blog pagina janneke de bijl hoge verwachtingen

Ik ben Janneke en ik heb hoge verwachtingen, van mezelf én van het leven. Hoe dat elke keer weer tegenvalt, lees je hier.

Categorie

archief

Categorie: Tegenvallers

‘Lieven’

Dat ik af en toe appjes krijg van iemand die ‘Lieven’ heet, en ik daar toch elke keer even van schrik. Dan denk ik weer dat er iets in de trant van ‘liefs’ of ‘lieve’ staat, terwijl ik hem helemaal niet zo goed ken. Als er ‘groet, Lieven’ staat, voelt dat op de een of andere manier toch intiemer dan dat er ‘groet, Anton’ had gestaan. Maar ja, hij heet nou eenmaal zo.

Ekster

Dat een ekster eigenlijk een heel mooie vogel is, maar er zijn er te veel van. Daardoor is het nooit bijzonder om er een te zien. Voor je het weet schaar je dat beest dan bij de echt saaie vogels, zoals merels en mussen.

Gunnen

Dat ik droomde dat mijn vriend stomdronken thuiskwam van een borrel. Zijn huid zag er slecht uit, en hij zei van alles maar ik kon hem absoluut niet verstaan. En overal in huis lag poep en kots van onze beesten, en dat ging hij niet alleen niet opruimen, hij ontkende zelfs dat het er lag. En hij wist ook niet meer waar de wc was, dus plaste hij in de wasmachine in plaats van in het toilet. Ik zag het er zo weer uit komen lopen, de kamer in. Woest was ik.

Dat de jongen waar ik in mijn droom van vorige week mee vreemdging, in deze droom vond dat ik het mijn vriend gewoon moest gunnen.

Rotvaart

Dat ik in de trein zat en nodig moest plassen, maar hij bijna een station binnen zou rijden en ik wist dat het dan niet mag. Dat ik toen dus snel de wc opzocht. Gelukkig was alles al uit me toen ik merkte dat de trein vaart begon te minderen voor het station, ik had de regels dus niet overtreden. Maar dat ik daarna doortrok en besefte dat het op dat moment pas over het spoor zou spoelen, en het dus toch op het station zou belanden. Het gaat natuurlijk om het doortrekmoment. Zeker bij die moderne wc’s die alles opsparen, en het pas zodra je op de knop drukt met een rotvaart naar beneden duwen.

Verwijt

Dat mijn kapster laatst toen ik wegging een zin zei met daarin: ‘En als je dan over twee of drie maanden weer komt, …’. Dat ik me daardoor direct schuldig voelde. Ze zei het in een bijzin, maar er klonk toch iets van verwijt in door. De eigenlijke tijd die ervoor staat is natuurlijk zes weken. Alsof ze me duidelijk wilde maken dat ik een haar-verwaarlozer ben en dat ik dat natuurlijk zelf moet weten, maar dat zíj het anders zou doen. (‘Maar goed, wie ben ik?’)

Schilderij

Dat ik een foto van mijn meest recente schilderij aan mijn regisseur liet zien, en zij daar laaiend enthousiast over was. Ze gíng er maar over door. Dat ik me toen toch zorgen begon te maken, want over mijn voorstelling had ik haar nog nooit zo enthousiast gehoord.

Drogen

Dat ik net thuis was en al snel weer weg moest, maar ook nog tussendoor mijn nagels wilde lakken. Dat ik toen besloot dat als laatste te doen, en dan met natte nagellak naar het station te fietsen. Dan zou het onderweg mooi kunnen drogen in de wind. Ik had mijn jas vóór het lakken al aangetrokken, om de kans dat ik mijn nagels daarmee zou verpesten te minimaliseren.

Dat ik toen op de fiets een velletje dat bijna los zat ontdekte aan mijn ringvinger. Dat ik dat eraf wilde bijten, maar wist: dan verpest je vast je nagels. Ik kon me alleen niet voorstellen hoe dan, want ik zou die nagel daarbij niet eens raken. Doe het nou niet, zei ik tegen mezelf, want jij overziet zulke dingen nooit goed, dus dan verpest je het op een andere manier, een manier die je nu niet kunt bedenken, en daardoor vind je dat het wel kan, maar het kan dus niet. Maar dat ik het velletje toch snel even afbeet. Dat ik toen met mijn neus de nagel van mijn wijsvinger verpestte.

