blog pagina janneke de bijl hoge verwachtingen

Ik ben Janneke en ik heb hoge verwachtingen, van mezelf én van het leven. Hoe dat elke keer weer tegenvalt, lees je hier.

Categorie

archief

Weeronline

Dat ik op vakantie was en Weeronline voor die dag 25 graden voorspelde, maar voor de dag erna 14. Dat leek me een te grote overgang. Het bleek ook veel minder heftig te zijn dan dat, het kwik haalde de 25 niet en de dag erna werd het gewoon 17. Dat ik het naïef vond van Weeronline, hij had toch zelf even kritisch naar het hele rijtje kunnen kijken? Ik wist al: dit gaat-ie later natuurlijk weer bijstellen. Dat deed hij ook, maar erg laat. Toen het de dag erna inmiddels al 17 graden wás, toen moest hij wel.

Seksistisch

Dat ik vrouwenvoetbal keek en probeerde niet seksistisch te zijn. Ik vond het geweldig dat dit eindelijk ook serieus genomen wordt. Dus zodra ik geneigd was een opmerking te maken in de trant van ‘zo, die kijkt boos!’, slikte ik die in. Want waarom zouden vrouwen niet boos mogen kijken en mannen wel?

Toch ging het nog niet op alle fronten goed. Waar ik op vastliep was de vraag wat ik moest roepen als iemand een bal verkeerd speelde. Bij mannen roep ik dan meestal: ‘Wat een lul!’ Maar dat kon bij de vrouwen natuurlijk niet. Maar ook zij mochten wat mij betreft uitgekafferd worden, dat leek me wel zo eerlijk en ze hoorden het toch niet. Dat ik toen even ‘Kut!’ probeerde, maar dat deed me wat Brabants aan, zo los. Daarna ging ik over op ‘Kutwijf!’, maar dat vond ik te grof. Dat dekte de lading van alleen een foute bal niet, het klonk meer alsof ze mij persoonlijk iets geflikt hadden, en zo voelde het ook wel maar dat was natuurlijk niet zo. En ‘wijf’ vond ik sowieso niet kunnen want seksistisch, het heeft ook geen mannelijk equivalent.

Dat het toen uiteindelijk ‘Wat een lultje!’, werd. Dat lijkt me voorlopig de beste optie, maar ook daar ben ik nog niet helemaal tevreden mee.

Korhoen

Dat ik net met vogelen was begonnen, en toen al een enorme niet zo veel voorkomende vogel in een boom bij een meertje zag. Een korhoen, zei mijn vriend. In elk geval een vogel, zei ik. Dat het toen een houten korhoen bleek te zijn. Dat hebben wij weer hoor, net begonnen en meteen al voor de gek gehouden. Alsof ze dit speciaal in scène hadden gezet om mij te enthousiasmeren en tegelijkertijd te ontmoedigen.

De rest van de avond

Dat ik op vakantie een aubergine had gekocht, ook al houdt mijn vriend daar niet zo van. Ze hadden niet zo veel keuze qua groente in de Franse supermarkt. Toen deed ik hem door de pasta, expres al maar de helft en expres in kleine stukjes. Dat hij ze er toen toch uit ging vissen en ik dat niet om aan te zien vond. Maar ik wist dat het niet constructief zou zijn om er wat van te zeggen, ik lust bovendien zelf veel meer dingen niet dan hij dus ik was gewoon onredelijk.

Dat ik na het eten wel besloot om de andere helft van de aubergine weg te gooien, omdat ik geen zin had in nog een keer zo’n moment. Dat ik dat enigszins demonstratief deed: ik liep voor zijn neus naar de koelkast, pakte de halve aubergine en gooide hem hard in het gft-bakje. Dat hij dat niet eens zag. Dat ik toen toch teleurgesteld was, ook al was dit waarschijnlijk wel beter voor de rest van de avond.

Seksistisch II

Dat het trouwens ook misging toen een van de speelsters geblesseerd was. Ze was er even uitgegaan omdat ze last had van haar voet. Ze kon er nog niet goed op staan. De commentator lichtte dit natuurlijk uitgebreid toe. Dat ik toen verstond: ‘Nederland nu even met tien in het veld, want ze staat nog even langs de kant te winkelen.’  

