blog pagina janneke de bijl hoge verwachtingen

Ik ben Janneke en ik heb hoge verwachtingen, van mezelf én van het leven. Hoe dat elke keer weer tegenvalt, lees je hier.

Categorie

archief

Zielig

Dat ik zoveel zin heb in de verhuizing, maar mijn vriend alsnog nergens tijd voor heeft. Dat hij net begon op te noemen wie er allemaal ‘aan hem trekken’ op werk- en privégebied, en ik het toen ineens nogal zielig vond. Maar gisteravond was ik kwaad, en dat begrijp ik ook nog steeds.

Gordijnwinkel

Dat ik een afspraak had in een gordijnwinkel, omdat het de tijd was waarin je alleen nog mocht winkelen op afspraak. Dat ik bij binnenkomst direct al zag dat wat ze daar hadden mijn smaak niet was: veel te bonte kleuren en patronen. En het was dan wel fairtrade, maar niet eens biologisch katoen, dus dan was het de lelijkheid wat mij betreft ook niet waard.

Dat mijn afspraak officieel een half uur duurde, ik nam hun kostbare tijd in beslag, waardoor ik me toch verplicht voelde om nog een paar keer op en neer te lopen in die winkel. Dat die verkoopster intussen ook nog achter mij aan bleef lopen, en ik daarom toch maar af en toe een stof aanwees en zei: deze is ook mooi. Dat ik wel probeerde daarbij de stoffen te kiezen die ik het minst lelijk vond, zodat het zo min mogelijk op liegen leek. Dat was nog best moeilijk, want de meeste stoffen stonden me echt tegen.

Dat ik inmiddels al een kwartier had volgemaakt en daarom op zich wel weg mocht van mezelf, maar dat die vrouw toen begon over staaltjes meenemen. Ze had precies onthouden welke stoffen ik had aangewezen en begon al bijna te knippen. Dat ik toen wel echt een grens voelde en zei: dat is niet nodig hoor, ik onthoud ze wel.

Dat ik winkelen zonder afspraak nu wel veel meer ben gaan waarderen.

Dooie broertje

Dat ik twee boeken tegelijk aan het lezen ben van vrouwen die een afschuwelijke jeugd hebben gehad. Dat dat niet handig is, want dat ik hun ellende nu door elkaar begin te halen. Was dit nou degene die door haar vader geprostitueerd werd, denk ik dan, of ging jouw moeder ‘slechts’ voor je neus masturberen? En wie had nou het dooie broertje?

Kapot

Dat ik droomde dat mijn vriend en ik het spel Levensweg deden, maar daar zelf allemaal regels bij hadden bedacht waardoor het veel toffer werd. Echt hilarisch was het nu.

Dat er toen vrienden langskwamen en ik vroeg of ze ook Levensweg wilden doen, en dan natuurlijk onze versie. Maar toen wist ik ineens niet alle toffe regels meer, en ze leken ook minder leuk nu ik ze zo aan anderen vertelde. En mijn vriend wilde stoer lijken, dus die ging ook helemaal niet meer mee in mijn enthousiasme.

Dat de lol er toen echt wel af was, en ik op dat moment al vermoedde dat het later met zijn tweeën ook nooit meer zo leuk zou zijn. Er was echt iets kapot nu.

Vraagteken

Dat de poes nogal dwingend hallo zegt als ik de slaapkamer binnenkom. Het is een soort prr, met een klein beetje geluid. Zo van: jij komt eraan, en ik ben hier. Maar dan niet op een vriendelijke manier. Onze vorige kat deed ook zoiets, maar die zette daar een soort vraagteken achter, waardoor het meer klonk als: ik wil even aandacht, mocht dat jou nu ook uitkomen. Maar nu heb ik geen keus, ik moet en zal haar aanwezigheid erkennen.

