blog pagina janneke de bijl hoge verwachtingen

Ik ben Janneke en ik heb hoge verwachtingen, van mezelf én van het leven. Hoe dat elke keer weer tegenvalt, lees je hier.

Categorie

archief

Categorie: Meevallers

Route

Dat ik steeds zo inzoom op de tuin als ik ermee bezig ben, en dan zie alleen wat er nog moet. Maar dat ik van de week ineens voor het huis langs liep met de hond in plaats van achterom, en dacht: wat een lieve, leuke tuin hebben wij eigenlijk! Dat ik toen besloot om niet harder te gaan tuinieren, maar gewoon vaker die route te nemen.

Uit elkaar

Dat ik er vroeger al heel principieel in was, in dat hele koningsdaggebeuren. Het koningshuis is oneerlijk, dus zulke dingen ging ik echt niet vieren. Dat ik me een beetje verraden voelde toen mijn vriend laatst zei dat hij het vroeger wel een erg leuke dag vond. Hij had destijds nog geen principes, legde hij uit, hij ging gewoon zuipen. Dat ik toen, met alle risico’s van dien, doorvroeg of hij daar ook iets oranjes bij aantrok, maar dat was gelukkig niet zo. We hoeven dus niet uit elkaar.

koningswoningsdag

Dat ik een briefje in de bus had gekregen over koningswoningsdag. Het was afkomstig van een soort verderop-buren, zij wilden blijkbaar toch van hun oude zooi af en daarom waren we uitgenodigd voor hun ‘zelfstandige rommelmarkt’. Dat ik het eerst niet goed begreep, ik dacht dat ze met zelfstandig bedoelden: als enige in de straat. Lekker dan, dacht ik nog. Als we dat allemáál gaan doen is er alsnog een koningswoningsdagprobleem. Dat mijn vriend toen zei: er staat dat ze een geldpotje neerzetten, dus ik denk dat ze bedoelen dat ze er zelf niet bij zullen staan. Dat het toen heel anders klonk, die zelfstandige rommelmarkt. Alsof de rommelmarkt op kamers is gegaan. Dat ik toen wel leuk vond en zelfs even ben gaan kijken.

Bovengronds

Dat onze demente kat de laatste tijd graag bij ons in bed ligt. Eerder lag ze ook wel op bed, maar nooit in onze buurt. Maar nu wil ze ineens onder de deken en dan ook nog tegen ons aan. Dat ik in het begin verwachtte dat dit problemen op zou leveren. Ik neem namelijk aan dat ze op een gegeven moment weer weg wil, en was bang dat ze dan in een soort paniek zou raken, daar zo onder die dichte deken, en dat in haar ogen dan alle middelen geoorloofd zouden zijn om te ontsnappen, ook dingen met nagels.

Maar dat dat allemaal niet gebeurde, ze ligt daar gewoon heel rustig en op een gegeven moment gaat ze, zelfs zonder dat wij het doorhebben, weer weg. Dat ik toen tegen mijn vriend zei: ze gedraagt zich daar eigenlijk beter dan bovengronds.

Fruitprobleem

Dat ik een nieuwe oplossing bedacht heb voor mijn fruitprobleem (i.e. het probleem dat ik niet elke dag twee stuks fruit eet). Ik neem fruit mee voor onderweg, bijvoorbeeld naar een optreden of hobby. Als ik dan op de terugweg ben, is er niks anders te eten dan die appel. Dan zal ik als het goed is denken: een appel is beter dan niks. En als ik dan maar vaak genoeg onderweg ben, lost het probleem zich vanzelf op.

Retrospectief

Dat ik gisteren in een gesprek ineens het woord ‘status quo’ kon gebruiken. Dat had ik nog nooit eerder hardop gezegd. Ik wist niet honderd procent zeker of ik het goed toepaste, daarom wachtte ik daarna in spanning af. Niemand zei wat, dus ik denk dat het klopte (of zij wisten het ook niet). Toen ik vanochtend in een gedachte in mijn hoofd ineens ook nog het woord ‘retrospectief’ kon gebruiken, kon ik mijn geluk niet op.

Op hoop van zegen

Dat ik heel lang heb gedacht dat een knipperend oranje stoplicht bij een kruispunt betekende dat je het daar zelf maar moest uitzoeken. Pas toen ik twee jaar geleden rijles nam, ontdekte ik dat er reserveregels zijn, zoals haaientanden, die bij niet werkende lichten de voorrang bepalen. Dat ik het al die jaren daarvoor dus voor niks eng heb gevonden als de bestuurder van de auto waarin ik zat nogal hard op zo’n kruispunt afreed, en ik me er niet mee wilde bemoeien dus dan mijn ogen maar dichtdeed en dacht: op hoop van zegen.

Stoet

Dat je door de huidige coronamaatregelen extra informatie hebt over de groepjes mensen die je op straat ziet lopen. Als ze dicht bij elkaar lopen en daar niet schichtig bij kijken, zullen ze de regels waarschijnlijk niet overtreden en dus een stel of een gezin zijn. Dat ik nu dus meer over ze weet dan zij misschien zouden willen. Je privacy ligt echt op straat, maar daar hoor je niemand over. Dat ik het ook op tv had: de gitarist van Trijntje is blijkbaar ook haar man. Alsof je gratis roddels krijg.

