetten met ‘azuurblauw’, ‘preekstoel’ en ‘in de bonen zijn’. Dat ik toen dacht: dit zijn niet de termen waarmee ze het hier gaan redden. Allebei niet.

Categorie

archief

Podcast

Dat ik er inmiddels wel naar luister, maar nog steeds niemand mij uit kan leggen wat een podcast eigenlijk is. Ze zijn ook allemaal zo verschillend, de enige gemene deler lijkt te zijn dat het radio-achtig is, maar je het op de radio (meestal) niet kunt vinden. Ik heb al aan meerdere mensen in mijn omgeving gevraagd om een definitie, maar die antwoorden hielpen weinig en je blijft ook niet bezig, want dan verlies je vrienden.

Omdat het zo vaag is begrijp ik al helemáál niet hoe iemand ooit op het idee ervoor kan zijn gekomen. We misten daarvoor toch niks (en al helemaal niks ondefinieerbaars)? Zou het per ongeluk zijn ontstaan? Dat iemand zat te lullen en dat per ongeluk werd opgenomen en mensen toen zo ontspannen raakten van het terugluisteren dat ze dachten: hoe heb ik ooit zonder gekund? We gaan meer pratende mensen opnemen en dan moeten ze ons daarna zelf maar komen zoeken. Want op de radio zijn we meestal niet.

Wezenlijks

Dat ik met een vriend en mijn hond bij de la Place was in Laren. Daar spreek ik wel vaker met mensen af, omdat je er ook kunt wandelen. Ik had bij een eerder bezoek al ontdekt dat honden wel in het zitgedeelte mogen komen, maar niet in het keukengedeelte. Dat was toen nogal onhandig aangezien ik alleen was en iets wilde drinken en ze ook niet naar je tafel komen. Maar dit keer was ik met die vriend, dus gaf ik hem de riem (en de hond) en liep ik richting het keukengedeelte om iets te gaan halen. Dat ik toen ik bij de ingang heel even dacht: o ja, je moest hier je schoenen uitdoen. Dat was natuurlijk niet zo, het was iets anders wezenlijks dat ik achter moest laten.

Roken

Dat ik mannen veel aantrekkelijker vind als ze roken dan als ze ‘kiekeboe!’ tegen een kind zeggen. Dat ik dat vreemd van mezelf vind, want evolutionair gezien zou ik toch juist opgewonden van die goede, betrokken vaders moeten raken. Maar dat roken, dat doet me veel meer. Iemand die dát durft, díe kan mij beschermen. Zo lang hij leeft dan.

Aardbeienplant

Dat onze aardbeienplant naar de klote lijkt te zijn. Eerst was hij gewoon groen en aan het groeien, en verschenen er om de haverklap aardbeien. We hadden hem ook expres aan de muur gehangen, zodat de slakken er niet bij zouden kunnen. So far so good.

Maar toen kwam er heftige regen en daar reageerde hij op door wat verpieterd achter te blijven, als een oorlogsslachtoffer dat de strijd weliswaar overleefd heeft maar er nooit meer helemaal bovenop komt. Nu komen er nog wel af en toe aardbeien aan, maar die zijn niet helder rood meer, eerder een beetje verfwassen (terwijl het nu toch echt niet meer regent). En de pitjes die er normaal zo subtiel in zitten liggen er nu te veel bovenop en hebben ook wat grauws over zich. Om over de smaak nog maar te zwijgen. Bovendien zitten er inmiddels ook slakkensporen op de muur, die hebben hem alsnog ontdekt, alsof de plant nog niet hard genoeg was toegetakeld.

Gelukkig groeit er wel een tak naar beneden nu, en daaronder begint hij een nieuw stukje plant. Dat ik hoop dat het bij die dependance beter gaat.

NT2

Dat er een man van middelbare leeftijd in de bieb NT2-les gaf aan een buitenlandse jongen. Dat vond ik heel nobel en sympathiek, maar toen ik inhoudelijk meeluisterde kreeg ik toch medelijden met de inburgeraar. Hij wist niet wat een gouden kooi was. Dit leek mij geen ramp, maar in plaats van een tandje terug te schakelen naar meer gangbare woorden en uitdrukkingen, kwam de docent daarna aanzetten met ‘azuurblauw’, ‘preekstoel’ en ‘in de bonen zijn’. Dat ik toen dacht: dit zijn niet de termen waarmee ze het hier gaan redden. Allebei niet.

Wil je Janneke boeken voor een optreden, presentatie of workshop of heb je een andere vraag?
Neem dan contact op met Theaterbureau De Mannen:

info@theaterbureaudemannen.nl
020-3034721

Meld je aan voor nieuws:

Foto’s: Bas Losekoot | Vormgeving: Scherp Ontwerp | Website: Sanne Groot
privacyverklaring