blog pagina janneke de bijl hoge verwachtingen

Ik ben Janneke en ik heb hoge verwachtingen, van mezelf én van het leven. Hoe dat elke keer weer tegenvalt, lees je hier.

Categorie

archief

Vakantiegevoel

Dat we sinds kort twee losse matrassen hebben omdat mijn vriend en ik in de beddenwinkel niet dezelfde voorkeur bleken te hebben. Dat die van mij zachter is. Dat ik nu soms wel even op zijn kant langsga en dat dat ook oké ligt, maar dat het dan echt als vakantie voelt zodra ik weer terug ben op mijn eigen helft.

Dat er gelukkig geen kier tussen de matrassen ontstaat, zoals dat in vakantiehuisjes wel altijd gebeurt omdat de bedden daar uit elkaar schuiven/rollen/rijden. Daar was ik bang voor bij twee losse matrassen. Dat mijn nieuwe matras mijn vakantiegevoel dus zowel vergroot als verkleint.

Ruimen

Dat ik een brief kreeg van de gemeente met de vraag of ze het graf van mijn vader al mogen ruimen. Nee, ik zeg het niet helemaal goed: de eerste vraag was of we de grafrechten willen verlengen. En ánders gaan ze ruimen. Dat het toch vooral het ruimen is dat is me bijblijft, dat woord. Het klinkt op de een of andere manier ook alsof ze dat liever willen, alsof ze hopen dat ik niet verleng. Misschien komt dat omdat mijn moeder als ze ‘opruimen’ bedoelt ook altijd ‘ruimen’ zegt (‘ik ben maar even gaan ruimen’) en ze dat pas doet als ze de troep al een tijdje zat is. Dan ga je dus ‘eindelijk ruimen’. Ruimen heeft ook bijna altijd een prettig resultaat, daarna heb je weer overzicht. Als mijn vader echt weg is, is dat blijkbaar overzichtelijker voor de gemeente. En dan hebben ze natuurlijk ook weer plek voor een nieuwe.

Toen ik het las wist ik meteen dat ik het graf niet geruimd wilde hebben, ook al kom ik er nooit meer. Het voelt als een belediging; alsof ze mijn vader nog doder willen maken dan hij al is. Terwijl hij waarschijnlijk al lang en breed verteerd is, misschien valt er zelfs helemaal niets meer te ruimen, zeggen ze ‘ruimen’ om de omstandigheden voor ons nog een beetje te verzachten. Dat er eigenlijk gewoon al een plek is nu waar niemand meer ligt, dat ze daarom als gemeente ook zo gefrustreerd zijn. Het graf van mijn vader is als een lege kast en toch moeten ze toestemming vragen om er iets in te mogen leggen.

Saxofonist

Dat ik de saxofonist buiten het podium ineens niet herkende toen hij me aansprak, terwijl ik hem heus wel had gezien toen hij speelde. Dat ik ook altijd heel hard moet nadenken als ik middelbare vrouwen met een herkenbaar gezicht tegenkom op straat, dan weet ik de eerste paar minuten nooit of ze van mindfulness, schilderen of het dierenasiel zijn.

Bevolkingsonderzoek

Dat ik een uitnodiging kreeg voor het bevolkingsonderzoek Baarmoederhalskanker (lees: voor een uitstrijkje, maar dat klinkt zo goor). Baarmoederhalskanker moet denk ik helemaal niet met een hoofdletter, maar dat gaat vanzelf omdat ik ontzag heb voor alle kankers, ik wil ze allesbehalve beledigen want Zij hebben de macht.

Toch ben ik niet bang voor Baarmoederhalskanker, ik ben ervan overtuigd dat ik dat niet heb. Maar de brief en de term ‘bevolkingsonderzoek’ deden me wel denken aan het bevolkingsonderzoek Darmkanker, dat je na je 55ste krijgt. Daarvan ben ik wel bang dat ik het heb. Ik had ooit een tijdje last van mijn darmen en toen dacht ik het zelfs zeker te weten, dat ik daar kanker had. De huisarts schreef me extra vezels voor en toen verdwenen mijn klachten. Ze concludeerde daaruit dat het geen Darmkanker was, en mij lijkt het in theorie ook sterk dat vezels de klachten daarvan wegnemen, maar ik blijf ergens toch een beetje bang dat ik het wel heb en dat we daar nu door die vezels te laat achter gaan komen.

Dus is het wachten tot ik daar eindelijk op getest mag worden en hopen dat het dan nog niet te laat is. Maar door die oproep voor Baarmoederhalskanker dacht ik dus aan Darmkanker en voelde ik me even blij worden, omdat ik per ongeluk dacht dat ik nu eindelijk op Darmkanker getest zou worden.

Nu ik het heb gegoogeld blijkt dat je meer kans hebt op Darmkanker als er Baarmoederhalskanker in de familie zit. Misschien geldt dat ook wel binnen één persoon: dat Darmkanker kan uitzaaien naar Baarmoederhalskanker. Ik begin me nu ook steeds meer op het uitstrijkje te verheugen: laten we dan op zijn minst de uitzaaiingen op tijd ontdekken.

Dagje weg

Dat mijn vriend een dagje weg had georganiseerd. Dat ik dat leuk vind maar het ook lastig vind dat ik niet precies weet hoe en wat. Ik merk ook dat ik hem niet helemaal vertrouw: zorgt hij wel dat we genoeg eten mee hebben en dat de honden niet verpieteren? Gaan we dit met z’n allen overleven?

