blog pagina janneke de bijl hoge verwachtingen

Ik ben Janneke en ik heb hoge verwachtingen, van mezelf én van het leven. Hoe dat elke keer weer tegenvalt, lees je hier.

Categorie

archief

‘Liefs’

Dat er ‘liefs’ stond onder een mailtje van mijn impresariaat. Dat ik dat altijd lastig vind. Omdat ik niet demonstratief afstandelijk wil doen, maar ‘liefs’ niet bij mij past. Ik strooi daar niet mee, zeker niet bij mensen die ik maar een paar keer per jaar zie en dat de gesprekken dan ook nog over geld gaan. Dus kies ik meestal voor ‘groetjes’, omdat dat iets vriendelijker klinkt dan ‘groet’ of ‘met vriendelijke groet’. (Mijn vriend sluit zijn mails naar mij nog steeds af met ‘groeten’, en daar schrik ik toch elke keer weer van. Ik weet dat het niks betekent, maar vraag me dan toch altijd heel even af of we misschien een ruzie hebben gehad die ik ben vergeten.)

Ik ga dus voor ‘groetjes’. Maar als de ander al ‘liefs’ heeft gezegd voelt dat toch een beetje als een statement. Alsof ik die ander op zijn vingers tik omdat hij te amicaal is geweest, terwijl dat helemaal niet de bedoeling is. Ik vind het niet erg om liefs te kríjgen, ik gééf ze alleen niet zomaar. Als ik ze wel teruggeef voel ik me hypocriet én ben ik bang dat het mijn impresariaat gaat opvallen dat ik normaal altijd ‘groetjes’ doe en nu zij ‘liefs’ doen ineens ook met ‘liefs’ aan kom zetten. Hoe nep kun je zijn? En wat doe ik dan de volgende keer? Als je teruggaat naar ‘groetjes’ lijkt de stemming enorm te zijn bekoeld.

Ik besluit voor een compromis te gaan en typ ‘groetjes!’ terug. Met uitroepteken. Hopelijk is de overgang terug naar ‘groetjes’ nu nog wel mogelijk de volgende keer.

Pinguïns en ijsberen

Ik heb jarenlang gedacht dat pinguïns even groot zijn als ijsberen. (Tot een paar jaar geleden geloofde ik dat nog.) Ik weet niet hoe ik daarbij kwam, ik heb het gewoon aangenomen, gebaseerd op de gedachte dat al het substantieels wat op de Noord- dan wel Zuidpool rondloopt wel ongeveer van menshoogte zal zijn. Inmiddels is me wel verteld dat pinguïns kleiner zijn, en toch duiken ze in mijn beelden steeds weer met hun kop naast de ijsberen op.

Somberheid

Hoe mijn somberheid meestal omslaat als mijn vriend thuiskomt. Hoe ik vervolgens boos op mezelf ben dat ik hem daarvoor nodig heb, ik vind dat ik het zelf om moet kunnen buigen. Hoe ik dan toch weer somber word. Zie je wel, hij kan me ook niet helpen.

De boekhouding

Ik zit al een paar dagen zó in de boekhouding dat ik gisteren toen ik ging slapen serieus even bang was dat ze die gaan stelen als ze in ons huis inbreken. Neem alsjeblieft mijn spaargeld mee, maar laat de facturen goed ingeboekt staan.

Coping

Ik vind dat mijn kat niet goed met haar angsten omgaat. Ze heeft maar 1 coping strategie en dat is wegrennen. Vorige week moest ik haar een pilletje geven en sindsdien is ze bang voor mij. Zodra ik me ook maar enigszins in haar richting beweeg, sprint ze weg. Maar daardoor komt ze er niet achter dat ik helemaal geen pil ging geven dit keer. Ze denkt nu steeds: het is me toch maar mooi gelukt om aan die pil te ontsnappen. Maar zo blijft ze natuurlijk bang.

Bij angst dwing ik mezelf altijd om me eraan bloot te stellen, omdat je elke keer dat het goed gaat ontdekt dat het meevalt.

Mijn kat werkt niet aan zichzelf. Misschien benijd ik dat nog wel het meest aan haar.

