Archief

Citaat

20 jan 2022 | Tegenvallers

Dat ik een telefoongesprek had met de uitgever en er toen iets gênants gebeurde. Ze haalde een bepaald citaat aan, en ik dacht: dat ken ik ergens van! Dus zoiets zei ik toen ook, blij verrast, want ik ken altijd minder boeken dan andere mensen denken. Maar dat ik toen ineens besefte dat het uit mijn eigen boek kwam. Dat zij gelukkig gewoon door bleef praten, waardoor ik kon doen alsof mijn reactie volkomen logisch was geweest. Maar dat het me toch nog dwarszit. Dat ik ook precies weet wat ik eigenlijk had willen doen: zeggen ‘haha dat is uit mijn éigen boek natuurlijk!’. Of die ‘haha’ nou gemeend is of niet, het zou echt het beste zijn geweest. Maar om er nu nog een mail aan te wijden, dat gaat echt veel te ver. Het momentum van het oplossen is voorbij, ik zal ermee moeten leren leven.  

Archief