Aanval

Dat ik sinds kort op zaalvoetbal zit en in eerste instantie in de aanval werd gezet. Dat dat niet beviel, omdat ik geen idee had waar ik het beste kon staan. Ik begreep wel dat ik naar voren moest, maar niet wanneer en hoe ver. Soms moest ik ‘me aanbieden’, op andere momenten moest ik juist gaan. ‘Ga maar Janneke!’,  riepen ze dan. Maar ik had zelf geen idee wanneer het gaan en wanneer het aanbieden was, en als ik ging waarheen dan precies. Zo rende ik wat verloren over dat veld, waarbij ik ook nog de hele tijd de neiging had om sorry te zeggen, wat ik toch echt niet nodig vond. Het is immers maar een hobby. Dus het was op hoop van zegen afwisselend gaan en aanbieden, én op mijn woorden letten.

Hiërarchie

Dat ik droomde dat een collega-comedian in de VARA-gids gezegd had dat ik borderline heb. Dat ik daar woest over was, ten eerste omdat het helemaal niet waar is en ten tweede omdat ik dacht: wie ben jíj nou helemaal? Ik stond in de hiërarchie duidelijk boven hem. Dat hij later heel beteuterd aan kwam lopen, omdat hij ook wel wist dat hij fout zat. Maar hij had nog weinig ervaring met interviews, zei hij (waarschijnlijk vanwege zijn plek in de hiërarchie). Dat ik dat dan wel weer begreep.

Dat hij in hetzelfde interview overigens ook de vraag kreeg: vind je Janneke verleidelijk? En toen heel snel en duidelijk ‘nee’ had gezegd. Dat ik dat ook kwetsend vond, maar wel wist dat het zijn goed recht was en dit verder niks met ons werk te maken had. Dat ik daar daarom maar niet over begon.  

Zwak

Dat ik op een familiefeest was en mijn broer toen iets vertelde, maar daarbij een grammaticale fout maakte. Hij gebruikte een verkeerde verleden tijd. Het was geloof ik een sterk werkwoord en hij vervoegde hem zwak, in twee opzichten. Dat mijn tante hem toen uitlachte. Dat ik dat toch wel erg hard vond.

Categorie

archief

Categorie: Tegenvallers

‘Lieven’

Dat ik af en toe appjes krijg van iemand die ‘Lieven’ heet, en ik daar toch elke keer even van schrik. Dan denk ik weer dat er iets in de trant van ‘liefs’ of ‘lieve’ staat, terwijl ik hem helemaal niet zo goed ken. Als er ‘groet, Lieven’ staat, voelt dat op de een of andere manier toch intiemer dan dat er ‘groet, Anton’ had gestaan. Maar ja, hij heet nou eenmaal zo.

Ekster

Dat een ekster eigenlijk een heel mooie vogel is, maar er zijn er te veel van. Daardoor is het nooit bijzonder om er een te zien. Voor je het weet schaar je dat beest dan bij de echt saaie vogels, zoals merels en mussen.

Gunnen

Dat ik droomde dat mijn vriend stomdronken thuiskwam van een borrel. Zijn huid zag er slecht uit, en hij zei van alles maar ik kon hem absoluut niet verstaan. En overal in huis lag poep en kots van onze beesten, en dat ging hij niet alleen niet opruimen, hij ontkende zelfs dat het er lag. En hij wist ook niet meer waar de wc was, dus plaste hij in de wasmachine in plaats van in het toilet. Ik zag het er zo weer uit komen lopen, de kamer in. Woest was ik.

Dat de jongen waar ik in mijn droom van vorige week mee vreemdging, in deze droom vond dat ik het mijn vriend gewoon moest gunnen.

Rotvaart

Dat ik in de trein zat en nodig moest plassen, maar hij bijna een station binnen zou rijden en ik wist dat het dan niet mag. Dat ik toen dus snel de wc opzocht. Gelukkig was alles al uit me toen ik merkte dat de trein vaart begon te minderen voor het station, ik had de regels dus niet overtreden. Maar dat ik daarna doortrok en besefte dat het op dat moment pas over het spoor zou spoelen, en het dus toch op het station zou belanden. Het gaat natuurlijk om het doortrekmoment. Zeker bij die moderne wc’s die alles opsparen, en het pas zodra je op de knop drukt met een rotvaart naar beneden duwen.

