blog pagina janneke de bijl hoge verwachtingen

Ik ben Janneke en ik heb hoge verwachtingen, van mezelf én van het leven. Hoe dat elke keer weer tegenvalt, lees je hier.

Categorie

archief

Categorie: Tegenvallers

Werken

Dat ik een online stand-up comedycursus heb ontwikkeld, en daar nogal veel aanmeldingen voor binnenkwamen. Dat ik het daardoor ineens weer relatief druk kreeg. Dat ik dat ook meteen in mijn lichaam voelde, een soort stres of onrust die ik afgelopen maanden helemaal niet had gehad. Toen had ik wel zorgen over de toekomst, maar dat waren rustige zorgen. Nu was het dat onrustige, die spanning weer.

Dat ik af en toe nog wel even pauze ging houden met mijn vriend, maar dat mijn lichaam dan helemaal geen pauze hield. En dat we daardoor eigenlijk ook niet echt prettig konden kletsen. Toen wist ik het ineens weer: dit is werken.

Kanttekening

Dat ik eerder zo stoer schreef dat ik gewoon binnen mag zitten van mezelf bij mooi weer, maar dat ik daar nu toch een kanttekening bij moet plaatsen. In bad gaan als de zon schijnt voelt toch wezenlijk verkeerd.

Ander mens

Dat onze oude kat is doodgegaan, en ik daar op zich prima mee om kan gaan, aangezien ze een mooi leven heeft gehad. Maar dat de samenstelling in ons huis nu niet meer klopt. Eén kat en twee honden, dat past niet bij mij. Ik durf ook bijna niet tegen mensen te zeggen dat dat onze huisdieren zijn, omdat ze dan een totaal ander mens voor zich zullen hebben dan ik in feite ben.

Dat het in huis ook nog een beetje gek is dat ze er niet meer is: dan doe ik de deur naar de hal toch nog voorzichtig open, omdat ik verwacht dat ze anders naar binnen schiet. Of ik stap over bepaalde traptreden heen, omdat ze daar de laatste tijd vaak op lag. Ik weet al wel dat ze dood is, maar mijn lichaam nog niet.  

Achteruitgang

Dat wij altijd houtkorrels gebruiken in de kattenbak. Die hebben een lichte, gelige houtkleur, een soort grenen. Maar dat de buurvrouw ons toen een paar zakken had gegeven die zij over had, want haar katten poepen de laatste tijd liever op klei. Dat ik die nu dus maar gebruik, maar deze zijn veel donkerder en een beetje grauw. Dat ik toen dacht: dit is het roggebrood onder de kattenbakkorrels. Het is, net als roggebrood, vast ook beter voor je, maar waarom straalt het dan louter achteruitgang uit?

Hartig woordje

Dat ik de afgelopen dagen steeds buiten de krant las. Dan ging ik op een tuinstoel zitten, en zette ik daar nog een stoel tegenover voor mijn benen. Dat dat allemaal heel leuk en gezellig voelde, maar ik later uit het raam keek en de stoelen zo vlak tegenover elkaar zag staan en het hele vriendelijke er toen wel vanaf was. Het zag er meer uit alsof er iemand een hartig woordje met iemand anders had gesproken.

Woningsdag

Dat ik laatst door een straat fietste waar overal vlaggen uithingen, vanwege die zogenaamde koningsdag, en ik toen tegen mijn vriend zei: Hier zou ik dus nooit kunnen wonen, ik heb níets met deze mensen gemeen. Dat ik me toen voornam om, wanneer we een nieuw huis gaan zoeken, die woningen op koningsdag te bezichtigen. Dan weten we vooraf hoe ver we van de straat af staan. En dát vind ik wel een goede reden om te spreken van ‘woningsdag’.

30 april

Dat ik het al vaker over koningsdag heb gehad, en dat ik daar niet in geloof. Mijn ongeloof is anders dan bij god, want bij de koning geloof ik wel dat hij bestaat, maar ik erken hem niet als koning. Ik vond ‘koningsdag’ ook lange tijd geen gehoor, omdat de echte dag wat mij betreft ‘koninginnedag’ was, en zelfs die was al niet echt want ook een koningin heb ik nooit gehad.

Maar dat het dit jaar ineens anders was. Mensen zeiden nog steeds ‘koningsdag’, en weer dacht ik: nee. Maar dan wilde ik het relatief goede woord erbij halen, namelijk ‘koninginnedag’, en toen klonk dat ineens ook nergens meer naar. Ik zag daarbij nu meteen bijen voor me. Volgend jaar zal het wel doorslaan naar de andere kant, dan vind ik koningsdag al normaler dan koninginnedag.

