blog pagina janneke de bijl hoge verwachtingen

Ik ben Janneke en ik heb hoge verwachtingen, van mezelf én van het leven. Hoe dat elke keer weer tegenvalt, lees je hier.

Categorie

archief

Piano spelen

Dat ik zo graag goed wil worden in piano spelen maar er nog niet uit ben wat nou de beste aanpak is. Ik heb me wel voorgenomen om af en toe even bij mezelf te checken of ik het nog wel leuk vind, anders hou ik het toch niet vol. Zo heb ik ook een tijd lang 3 kwartier per dag gemediteerd. Dat deed ik weken achter elkaar, ondanks dat ik het afschuwelijk vond. Alleen leverde het me zo weinig op dat ik me op een dag afvroeg: waarom doe ik dit eigenlijk? En toen kon ik het in één keer niet meer opbrengen. Dat wil ik qua piano voorkomen.

Het grappige is dat ik stiekem alleen vind dat piano spelen leuk moet blijven omdát ik het dan langer volhoud zodat ik uiteindelijk beter word dan wanneer het niet leuk blijft. Dus het is niet omdat ik mezelf leuke dagen gun, maar omdat dit de meest efficiënte manier is om goed te worden. Net zoals ik soms een dagje mag ontspannen van mezelf zodat ik de volgende dag hopelijk briljante dingen schrijf. Echt vrij ben ik pas weer als ik dood ben.

Foyer

Dat je je altijd maar moet verhouden ten opzichte van andere mensen, ook na een optreden. Als ik dan de foyer in loop en ik zie mijn publiek, sla ik meestal mijn ogen neer. Want als ik ze aankijk heb ik het gevoel dat het lijkt alsof ik vind dat ze mij een compliment moeten gaan geven. En ik hou wel van complimenten, maar als ik ze zelf afdwing tellen ze niet. En als ik niet weet of ik ze zelf heb afgedwongen tellen ze dus sowieso ook niet, en dat is eigenlijk zonde van de eventuele oprechte complimenten die mij altijd erg goed doen.

Naast dat ik de mensen niet aan durf te kijken, durf ik ook niet al te vrolijk te kijken. Want dan lijk ik nogal content met mezelf en dat is arrogant. Dus meestal probeer ik neutraal te kijken én oogcontact te vermijden. Maar ik weet inmiddels ook dat mijn neutrale blik nogal ongelukkig overkomt, en dan ben ik bang dat de mensen daardoor gaan denken: het was eigenlijk ook niet zo heel goed. Terwijl het wel goed was. Dat ik mijn eigen potentiële complimenten weer eens om zeep help met mijn neutrale blik.

Lekkage

Dat onze ramen vies zijn. En niet zoals bij andere mensen die zeggen: ‘ik zou echt de ramen weer eens moeten lappen want dat is alweer een maand geleden’, maar echt vies. Goor. Zo hebben we een half jaar geleden lekkage gehad waarbij het water over de binnenkant van het raam naar beneden is gestroomd. En de hond maakt veel vegen op het raam omdat hij als we weg zijn altijd in de vensterbank gaat staan blaffen en hijgen.

Ik was mijn ramen even vaak als andere mensen een uitstrijkje krijgen, ik verschoon mijn bed minder vaak dan andere mensen hun ramen wassen, alleen als kleren stinken gooi ik ze in de was en kleren stinken niet zo snel. Maar wees maar niet bang: mijn tampons zijn wel van gerecycled materiaal maar ik hergebruik ze zelf niet.

Uitgespeeld

Als ik problemen heb die terugkomen, voelt dat altijd een beetje alsof ik steeds opnieuw moet beginnen bij Super Mario. Omdat ik dat spel vroeger alleen heel af en toe bij de buren deed, kwam ik nooit voorbij het eerste level. Maar daar kon ik mijn moeder tenminste nog de schuld van geven, want van haar mochten wij geen Nintendo.

Met mijn problemen is er geen buitenstaander die ik als schuldige zou kunnen aanwijzen; het is mijn eigen hoofd en ik kan zo veel oefenen als ik wil, dus ik zou ze inmiddels toch wel eens uitgespeeld moeten hebben.

Te druk en te rustig

Dat ik het heel vaak te druk én te rustig vind, ik kan dat bijna tegelijk hebben. Het is dan te druk in de zin van dat iedereen mij van het schrijven af lijkt te willen houden. Maar het is ook te rustig in de zin dat ik me eenzaam en niksig voel in het schrijven en dat er wel eens wat zou mogen gebeuren. Vervolgens besef ik dan heel goed dat het niet kan dat het zowel druk als rustig is en dat het dus aan mezelf ligt. En dat wil ik dan eerst fixen. Daar heb ik het dan weer druk mee, en zo kom ik dus niet aan schrijven toe.