Categorie

archief

Vakantiegevoel

Dat we sinds kort twee losse matrassen hebben omdat mijn vriend en ik in de beddenwinkel niet dezelfde voorkeur bleken te hebben. Dat die van mij zachter is. Dat ik nu soms wel even op zijn kant langsga en dat dat ook oké ligt, maar dat het dan echt als vakantie voelt zodra ik weer terug ben op mijn eigen helft.

Dat er gelukkig geen kier tussen de matrassen ontstaat, zoals dat in vakantiehuisjes wel altijd gebeurt omdat de bedden daar uit elkaar schuiven/rollen/rijden. Daar was ik bang voor bij twee losse matrassen. Dat mijn nieuwe matras mijn vakantiegevoel dus zowel vergroot als verkleint.

Ruimen

Dat ik een brief kreeg van de gemeente met de vraag of ze het graf van mijn vader al mogen ruimen. Nee, ik zeg het niet helemaal goed: de eerste vraag was of we de grafrechten willen verlengen. En ánders gaan ze ruimen. Dat het toch vooral het ruimen is dat is me bijblijft, dat woord. Het klinkt op de een of andere manier ook alsof ze dat liever willen, alsof ze hopen dat ik niet verleng. Misschien komt dat omdat mijn moeder als ze ‘opruimen’ bedoelt ook altijd ‘ruimen’ zegt (‘ik ben maar even gaan ruimen’) en ze dat pas doet als ze de troep al een tijdje zat is. Dan ga je dus ‘eindelijk ruimen’. Ruimen heeft ook bijna altijd een prettig resultaat, daarna heb je weer overzicht. Als mijn vader echt weg is, is dat blijkbaar overzichtelijker voor de gemeente. En dan hebben ze natuurlijk ook weer plek voor een nieuwe.

Toen ik het las wist ik meteen dat ik het graf niet geruimd wilde hebben, ook al kom ik er nooit meer. Het voelt als een belediging; alsof ze mijn vader nog doder willen maken dan hij al is. Terwijl hij waarschijnlijk al lang en breed verteerd is, misschien valt er zelfs helemaal niets meer te ruimen, zeggen ze ‘ruimen’ om de omstandigheden voor ons nog een beetje te verzachten. Dat er eigenlijk gewoon al een plek is nu waar niemand meer ligt, dat ze daarom als gemeente ook zo gefrustreerd zijn. Het graf van mijn vader is als een lege kast en toch moeten ze toestemming vragen om er iets in te mogen leggen.

Saxofonist

Dat ik de saxofonist buiten het podium ineens niet herkende toen hij me aansprak, terwijl ik hem heus wel had gezien toen hij speelde. Dat ik ook altijd heel hard moet nadenken als ik middelbare vrouwen met een herkenbaar gezicht tegenkom op straat, dan weet ik de eerste paar minuten nooit of ze van mindfulness, schilderen of het dierenasiel zijn.

Bevolkingsonderzoek

Dat ik een uitnodiging kreeg voor het bevolkingsonderzoek Baarmoederhalskanker (lees: voor een uitstrijkje, maar dat klinkt zo goor). Baarmoederhalskanker moet denk ik helemaal niet met een hoofdletter, maar dat gaat vanzelf omdat ik ontzag heb voor alle kankers, ik wil ze allesbehalve beledigen want Zij hebben de macht.

Toch ben ik niet bang voor Baarmoederhalskanker, ik ben ervan overtuigd dat ik dat niet heb. Maar de brief en de term ‘bevolkingsonderzoek’ deden me wel denken aan het bevolkingsonderzoek Darmkanker, dat je na je 55ste krijgt. Daarvan ben ik wel bang dat ik het heb. Ik had ooit een tijdje last van mijn darmen en toen dacht ik het zelfs zeker te weten, dat ik daar kanker had. De huisarts schreef me extra vezels voor en toen verdwenen mijn klachten. Ze concludeerde daaruit dat het geen Darmkanker was, en mij lijkt het in theorie ook sterk dat vezels de klachten daarvan wegnemen, maar ik blijf ergens toch een beetje bang dat ik het wel heb en dat we daar nu door die vezels te laat achter gaan komen.

Dus is het wachten tot ik daar eindelijk op getest mag worden en hopen dat het dan nog niet te laat is. Maar door die oproep voor Baarmoederhalskanker dacht ik dus aan Darmkanker en voelde ik me even blij worden, omdat ik per ongeluk dacht dat ik nu eindelijk op Darmkanker getest zou worden.

Nu ik het heb gegoogeld blijkt dat je meer kans hebt op Darmkanker als er Baarmoederhalskanker in de familie zit. Misschien geldt dat ook wel binnen één persoon: dat Darmkanker kan uitzaaien naar Baarmoederhalskanker. Ik begin me nu ook steeds meer op het uitstrijkje te verheugen: laten we dan op zijn minst de uitzaaiingen op tijd ontdekken.

Dagje weg

Dat mijn vriend een dagje weg had georganiseerd. Dat ik dat leuk vind maar het ook lastig vind dat ik niet precies weet hoe en wat. Ik merk ook dat ik hem niet helemaal vertrouw: zorgt hij wel dat we genoeg eten mee hebben en dat de honden niet verpieteren? Gaan we dit met z’n allen overleven?

Wil je Janneke boeken voor een optreden, presentatie of workshop of heb je een andere vraag?
Neem dan contact op met Theaterbureau De Mannen:

info@theaterbureaudemannen.nl
020-3034721

Meld je aan voor nieuws:

Foto’s: Bas Losekoot | Vormgeving: Scherp Ontwerp | Website: Sanne Groot
privacyverklaring