Verwijt

Dat mijn kapster laatst toen ik wegging een zin zei met daarin: ‘En als je dan over twee of drie maanden weer komt, …’. Dat ik me daardoor direct schuldig voelde. Ze zei het in een bijzin, maar er klonk toch iets van verwijt in door. De eigenlijke tijd die ervoor staat is natuurlijk zes weken. Alsof ze me duidelijk wilde maken dat ik een haar-verwaarlozer ben en dat ik dat natuurlijk zelf moet weten, maar dat zíj het anders zou doen. (‘Maar goed, wie ben ik?’)

Schilderij

Dat ik een foto van mijn meest recente schilderij aan mijn regisseur liet zien, en zij daar laaiend enthousiast over was. Ze gíng er maar over door. Dat ik me toen toch zorgen begon te maken, want over mijn voorstelling had ik haar nog nooit zo enthousiast gehoord.

Drogen

Dat ik net thuis was en al snel weer weg moest, maar ook nog tussendoor mijn nagels wilde lakken. Dat ik toen besloot dat als laatste te doen, en dan met natte nagellak naar het station te fietsen. Dan zou het onderweg mooi kunnen drogen in de wind. Ik had mijn jas vóór het lakken al aangetrokken, om de kans dat ik mijn nagels daarmee zou verpesten te minimaliseren.

Dat ik toen op de fiets een velletje dat bijna los zat ontdekte aan mijn ringvinger. Dat ik dat eraf wilde bijten, maar wist: dan verpest je vast je nagels. Ik kon me alleen niet voorstellen hoe dan, want ik zou die nagel daarbij niet eens raken. Doe het nou niet, zei ik tegen mezelf, want jij overziet zulke dingen nooit goed, dus dan verpest je het op een andere manier, een manier die je nu niet kunt bedenken, en daardoor vind je dat het wel kan, maar het kan dus niet. Maar dat ik het velletje toch snel even afbeet. Dat ik toen met mijn neus de nagel van mijn wijsvinger verpestte.

Aanval

Dat ik sinds kort op zaalvoetbal zit en in eerste instantie in de aanval werd gezet. Dat dat niet beviel, omdat ik geen idee had waar ik het beste kon staan. Ik begreep wel dat ik naar voren moest, maar niet wanneer en hoe ver. Soms moest ik ‘me aanbieden’, op andere momenten moest ik juist gaan. ‘Ga maar Janneke!’,  riepen ze dan. Maar ik had zelf geen idee wanneer het gaan en wanneer het aanbieden was, en als ik ging waarheen dan precies. Zo rende ik wat verloren over dat veld, waarbij ik ook nog de hele tijd de neiging had om sorry te zeggen, wat ik toch echt niet nodig vond. Het is immers maar een hobby. Dus het was op hoop van zegen afwisselend gaan en aanbieden, én op mijn woorden letten.

Hiërarchie

Dat ik droomde dat een collega-comedian in de VARA-gids gezegd had dat ik borderline heb. Dat ik daar woest over was, ten eerste omdat het helemaal niet waar is en ten tweede omdat ik dacht: wie ben jíj nou helemaal? Ik stond in de hiërarchie duidelijk boven hem. Dat hij later heel beteuterd aan kwam lopen, omdat hij ook wel wist dat hij fout zat. Maar hij had nog weinig ervaring met interviews, zei hij (waarschijnlijk vanwege zijn plek in de hiërarchie). Dat ik dat dan wel weer begreep.

Dat hij in hetzelfde interview overigens ook de vraag kreeg: vind je Janneke verleidelijk? En toen heel snel en duidelijk ‘nee’ had gezegd. Dat ik dat ook kwetsend vond, maar wel wist dat het zijn goed recht was en dit verder niks met ons werk te maken had. Dat ik daar daarom maar niet over begon.  

Zwak

Dat ik op een familiefeest was en mijn broer toen iets vertelde, maar daarbij een grammaticale fout maakte. Hij gebruikte een verkeerde verleden tijd. Het was geloof ik een sterk werkwoord en hij vervoegde hem zwak, in twee opzichten. Dat mijn tante hem toen uitlachte. Dat ik dat toch wel erg hard vond.

Wil je Janneke boeken voor een optreden, presentatie of workshop of heb je een andere vraag?
Neem dan contact op met Theaterbureau De Mannen:

info@theaterbureaudemannen.nl
020-3034721

Meld je aan voor nieuws:

Foto’s: Bas Losekoot | Vormgeving: Scherp Ontwerp | Website: Sanne Groot
privacyverklaring