Categorie

archief

Zielig

Dat ik zoveel zin heb in de verhuizing, maar mijn vriend alsnog nergens tijd voor heeft. Dat hij net begon op te noemen wie er allemaal ‘aan hem trekken’ op werk- en privégebied, en ik het toen ineens nogal zielig vond. Maar gisteravond was ik kwaad, en dat begrijp ik ook nog steeds.

Gordijnwinkel

Dat ik een afspraak had in een gordijnwinkel, omdat het de tijd was waarin je alleen nog mocht winkelen op afspraak. Dat ik bij binnenkomst direct al zag dat wat ze daar hadden mijn smaak niet was: veel te bonte kleuren en patronen. En het was dan wel fairtrade, maar niet eens biologisch katoen, dus dan was het de lelijkheid wat mij betreft ook niet waard.

Dat mijn afspraak officieel een half uur duurde, ik nam hun kostbare tijd in beslag, waardoor ik me toch verplicht voelde om nog een paar keer op en neer te lopen in die winkel. Dat die verkoopster intussen ook nog achter mij aan bleef lopen, en ik daarom toch maar af en toe een stof aanwees en zei: deze is ook mooi. Dat ik wel probeerde daarbij de stoffen te kiezen die ik het minst lelijk vond, zodat het zo min mogelijk op liegen leek. Dat was nog best moeilijk, want de meeste stoffen stonden me echt tegen.

Dat ik inmiddels al een kwartier had volgemaakt en daarom op zich wel weg mocht van mezelf, maar dat die vrouw toen begon over staaltjes meenemen. Ze had precies onthouden welke stoffen ik had aangewezen en begon al bijna te knippen. Dat ik toen wel echt een grens voelde en zei: dat is niet nodig hoor, ik onthoud ze wel.

Dat ik winkelen zonder afspraak nu wel veel meer ben gaan waarderen.

Dooie broertje

Dat ik twee boeken tegelijk aan het lezen ben van vrouwen die een afschuwelijke jeugd hebben gehad. Dat dat niet handig is, want dat ik hun ellende nu door elkaar begin te halen. Was dit nou degene die door haar vader geprostitueerd werd, denk ik dan, of ging jouw moeder ‘slechts’ voor je neus masturberen? En wie had nou het dooie broertje?

Kapot

Dat ik droomde dat mijn vriend en ik het spel Levensweg deden, maar daar zelf allemaal regels bij hadden bedacht waardoor het veel toffer werd. Echt hilarisch was het nu.

Dat er toen vrienden langskwamen en ik vroeg of ze ook Levensweg wilden doen, en dan natuurlijk onze versie. Maar toen wist ik ineens niet alle toffe regels meer, en ze leken ook minder leuk nu ik ze zo aan anderen vertelde. En mijn vriend wilde stoer lijken, dus die ging ook helemaal niet meer mee in mijn enthousiasme.

Dat de lol er toen echt wel af was, en ik op dat moment al vermoedde dat het later met zijn tweeën ook nooit meer zo leuk zou zijn. Er was echt iets kapot nu.

Vraagteken

Dat de poes nogal dwingend hallo zegt als ik de slaapkamer binnenkom. Het is een soort prr, met een klein beetje geluid. Zo van: jij komt eraan, en ik ben hier. Maar dan niet op een vriendelijke manier. Onze vorige kat deed ook zoiets, maar die zette daar een soort vraagteken achter, waardoor het meer klonk als: ik wil even aandacht, mocht dat jou nu ook uitkomen. Maar nu heb ik geen keus, ik moet en zal haar aanwezigheid erkennen.

Wil je Janneke boeken voor een optreden, presentatie of workshop of heb je een andere vraag?
Neem dan contact op met Theaterbureau De Mannen:

info@theaterbureaudemannen.nl
020-3034721

Meld je aan voor nieuws:

Foto’s: Bas Losekoot | Vormgeving: Scherp Ontwerp | Website: Sanne Groot
privacyverklaring