blog pagina janneke de bijl hoge verwachtingen

Ik ben Janneke en ik heb hoge verwachtingen, van mezelf én van het leven. Hoe dat elke keer weer tegenvalt, lees je hier.

Categorie

archief

Door liedjes heen praten

Als we in een café zijn en iemand gaat opeens liedjes zingen, vind ik dat op zich prima maar dan wil ik er wel gewoon doorheen kunnen praten. Alleen liedjes is me te saai. Daarom heb ik het eigenlijk liever Engelstalig, want in het Nederlands door een Nederlandstalig liedje heen praten voelt zo bruut.

Afgespoelde vlokken

Sinds vanochtend weet ik dat afgespoelde vlokken niet lekker zijn.

Aan deze conclusie is nogal wat voorafgegaan. Toen ik vlokken op mijn broodje strooide, viel er namelijk eentje in de gootsteen. En hoewel ik mijn eigen gootsteen, in tegenstelling tot die van andere mensen, gevoelsmatig nooit heel vies vind, ben ik me er wel van bewust dat daar waarschijnlijk allerlei bacteriën in rondwaren, misschien ook wel in tegenstelling tot bij andere mensen want wij maken niet zo vaak schoon. Het allergoorste vind ik het putje leeghalen bij andere mensen. Als je weet wat er in het putje zit omdat je het zelf ook deels hebt gegeten is het al smerig, laat staan als je niet weet wat er aan je vingers blijft kleven. Maar er viel een vlok in mijn gootsteen, dat vond ik zonde dus spoelde ik hem af en at ik hem alsnog op.

Ik vond het zonde om hem weg te gooien omdat je bij vlokken toch al niet zo veel waar voor je geld krijgt. Er zit vooral lucht in het pak, de kracht van vlokken is tegelijkertijd hun zwakte. Daarom koos ik eerder altijd voor het redelijkere hagelslag: iets minder lekker maar je krijgt wel de hoeveelheid die het pak belooft. De pure hagelslag van Fairtrade hadden wij altijd, totdat ze daar ineens melk in gingen stoppen en ik dat niet helemaal fair vond ten aanzien van de koeien. Toen ontdekte ik dat de Aldi wel fair trade hagelslag zonder melk van een ander merk heeft en moest ik daarheen van mezelf. Ik trof er inderdaad tussen alle bagger fair trade hagelslag aan. Maar dit was niets vergeleken bij de oude hagelslag van Fairtrade zelf. Dit was verstandige hagelslag, te klein en met te veel cacao, het snoeperige was er helemaal vanaf. Dat je bijna denkt: dan neem ik wel een broodje sla. Dus toen was ik de keer erna weer bij de Albert Heijn en wilde ik de huismerk pure hagelslag in mijn mandje leggen, maar ik bedacht me. Ik redeneerde als volgt: als ik dan toch zondig kan ik net zo goed op meerdere fronten tegelijk zondigen (niet fair trade én veel lucht) en vlokken nemen. Dus mocht ik ineens vlokken! (Bedankt nog Fairtrade, voor het toevoegen van de melk in jullie hagelslag.)

Maar wat ik vreesde gebeurde: het pak raakte erg snel leeg. Ofwel je doet er te weinig van op je broodje, ofwel de pakken onethisch broodbeleg zijn niet aan te slepen. En dat mag natuurlijk niet elke keer. Dus toen er één vlok bij het strooien in de gootsteen belandde, spoelde ik die af en at ik hem alsnog op. En dus kan ik jullie nu vertellen: het natte van de vlok is geen match met het knapperige, het blijft naast elkaar bestaan maar het wordt geen geheel. En het is ook nog maar de vraag of het de boel ten goede zou komen als het dat wel werd.

Ruzies die je niet raken

Dat ruzies die je niet echt raken heel vermoeiend zijn, niet op een emotionele manier maar wel qua volume, qua ritme, qua alles. Ook qua dat je beseft dat je er beter niet bij had kunnen zijn, liever iets anders had willen doen. Zelfs deuren in de grondverf zetten was een leukere besteding van je tijd geweest, en dat is het niet zo snel.

Opblijven

Hoe weet ik nou of ik wel of niet op mag blijven en wanneer? Hoe breng ik daar systeem in aan? Ik probeer het vaak, maar ik hou ze nooit lang vol. Voortaan ga ik elke ochtend om 8 uur op, behalve als ik moet optreden. Voortaan werk ik in sessies van 3 kwartier. Voortaan mag ik ’s avonds iets leuks doen als ik overdag heb geschreven.

Ik heb de discipline wel om mijn systemen vol te houden, maar na een paar dagen zie ik het nut er meestal niet meer van in. Ik ben erg moe nu, dus hoezo zou ik morgen om 8 uur opstaan? Ik heb zin om te werken vandaag, dus geen reden om dat in sessies op te delen of vanavond vrij te nemen.

Het probleem is denk ik dat ik te vaak evalueer. Een organisatie voert een verandering door en kijkt het dan een jaartje aan. Ik één dag, of 3 kwartier. Omdat alles dan vaak alweer anders voelt blijf ik bijstellen en besteed ik uiteindelijk heel veel tijd aan de systemen. Misschien is dat wel hun belangrijkste functie: dat ik ook regelmatig vergader, net als mensen met echte banen, maar dan met mezelf. Geen jaargesprek maar een uurgesprek.