Maar de datum blijft voor mij vooralsnog onjuist. De relatief echte dag voor dit onzinnige feest voor iemand waar ik niet in geloof hoewel hij wel bestaat, blijft wat mij betreft 30 april.

Nice

Dat ik misschien wel naar Nice kan om Frans te leren, ze willen daar op 2 juni weer opengaan en dat was precies de datum waarop ik zou starten met mijn lessen. Nu alleen nog hopen dat ik tegen die tijd ook weer mag Thalyssen.

Dat ik me vannacht probeerde voor te stellen hoe het is om daar in mijn eentje twee weken te zitten, en het er helemaal benauwd van kreeg. Straks weet ik helemaal niet wie ik ben, zo alleen. Ik kan me mezelf eigenlijk alleen maar bang en somber voorstellen in die omstandigheden.

Dat ik nu niet goed meer weet wat me er nou ook alweer leuk aan leek, maar toch hoop dat het doorgaat.

Begrafenis

Dat mijn vriend en ik vanochtend een beetje ruzie hadden, maar dat gelukkig vlak voordat hij weg moest weer goedkwam. Dat we er toen een grapje van maakten, door terug te pakken op elementen uit de ruzie, maar dan met liefde eronder. Dat hij vervolgens naar zijn werk ging en als laatste ‘ik mag jou niet’ zei, maar op diezelfde, gezellige toon.

Dat ik toen wel dacht: stel dat hij nu overlijdt, dan waren dit zijn laatste woorden aan mij. Hoe krijg ik dan op de begrafenis aan de rest uitgelegd hoe goed het op het eind tussen ons zat?  

Shinen

Dat ik allemaal kruidenplantjes heb, maar de meeste behoorlijk staan te verpieteren. Dat gebeurt altijd vrij snel bij mij, ik ben al blij als ik er voor die tijd tenminste één keer wat vanaf heb geknipt. Dat ik ze vanochtend, enigszins tegen beter weten in, toch maar water gaf, en ineens zag dat het met de tijm wel heel goed gaat. Hij had allemaal nieuwe sprieten gemaakt, die zaten er nog niet in de winkel. Ze waren ook lichter groen dan de rest, en de takjes waren daar nog zacht (dit om mezelf ervan te overtuigen dat ze er echt nog niet zaten). Dat ik het wel een beetje onbeleefd van ze vond om zo te staan shinen naast de basilicumstompjes.

Categorie

archief

Categorie: Tegenvallers

Werken

Dat ik een online stand-up comedycursus heb ontwikkeld, en daar nogal veel aanmeldingen voor binnenkwamen. Dat ik het daardoor ineens weer relatief druk kreeg. Dat ik dat ook meteen in mijn lichaam voelde, een soort stres of onrust die ik afgelopen maanden helemaal niet had gehad. Toen had ik wel zorgen over de toekomst, maar dat waren rustige zorgen. Nu was het dat onrustige, die spanning weer.

Dat ik af en toe nog wel even pauze ging houden met mijn vriend, maar dat mijn lichaam dan helemaal geen pauze hield. En dat we daardoor eigenlijk ook niet echt prettig konden kletsen. Toen wist ik het ineens weer: dit is werken.

Kanttekening

Dat ik eerder zo stoer schreef dat ik gewoon binnen mag zitten van mezelf bij mooi weer, maar dat ik daar nu toch een kanttekening bij moet plaatsen. In bad gaan als de zon schijnt voelt toch wezenlijk verkeerd.

Ander mens

Dat onze oude kat is doodgegaan, en ik daar op zich prima mee om kan gaan, aangezien ze een mooi leven heeft gehad. Maar dat de samenstelling in ons huis nu niet meer klopt. Eén kat en twee honden, dat past niet bij mij. Ik durf ook bijna niet tegen mensen te zeggen dat dat onze huisdieren zijn, omdat ze dan een totaal ander mens voor zich zullen hebben dan ik in feite ben.

Dat het in huis ook nog een beetje gek is dat ze er niet meer is: dan doe ik de deur naar de hal toch nog voorzichtig open, omdat ik verwacht dat ze anders naar binnen schiet. Of ik stap over bepaalde traptreden heen, omdat ze daar de laatste tijd vaak op lag. Ik weet al wel dat ze dood is, maar mijn lichaam nog niet.  

Achteruitgang

Dat wij altijd houtkorrels gebruiken in de kattenbak. Die hebben een lichte, gelige houtkleur, een soort grenen. Maar dat de buurvrouw ons toen een paar zakken had gegeven die zij over had, want haar katten poepen de laatste tijd liever op klei. Dat ik die nu dus maar gebruik, maar deze zijn veel donkerder en een beetje grauw. Dat ik toen dacht: dit is het roggebrood onder de kattenbakkorrels. Het is, net als roggebrood, vast ook beter voor je, maar waarom straalt het dan louter achteruitgang uit?

