Dat ik me ineens kwaad maakte over het feit dat je als vrouw niet zomaar ’s avonds door het donker kunt fietsen. Dat ik daarom de auto pakte naar een voorstelling in Amersfoort, maar daar nogal veel parkeergeld aan kwijt was. Dat ik dat bedrag toen bij iemand wilde declareren, maar niet goed wist bij wie.
%20Anne%20van%20Zantwijk_header.jpg)
Hoge verwachtingen
Janneke heeft hoge verwachtingen, van zichzelf én van het leven. Hoe dat elke keer weer tegenvalt, lees je hier.
Dat ik niet weet hoe ik de zomer in moet delen. Ergens zit er in mij een groot verlangen naar helemaal niks plannen. Maar in mij weet ook iets dat ik daar vervolgens niet mee om kan gaan, en dan juist minder productief word. Dat het denk ik mijn eigen oordeel daarover is; je zou dit geweldig moeten vinden. De persoon die ik zou willen zijn vind het héérlijk om twee maanden thuis te zitten zonder planning. Toch gedijt in de praktijk bijna iedereen volgens mij het beste bij structuur. Als daar zo nu en dan weer eens een wetenschappelijk onderzoek over verschijnt, helpt dat altijd wel. Het ligt blijkbaar aan mijn homo sapiensschap, niet aan mijn gebrek aan karakter.
Dat er zo goed op ons huis werd gepast tijdens de vakantie. Dat ik daardoor heel ontspannen weg kon zijn, voor mijn doen dan. Ik maakte me amper zorgen over de katten. Nu ik terug ben is er wel eentje schor. Dat ik me daar wel zorgen over maak, maar dat ik het maar niet ga googelen om verdere escalatie van die zorgen te voorkomen.
Dat ik het niet wist, dat katten ook schor kunnen zijn.