Categorie

archief

Piano spelen

Dat ik zo graag goed wil worden in piano spelen maar er nog niet uit ben wat nou de beste aanpak is. Ik heb me wel voorgenomen om af en toe even bij mezelf te checken of ik het nog wel leuk vind, anders hou ik het toch niet vol. Zo heb ik ook een tijd lang 3 kwartier per dag gemediteerd. Dat deed ik weken achter elkaar, ondanks dat ik het afschuwelijk vond. Alleen leverde het me zo weinig op dat ik me op een dag afvroeg: waarom doe ik dit eigenlijk? En toen kon ik het in één keer niet meer opbrengen. Dat wil ik qua piano voorkomen.

Het grappige is dat ik stiekem alleen vind dat piano spelen leuk moet blijven omdát ik het dan langer volhoud zodat ik uiteindelijk beter word dan wanneer het niet leuk blijft. Dus het is niet omdat ik mezelf leuke dagen gun, maar omdat dit de meest efficiënte manier is om goed te worden. Net zoals ik soms een dagje mag ontspannen van mezelf zodat ik de volgende dag hopelijk briljante dingen schrijf. Echt vrij ben ik pas weer als ik dood ben.

Foyer

Dat je je altijd maar moet verhouden ten opzichte van andere mensen, ook na een optreden. Als ik dan de foyer in loop en ik zie mijn publiek, sla ik meestal mijn ogen neer. Want als ik ze aankijk heb ik het gevoel dat het lijkt alsof ik vind dat ze mij een compliment moeten gaan geven. En ik hou wel van complimenten, maar als ik ze zelf afdwing tellen ze niet. En als ik niet weet of ik ze zelf heb afgedwongen tellen ze dus sowieso ook niet, en dat is eigenlijk zonde van de eventuele oprechte complimenten die mij altijd erg goed doen.

Naast dat ik de mensen niet aan durf te kijken, durf ik ook niet al te vrolijk te kijken. Want dan lijk ik nogal content met mezelf en dat is arrogant. Dus meestal probeer ik neutraal te kijken én oogcontact te vermijden. Maar ik weet inmiddels ook dat mijn neutrale blik nogal ongelukkig overkomt, en dan ben ik bang dat de mensen daardoor gaan denken: het was eigenlijk ook niet zo heel goed. Terwijl het wel goed was. Dat ik mijn eigen potentiële complimenten weer eens om zeep help met mijn neutrale blik.

Lekkage

Dat onze ramen vies zijn. En niet zoals bij andere mensen die zeggen: ‘ik zou echt de ramen weer eens moeten lappen want dat is alweer een maand geleden’, maar echt vies. Goor. Zo hebben we een half jaar geleden lekkage gehad waarbij het water over de binnenkant van het raam naar beneden is gestroomd. En de hond maakt veel vegen op het raam omdat hij als we weg zijn altijd in de vensterbank gaat staan blaffen en hijgen.

Ik was mijn ramen even vaak als andere mensen een uitstrijkje krijgen, ik verschoon mijn bed minder vaak dan andere mensen hun ramen wassen, alleen als kleren stinken gooi ik ze in de was en kleren stinken niet zo snel. Maar wees maar niet bang: mijn tampons zijn wel van gerecycled materiaal maar ik hergebruik ze zelf niet.

Uitgespeeld

Als ik problemen heb die terugkomen, voelt dat altijd een beetje alsof ik steeds opnieuw moet beginnen bij Super Mario. Omdat ik dat spel vroeger alleen heel af en toe bij de buren deed, kwam ik nooit voorbij het eerste level. Maar daar kon ik mijn moeder tenminste nog de schuld van geven, want van haar mochten wij geen Nintendo.

Met mijn problemen is er geen buitenstaander die ik als schuldige zou kunnen aanwijzen; het is mijn eigen hoofd en ik kan zo veel oefenen als ik wil, dus ik zou ze inmiddels toch wel eens uitgespeeld moeten hebben.

Te druk en te rustig

Dat ik het heel vaak te druk én te rustig vind, ik kan dat bijna tegelijk hebben. Het is dan te druk in de zin van dat iedereen mij van het schrijven af lijkt te willen houden. Maar het is ook te rustig in de zin dat ik me eenzaam en niksig voel in het schrijven en dat er wel eens wat zou mogen gebeuren. Vervolgens besef ik dan heel goed dat het niet kan dat het zowel druk als rustig is en dat het dus aan mezelf ligt. En dat wil ik dan eerst fixen. Daar heb ik het dan weer druk mee, en zo kom ik dus niet aan schrijven toe.

Wil je Janneke boeken voor een optreden, presentatie of workshop of heb je een andere vraag?
Neem dan contact op met Theaterbureau De Mannen:

info@theaterbureaudemannen.nl
020-3034721

Meld je aan voor nieuws:

Foto’s: Bas Losekoot | Vormgeving: Scherp Ontwerp | Website: Sanne Groot
privacyverklaring