Dat ik me wel afvraag of dit de handhaving niet lastig maakt voor de politie. Als een agent een groep jongeren betrapt op een feestje, kunnen ze altijd zeggen dat zij de kinderen van Sister Wives zijn en dus gewoon familie. En die mogen dan thuis wel op elkaars lip zitten, maar niet met hun hele gezin de straat op. Zelfs als ze allemaal een hond nemen, zullen ze buiten afstand moeten houden. Bij het uitlaten vormen ze dan een stoet van hier tot aan de hei. Zodra de eerste thuis is, vertrekt de laatste.

Nederland in Beweging

Dat ik eerder wel eens Nederland in Beweging zag, en dat er natuurlijk sneu uit vond zien. Ik had wel bewondering voor het enthousiasme waarmee de mensen op tv het voordoen, ze acteren dat behoorlijk goed.

Dat ik afgelopen week zelf maar even meedeed, omdat ik een beetje last van mijn rug krijg door al dat binnen zitten. Dat het toen echt verrassend leuk bleek te zijn. Dat ik nu vooral zo opgelucht ben voor de demonstreer-mensen: ze hebben het écht naar hun zin en wie weet krijgen ze ook nog betaald.

Dat ik wel het idee had dat Olga soms expres haar evenwicht verloor, om zich niet boven mij en de bejaarden te plaatsen. Dat ik vind dat ze dat niet meer moet doen, tenzij ze echt een evenwichtsstoornis heeft.

Terugslapen

Dat ik tegenwoordig elke nacht een tijdje wakker lig, meestal rond een uur of vier. Vaak krijg ik dan ideeën, dus die schrijf ik dan maar op. Meestal ga ik daar zelfs bij in bad, om mijn vriend niet te veel te storen in zijn slaap. Daarna slaap ik dan wel weer, maar vervolgens ben ik ook nog vroeg wakker en heb ik dus kort geslapen. Overdag is er dan altijd wel een moment dat ik me slaperig voel. Soms geef ik daaraan toe en doe ik een dutje. Maar ik kan me er wel druk om maken: het is toch niet normaal om op mijn leeftijd steeds overdag te moeten slapen?

Dat mijn vriend toen zei: ja, maar eigenlijk heb je vannacht een omgekeerd dutje gedaan. Dan mag je overdag terugslapen.

Categorie

archief

Categorie: Meevallers

Route

Dat ik steeds zo inzoom op de tuin als ik ermee bezig ben, en dan zie alleen wat er nog moet. Maar dat ik van de week ineens voor het huis langs liep met de hond in plaats van achterom, en dacht: wat een lieve, leuke tuin hebben wij eigenlijk! Dat ik toen besloot om niet harder te gaan tuinieren, maar gewoon vaker die route te nemen.

Uit elkaar

Dat ik er vroeger al heel principieel in was, in dat hele koningsdaggebeuren. Het koningshuis is oneerlijk, dus zulke dingen ging ik echt niet vieren. Dat ik me een beetje verraden voelde toen mijn vriend laatst zei dat hij het vroeger wel een erg leuke dag vond. Hij had destijds nog geen principes, legde hij uit, hij ging gewoon zuipen. Dat ik toen, met alle risico’s van dien, doorvroeg of hij daar ook iets oranjes bij aantrok, maar dat was gelukkig niet zo. We hoeven dus niet uit elkaar.

koningswoningsdag

Dat ik een briefje in de bus had gekregen over koningswoningsdag. Het was afkomstig van een soort verderop-buren, zij wilden blijkbaar toch van hun oude zooi af en daarom waren we uitgenodigd voor hun ‘zelfstandige rommelmarkt’. Dat ik het eerst niet goed begreep, ik dacht dat ze met zelfstandig bedoelden: als enige in de straat. Lekker dan, dacht ik nog. Als we dat allemáál gaan doen is er alsnog een koningswoningsdagprobleem. Dat mijn vriend toen zei: er staat dat ze een geldpotje neerzetten, dus ik denk dat ze bedoelen dat ze er zelf niet bij zullen staan. Dat het toen heel anders klonk, die zelfstandige rommelmarkt. Alsof de rommelmarkt op kamers is gegaan. Dat ik toen wel leuk vond en zelfs even ben gaan kijken.

Bovengronds

Dat onze demente kat de laatste tijd graag bij ons in bed ligt. Eerder lag ze ook wel op bed, maar nooit in onze buurt. Maar nu wil ze ineens onder de deken en dan ook nog tegen ons aan. Dat ik in het begin verwachtte dat dit problemen op zou leveren. Ik neem namelijk aan dat ze op een gegeven moment weer weg wil, en was bang dat ze dan in een soort paniek zou raken, daar zo onder die dichte deken, en dat in haar ogen dan alle middelen geoorloofd zouden zijn om te ontsnappen, ook dingen met nagels.