Categorie

archief

‘Liefs’

Dat er ‘liefs’ stond onder een mailtje van mijn impresariaat. Dat ik dat altijd lastig vind. Omdat ik niet demonstratief afstandelijk wil doen, maar ‘liefs’ niet bij mij past. Ik strooi daar niet mee, zeker niet bij mensen die ik maar een paar keer per jaar zie en dat de gesprekken dan ook nog over geld gaan. Dus kies ik meestal voor ‘groetjes’, omdat dat iets vriendelijker klinkt dan ‘groet’ of ‘met vriendelijke groet’. (Mijn vriend sluit zijn mails naar mij nog steeds af met ‘groeten’, en daar schrik ik toch elke keer weer van. Ik weet dat het niks betekent, maar vraag me dan toch altijd heel even af of we misschien een ruzie hebben gehad die ik ben vergeten.)

Ik ga dus voor ‘groetjes’. Maar als de ander al ‘liefs’ heeft gezegd voelt dat toch een beetje als een statement. Alsof ik die ander op zijn vingers tik omdat hij te amicaal is geweest, terwijl dat helemaal niet de bedoeling is. Ik vind het niet erg om liefs te kríjgen, ik gééf ze alleen niet zomaar. Als ik ze wel teruggeef voel ik me hypocriet én ben ik bang dat het mijn impresariaat gaat opvallen dat ik normaal altijd ‘groetjes’ doe en nu zij ‘liefs’ doen ineens ook met ‘liefs’ aan kom zetten. Hoe nep kun je zijn? En wat doe ik dan de volgende keer? Als je teruggaat naar ‘groetjes’ lijkt de stemming enorm te zijn bekoeld.

Ik besluit voor een compromis te gaan en typ ‘groetjes!’ terug. Met uitroepteken. Hopelijk is de overgang terug naar ‘groetjes’ nu nog wel mogelijk de volgende keer.

Pinguïns en ijsberen

Ik heb jarenlang gedacht dat pinguïns even groot zijn als ijsberen. (Tot een paar jaar geleden geloofde ik dat nog.) Ik weet niet hoe ik daarbij kwam, ik heb het gewoon aangenomen, gebaseerd op de gedachte dat al het substantieels wat op de Noord- dan wel Zuidpool rondloopt wel ongeveer van menshoogte zal zijn. Inmiddels is me wel verteld dat pinguïns kleiner zijn, en toch duiken ze in mijn beelden steeds weer met hun kop naast de ijsberen op.

Somberheid

Hoe mijn somberheid meestal omslaat als mijn vriend thuiskomt. Hoe ik vervolgens boos op mezelf ben dat ik hem daarvoor nodig heb, ik vind dat ik het zelf om moet kunnen buigen. Hoe ik dan toch weer somber word. Zie je wel, hij kan me ook niet helpen.

De boekhouding

Ik zit al een paar dagen zó in de boekhouding dat ik gisteren toen ik ging slapen serieus even bang was dat ze die gaan stelen als ze in ons huis inbreken. Neem alsjeblieft mijn spaargeld mee, maar laat de facturen goed ingeboekt staan.

Coping

Ik vind dat mijn kat niet goed met haar angsten omgaat. Ze heeft maar 1 coping strategie en dat is wegrennen. Vorige week moest ik haar een pilletje geven en sindsdien is ze bang voor mij. Zodra ik me ook maar enigszins in haar richting beweeg, sprint ze weg. Maar daardoor komt ze er niet achter dat ik helemaal geen pil ging geven dit keer. Ze denkt nu steeds: het is me toch maar mooi gelukt om aan die pil te ontsnappen. Maar zo blijft ze natuurlijk bang.

Bij angst dwing ik mezelf altijd om me eraan bloot te stellen, omdat je elke keer dat het goed gaat ontdekt dat het meevalt.

Mijn kat werkt niet aan zichzelf. Misschien benijd ik dat nog wel het meest aan haar.

Wil je Janneke boeken voor een optreden, presentatie of workshop of heb je een andere vraag?
Neem dan contact op met Theaterbureau De Mannen:

info@theaterbureaudemannen.nl
020-3034721

Meld je aan voor nieuws:

Foto’s: Bas Losekoot | Vormgeving: Scherp Ontwerp | Website: Sanne Groot
privacyverklaring