blog pagina janneke de bijl hoge verwachtingen

Ik ben Janneke en ik heb hoge verwachtingen, van mezelf én van het leven. Hoe dat elke keer weer tegenvalt, lees je hier.

Categorie

archief

Kunstgras II

Dat ik ineens dacht: Thierry Baudet en kunstgras hebben veel meer gemeen dan je op het eerste gezicht zou denken. Ze zijn allebei nep en glad, en van allebei had ik nooit gedacht dat het bij zo veel mensen aan zou slaan. Van kunstgras verbaast me dat nog net iets meer.

Mezelf

Dat het deze week een beetje te veel is qua sociale contacten. Dan gaan al die mensen ’s avonds nog door mijn hoofd en kan ik niet slapen. Uiteindelijk lukt het dan wel, maar komen ze in mijn dromen drie keer zo hard terug. Zo heb ik geen momenten meer voor mezelf, zelfs ’s nachts niet.

Plekje

Dat mijn hond zijn snackjes de laatste tijd meestal niet meteen opeet, maar verstopt voor later. Hij zoekt dan een goed plekje in de kamer. Nou is dat nog niet zo eenvoudig, er valt hier weinig te graven. Meestal gooit hij dan her en der wat kussens overhoop alsof hij ik weet niet wat moet verstoppen, maar kiest hij uiteindelijk gewoon voor de hoek van de bank. Daar probeert hij hem dan tussen het kussen en de zijkant te duwen maar dat lukt niet echt, vanwege zijn totale onhandigheid. Dus ligt dat snackje gewoon op de hoek van de bank. Wel doet hij dan nog een poging er wat op te leggen. Buiten zou hij zand kiezen, maar dat hebben we binnen niet. Hij schraapt dan maar wat haren bij elkaar, die liggen er altijd wel bij ons, waardoor ik uiteindelijk een kauwstaafje aantref dat ik meteen zie liggen, met een heel dun plukje haar erop.

Iemand

Dat ik in een café op het toilet was, en er stront aan de buitenkant van de wc-borstelhouder bleek te zitten. Het was een kleine witte ronde borstelhouder, en hij zat nogal strak om de borstel heen, dus waarschijnlijk had iemand met borstelhouder en al geprobeerd de pot schoon te maken.

Dat ik die iemand was.

Vianen

Dat ik naar Vianen was gegaan om te kijken bij een katten-schilderijen-expositie. Dat het nogal een klein zaaltje bleek te zijn, het leek zaal één van de reeks, maar er was geen reeks. Er waren nog wel andere zalen over de geschiedenis van Vianen, maar die waren gelukkig dicht.

De katten waren overigens behoorlijk kitscherig, er waren veel te veel spelende kittens, terwijl katten maar heel kort kitten zijn. En áls de kunstenaar dan al een volwassen kat had geschilderd, was het een raskat. Doe mij maar zo’n gewone, oude kat, met een niet-perfecte vacht. Dat zijn de echte.

Categorie

archief

Kunstgras II

Dat ik ineens dacht: Thierry Baudet en kunstgras hebben veel meer gemeen dan je op het eerste gezicht zou denken. Ze zijn allebei nep en glad, en van allebei had ik nooit gedacht dat het bij zo veel mensen aan zou slaan. Van kunstgras verbaast me dat nog net iets meer.

Mezelf

Dat het deze week een beetje te veel is qua sociale contacten. Dan gaan al die mensen ’s avonds nog door mijn hoofd en kan ik niet slapen. Uiteindelijk lukt het dan wel, maar komen ze in mijn dromen drie keer zo hard terug. Zo heb ik geen momenten meer voor mezelf, zelfs ’s nachts niet.

Plekje

Dat mijn hond zijn snackjes de laatste tijd meestal niet meteen opeet, maar verstopt voor later. Hij zoekt dan een goed plekje in de kamer. Nou is dat nog niet zo eenvoudig, er valt hier weinig te graven. Meestal gooit hij dan her en der wat kussens overhoop alsof hij ik weet niet wat moet verstoppen, maar kiest hij uiteindelijk gewoon voor de hoek van de bank. Daar probeert hij hem dan tussen het kussen en de zijkant te duwen maar dat lukt niet echt, vanwege zijn totale onhandigheid. Dus ligt dat snackje gewoon op de hoek van de bank. Wel doet hij dan nog een poging er wat op te leggen. Buiten zou hij zand kiezen, maar dat hebben we binnen niet. Hij schraapt dan maar wat haren bij elkaar, die liggen er altijd wel bij ons, waardoor ik uiteindelijk een kauwstaafje aantref dat ik meteen zie liggen, met een heel dun plukje haar erop.

Iemand

Dat ik in een café op het toilet was, en er stront aan de buitenkant van de wc-borstelhouder bleek te zitten. Het was een kleine witte ronde borstelhouder, en hij zat nogal strak om de borstel heen, dus waarschijnlijk had iemand met borstelhouder en al geprobeerd de pot schoon te maken.

Dat ik die iemand was.

Vianen

Dat ik naar Vianen was gegaan om te kijken bij een katten-schilderijen-expositie. Dat het nogal een klein zaaltje bleek te zijn, het leek zaal één van de reeks, maar er was geen reeks. Er waren nog wel andere zalen over de geschiedenis van Vianen, maar die waren gelukkig dicht.

De katten waren overigens behoorlijk kitscherig, er waren veel te veel spelende kittens, terwijl katten maar heel kort kitten zijn. En áls de kunstenaar dan al een volwassen kat had geschilderd, was het een raskat. Doe mij maar zo’n gewone, oude kat, met een niet-perfecte vacht. Dat zijn de echte.

Wil je Janneke boeken voor een optreden, presentatie of workshop of heb je een andere vraag?
Neem dan contact op met Theaterbureau De Mannen:

info@theaterbureaudemannen.nl
020-3034721

Meld je aan voor nieuws:

Foto’s: Bas Losekoot | Vormgeving: Scherp Ontwerp | Website: Sanne Groot