Hartig woordje

Dat ik de afgelopen dagen steeds buiten de krant las. Dan ging ik op een tuinstoel zitten, en zette ik daar nog een stoel tegenover voor mijn benen. Dat dat allemaal heel leuk en gezellig voelde, maar ik later uit het raam keek en de stoelen zo vlak tegenover elkaar zag staan en het hele vriendelijke er toen wel vanaf was. Het zag er meer uit alsof er iemand een hartig woordje met iemand anders had gesproken.

Woningsdag

Dat ik laatst door een straat fietste waar overal vlaggen uithingen, vanwege die zogenaamde koningsdag, en ik toen tegen mijn vriend zei: Hier zou ik dus nooit kunnen wonen, ik heb níets met deze mensen gemeen. Dat ik me toen voornam om, wanneer we een nieuw huis gaan zoeken, die woningen op koningsdag te bezichtigen. Dan weten we vooraf hoe ver we van de straat af staan. En dát vind ik wel een goede reden om te spreken van ‘woningsdag’.

30 april

Dat ik het al vaker over koningsdag heb gehad, en dat ik daar niet in geloof. Mijn ongeloof is anders dan bij god, want bij de koning geloof ik wel dat hij bestaat, maar ik erken hem niet als koning. Ik vond ‘koningsdag’ ook lange tijd geen gehoor, omdat de echte dag wat mij betreft ‘koninginnedag’ was, en zelfs die was al niet echt want ook een koningin heb ik nooit gehad.

Maar dat het dit jaar ineens anders was. Mensen zeiden nog steeds ‘koningsdag’, en weer dacht ik: nee. Maar dan wilde ik het relatief goede woord erbij halen, namelijk ‘koninginnedag’, en toen klonk dat ineens ook nergens meer naar. Ik zag daarbij nu meteen bijen voor me. Volgend jaar zal het wel doorslaan naar de andere kant, dan vind ik koningsdag al normaler dan koninginnedag.

Maar de datum blijft voor mij vooralsnog onjuist. De relatief echte dag voor dit onzinnige feest voor iemand waar ik niet in geloof hoewel hij wel bestaat, blijft wat mij betreft 30 april.

Nice

Dat ik misschien wel naar Nice kan om Frans te leren, ze willen daar op 2 juni weer opengaan en dat was precies de datum waarop ik zou starten met mijn lessen. Nu alleen nog hopen dat ik tegen die tijd ook weer mag Thalyssen.

Dat ik me vannacht probeerde voor te stellen hoe het is om daar in mijn eentje twee weken te zitten, en het er helemaal benauwd van kreeg. Straks weet ik helemaal niet wie ik ben, zo alleen. Ik kan me mezelf eigenlijk alleen maar bang en somber voorstellen in die omstandigheden.

Dat ik nu niet goed meer weet wat me er nou ook alweer leuk aan leek, maar toch hoop dat het doorgaat.

Begrafenis

Dat mijn vriend en ik vanochtend een beetje ruzie hadden, maar dat gelukkig vlak voordat hij weg moest weer goedkwam. Dat we er toen een grapje van maakten, door terug te pakken op elementen uit de ruzie, maar dan met liefde eronder. Dat hij vervolgens naar zijn werk ging en als laatste ‘ik mag jou niet’ zei, maar op diezelfde, gezellige toon.

Dat ik toen wel dacht: stel dat hij nu overlijdt, dan waren dit zijn laatste woorden aan mij. Hoe krijg ik dan op de begrafenis aan de rest uitgelegd hoe goed het op het eind tussen ons zat?  

Shinen

Dat ik allemaal kruidenplantjes heb, maar de meeste behoorlijk staan te verpieteren. Dat gebeurt altijd vrij snel bij mij, ik ben al blij als ik er voor die tijd tenminste één keer wat vanaf heb geknipt. Dat ik ze vanochtend, enigszins tegen beter weten in, toch maar water gaf, en ineens zag dat het met de tijm wel heel goed gaat. Hij had allemaal nieuwe sprieten gemaakt, die zaten er nog niet in de winkel. Ze waren ook lichter groen dan de rest, en de takjes waren daar nog zacht (dit om mezelf ervan te overtuigen dat ze er echt nog niet zaten). Dat ik het wel een beetje onbeleefd van ze vond om zo te staan shinen naast de basilicumstompjes.

Wil je Janneke boeken voor een optreden, presentatie of workshop of heb je een andere vraag?
Neem dan contact op met Theaterbureau De Mannen:

info@theaterbureaudemannen.nl
020-3034721

Meld je aan voor nieuws:

Foto’s: Bas Losekoot | Vormgeving: Scherp Ontwerp | Website: Sanne Groot
privacyverklaring