Maar dat dat allemaal niet gebeurde, ze ligt daar gewoon heel rustig en op een gegeven moment gaat ze, zelfs zonder dat wij het doorhebben, weer weg. Dat ik toen tegen mijn vriend zei: ze gedraagt zich daar eigenlijk beter dan bovengronds.

Fruitprobleem

Dat ik een nieuwe oplossing bedacht heb voor mijn fruitprobleem (i.e. het probleem dat ik niet elke dag twee stuks fruit eet). Ik neem fruit mee voor onderweg, bijvoorbeeld naar een optreden of hobby. Als ik dan op de terugweg ben, is er niks anders te eten dan die appel. Dan zal ik als het goed is denken: een appel is beter dan niks. En als ik dan maar vaak genoeg onderweg ben, lost het probleem zich vanzelf op.

Retrospectief

Dat ik gisteren in een gesprek ineens het woord ‘status quo’ kon gebruiken. Dat had ik nog nooit eerder hardop gezegd. Ik wist niet honderd procent zeker of ik het goed toepaste, daarom wachtte ik daarna in spanning af. Niemand zei wat, dus ik denk dat het klopte (of zij wisten het ook niet). Toen ik vanochtend in een gedachte in mijn hoofd ineens ook nog het woord ‘retrospectief’ kon gebruiken, kon ik mijn geluk niet op.

Op hoop van zegen

Dat ik heel lang heb gedacht dat een knipperend oranje stoplicht bij een kruispunt betekende dat je het daar zelf maar moest uitzoeken. Pas toen ik twee jaar geleden rijles nam, ontdekte ik dat er reserveregels zijn, zoals haaientanden, die bij niet werkende lichten de voorrang bepalen. Dat ik het al die jaren daarvoor dus voor niks eng heb gevonden als de bestuurder van de auto waarin ik zat nogal hard op zo’n kruispunt afreed, en ik me er niet mee wilde bemoeien dus dan mijn ogen maar dichtdeed en dacht: op hoop van zegen.

Stoet

Dat je door de huidige coronamaatregelen extra informatie hebt over de groepjes mensen die je op straat ziet lopen. Als ze dicht bij elkaar lopen en daar niet schichtig bij kijken, zullen ze de regels waarschijnlijk niet overtreden en dus een stel of een gezin zijn. Dat ik nu dus meer over ze weet dan zij misschien zouden willen. Je privacy ligt echt op straat, maar daar hoor je niemand over. Dat ik het ook op tv had: de gitarist van Trijntje is blijkbaar ook haar man. Alsof je gratis roddels krijg.

Dat ik me wel afvraag of dit de handhaving niet lastig maakt voor de politie. Als een agent een groep jongeren betrapt op een feestje, kunnen ze altijd zeggen dat zij de kinderen van Sister Wives zijn en dus gewoon familie. En die mogen dan thuis wel op elkaars lip zitten, maar niet met hun hele gezin de straat op. Zelfs als ze allemaal een hond nemen, zullen ze buiten afstand moeten houden. Bij het uitlaten vormen ze dan een stoet van hier tot aan de hei. Zodra de eerste thuis is, vertrekt de laatste.

Nederland in Beweging

Dat ik eerder wel eens Nederland in Beweging zag, en dat er natuurlijk sneu uit vond zien. Ik had wel bewondering voor het enthousiasme waarmee de mensen op tv het voordoen, ze acteren dat behoorlijk goed.

Dat ik afgelopen week zelf maar even meedeed, omdat ik een beetje last van mijn rug krijg door al dat binnen zitten. Dat het toen echt verrassend leuk bleek te zijn. Dat ik nu vooral zo opgelucht ben voor de demonstreer-mensen: ze hebben het écht naar hun zin en wie weet krijgen ze ook nog betaald.

Dat ik wel het idee had dat Olga soms expres haar evenwicht verloor, om zich niet boven mij en de bejaarden te plaatsen. Dat ik vind dat ze dat niet meer moet doen, tenzij ze echt een evenwichtsstoornis heeft.

Terugslapen

Dat ik tegenwoordig elke nacht een tijdje wakker lig, meestal rond een uur of vier. Vaak krijg ik dan ideeën, dus die schrijf ik dan maar op. Meestal ga ik daar zelfs bij in bad, om mijn vriend niet te veel te storen in zijn slaap. Daarna slaap ik dan wel weer, maar vervolgens ben ik ook nog vroeg wakker en heb ik dus kort geslapen. Overdag is er dan altijd wel een moment dat ik me slaperig voel. Soms geef ik daaraan toe en doe ik een dutje. Maar ik kan me er wel druk om maken: het is toch niet normaal om op mijn leeftijd steeds overdag te moeten slapen?

Dat mijn vriend toen zei: ja, maar eigenlijk heb je vannacht een omgekeerd dutje gedaan. Dan mag je overdag terugslapen.

Wil je Janneke boeken voor een optreden, presentatie of workshop of heb je een andere vraag?
Neem dan contact op met Theaterbureau De Mannen:

info@theaterbureaudemannen.nl
020-3034721

Meld je aan voor nieuws:

Foto’s: Bas Losekoot | Vormgeving: Scherp Ontwerp | Website: Sanne Groot
privacyverklaring