Categorie

archief

Weeronline

Dat ik op vakantie was en Weeronline voor die dag 25 graden voorspelde, maar voor de dag erna 14. Dat leek me een te grote overgang. Het bleek ook veel minder heftig te zijn dan dat, het kwik haalde de 25 niet en de dag erna werd het gewoon 17. Dat ik het naïef vond van Weeronline, hij had toch zelf even kritisch naar het hele rijtje kunnen kijken? Ik wist al: dit gaat-ie later natuurlijk weer bijstellen. Dat deed hij ook, maar erg laat. Toen het de dag erna inmiddels al 17 graden wás, toen moest hij wel.

Seksistisch

Dat ik vrouwenvoetbal keek en probeerde niet seksistisch te zijn. Ik vond het geweldig dat dit eindelijk ook serieus genomen wordt. Dus zodra ik geneigd was een opmerking te maken in de trant van ‘zo, die kijkt boos!’, slikte ik die in. Want waarom zouden vrouwen niet boos mogen kijken en mannen wel?

Toch ging het nog niet op alle fronten goed. Waar ik op vastliep was de vraag wat ik moest roepen als iemand een bal verkeerd speelde. Bij mannen roep ik dan meestal: ‘Wat een lul!’ Maar dat kon bij de vrouwen natuurlijk niet. Maar ook zij mochten wat mij betreft uitgekafferd worden, dat leek me wel zo eerlijk en ze hoorden het toch niet. Dat ik toen even ‘Kut!’ probeerde, maar dat deed me wat Brabants aan, zo los. Daarna ging ik over op ‘Kutwijf!’, maar dat vond ik te grof. Dat dekte de lading van alleen een foute bal niet, het klonk meer alsof ze mij persoonlijk iets geflikt hadden, en zo voelde het ook wel maar dat was natuurlijk niet zo. En ‘wijf’ vond ik sowieso niet kunnen want seksistisch, het heeft ook geen mannelijk equivalent.

Dat het toen uiteindelijk ‘Wat een lultje!’, werd. Dat lijkt me voorlopig de beste optie, maar ook daar ben ik nog niet helemaal tevreden mee.

Korhoen

Dat ik net met vogelen was begonnen, en toen al een enorme niet zo veel voorkomende vogel in een boom bij een meertje zag. Een korhoen, zei mijn vriend. In elk geval een vogel, zei ik. Dat het toen een houten korhoen bleek te zijn. Dat hebben wij weer hoor, net begonnen en meteen al voor de gek gehouden. Alsof ze dit speciaal in scène hadden gezet om mij te enthousiasmeren en tegelijkertijd te ontmoedigen.

De rest van de avond

Dat ik op vakantie een aubergine had gekocht, ook al houdt mijn vriend daar niet zo van. Ze hadden niet zo veel keuze qua groente in de Franse supermarkt. Toen deed ik hem door de pasta, expres al maar de helft en expres in kleine stukjes. Dat hij ze er toen toch uit ging vissen en ik dat niet om aan te zien vond. Maar ik wist dat het niet constructief zou zijn om er wat van te zeggen, ik lust bovendien zelf veel meer dingen niet dan hij dus ik was gewoon onredelijk.

Dat ik na het eten wel besloot om de andere helft van de aubergine weg te gooien, omdat ik geen zin had in nog een keer zo’n moment. Dat ik dat enigszins demonstratief deed: ik liep voor zijn neus naar de koelkast, pakte de halve aubergine en gooide hem hard in het gft-bakje. Dat hij dat niet eens zag. Dat ik toen toch teleurgesteld was, ook al was dit waarschijnlijk wel beter voor de rest van de avond.

Seksistisch II

Dat het trouwens ook misging toen een van de speelsters geblesseerd was. Ze was er even uitgegaan omdat ze last had van haar voet. Ze kon er nog niet goed op staan. De commentator lichtte dit natuurlijk uitgebreid toe. Dat ik toen verstond: ‘Nederland nu even met tien in het veld, want ze staat nog even langs de kant te winkelen.’  

Wil je Janneke boeken voor een optreden, presentatie of workshop of heb je een andere vraag?
Neem dan contact op met Theaterbureau De Mannen:

info@theaterbureaudemannen.nl
020-3034721

Meld je aan voor nieuws:

Foto’s: Bas Losekoot | Vormgeving: Scherp Ontwerp | Website: Sanne Groot