Categorie

archief

Door liedjes heen praten

Als we in een café zijn en iemand gaat opeens liedjes zingen, vind ik dat op zich prima maar dan wil ik er wel gewoon doorheen kunnen praten. Alleen liedjes is me te saai. Daarom heb ik het eigenlijk liever Engelstalig, want in het Nederlands door een Nederlandstalig liedje heen praten voelt zo bruut.

Afgespoelde vlokken

Sinds vanochtend weet ik dat afgespoelde vlokken niet lekker zijn.

Aan deze conclusie is nogal wat voorafgegaan. Toen ik vlokken op mijn broodje strooide, viel er namelijk eentje in de gootsteen. En hoewel ik mijn eigen gootsteen, in tegenstelling tot die van andere mensen, gevoelsmatig nooit heel vies vind, ben ik me er wel van bewust dat daar waarschijnlijk allerlei bacteriën in rondwaren, misschien ook wel in tegenstelling tot bij andere mensen want wij maken niet zo vaak schoon. Het allergoorste vind ik het putje leeghalen bij andere mensen. Als je weet wat er in het putje zit omdat je het zelf ook deels hebt gegeten is het al smerig, laat staan als je niet weet wat er aan je vingers blijft kleven. Maar er viel een vlok in mijn gootsteen, dat vond ik zonde dus spoelde ik hem af en at ik hem alsnog op.

Ik vond het zonde om hem weg te gooien omdat je bij vlokken toch al niet zo veel waar voor je geld krijgt. Er zit vooral lucht in het pak, de kracht van vlokken is tegelijkertijd hun zwakte. Daarom koos ik eerder altijd voor het redelijkere hagelslag: iets minder lekker maar je krijgt wel de hoeveelheid die het pak belooft. De pure hagelslag van Fairtrade hadden wij altijd, totdat ze daar ineens melk in gingen stoppen en ik dat niet helemaal fair vond ten aanzien van de koeien. Toen ontdekte ik dat de Aldi wel fair trade hagelslag zonder melk van een ander merk heeft en moest ik daarheen van mezelf. Ik trof er inderdaad tussen alle bagger fair trade hagelslag aan. Maar dit was niets vergeleken bij de oude hagelslag van Fairtrade zelf. Dit was verstandige hagelslag, te klein en met te veel cacao, het snoeperige was er helemaal vanaf. Dat je bijna denkt: dan neem ik wel een broodje sla. Dus toen was ik de keer erna weer bij de Albert Heijn en wilde ik de huismerk pure hagelslag in mijn mandje leggen, maar ik bedacht me. Ik redeneerde als volgt: als ik dan toch zondig kan ik net zo goed op meerdere fronten tegelijk zondigen (niet fair trade én veel lucht) en vlokken nemen. Dus mocht ik ineens vlokken! (Bedankt nog Fairtrade, voor het toevoegen van de melk in jullie hagelslag.)

Maar wat ik vreesde gebeurde: het pak raakte erg snel leeg. Ofwel je doet er te weinig van op je broodje, ofwel de pakken onethisch broodbeleg zijn niet aan te slepen. En dat mag natuurlijk niet elke keer. Dus toen er één vlok bij het strooien in de gootsteen belandde, spoelde ik die af en at ik hem alsnog op. En dus kan ik jullie nu vertellen: het natte van de vlok is geen match met het knapperige, het blijft naast elkaar bestaan maar het wordt geen geheel. En het is ook nog maar de vraag of het de boel ten goede zou komen als het dat wel werd.

Ruzies die je niet raken

Dat ruzies die je niet echt raken heel vermoeiend zijn, niet op een emotionele manier maar wel qua volume, qua ritme, qua alles. Ook qua dat je beseft dat je er beter niet bij had kunnen zijn, liever iets anders had willen doen. Zelfs deuren in de grondverf zetten was een leukere besteding van je tijd geweest, en dat is het niet zo snel.

Opblijven

Hoe weet ik nou of ik wel of niet op mag blijven en wanneer? Hoe breng ik daar systeem in aan? Ik probeer het vaak, maar ik hou ze nooit lang vol. Voortaan ga ik elke ochtend om 8 uur op, behalve als ik moet optreden. Voortaan werk ik in sessies van 3 kwartier. Voortaan mag ik ’s avonds iets leuks doen als ik overdag heb geschreven.

Ik heb de discipline wel om mijn systemen vol te houden, maar na een paar dagen zie ik het nut er meestal niet meer van in. Ik ben erg moe nu, dus hoezo zou ik morgen om 8 uur opstaan? Ik heb zin om te werken vandaag, dus geen reden om dat in sessies op te delen of vanavond vrij te nemen.

Het probleem is denk ik dat ik te vaak evalueer. Een organisatie voert een verandering door en kijkt het dan een jaartje aan. Ik één dag, of 3 kwartier. Omdat alles dan vaak alweer anders voelt blijf ik bijstellen en besteed ik uiteindelijk heel veel tijd aan de systemen. Misschien is dat wel hun belangrijkste functie: dat ik ook regelmatig vergader, net als mensen met echte banen, maar dan met mezelf. Geen jaargesprek maar een uurgesprek.

Wil je Janneke boeken voor een optreden, presentatie of workshop of heb je een andere vraag?
Neem dan contact op met Theaterbureau De Mannen:

info@theaterbureaudemannen.nl
020-3034721

Meld je aan voor nieuws:

Foto’s: Bas Losekoot | Vormgeving: Scherp Ontwerp | Website: Sanne Groot
privacyverklaring