Dat onze hond steeds gevoeliger wordt voor geluid. Vroeger was het alleen het opentrekken van een diepvrieslade dat hij niet verdroeg (vanwege het krsch krsch geluid van het aangekoekte ijs), maar tegenwoordig vertrekt hij ook al naar de woonkamer als ik een mes uit de keukenla pak. Dat schijnt bij zijn leeftijd te horen, maar ik vind het toch vreemd. Waarom gaat hij beter horen nu hij oud is? Dat het ook een beetje beledigend voor mij is: hij kijkt me dan echt aan alsof ik enorm aan het rammen ben met dat bestek.
top of page
%20Anne%20van%20Zantwijk_header.jpg)
Hoge verwachtingen
Janneke heeft hoge verwachtingen, van zichzelf én van het leven. Hoe dat elke keer weer tegenvalt, lees je hier.
Dat ik tegen iemand moest tennissen die voorafgaand aan elke service een soort ademhalingsoefening deed. Ze ging dan secondenlang in een soort freeze en staarde daarbij naar de naastgelegen tennisbaan. In het begin dacht ik steeds dat er daar iets vreemds gaande was, dus dan keek ik naar links om te zien wat. Maar na een tijdje besefte ik: nee, dit is hoe deze vrouw serveert. Dat ik dat belachelijk vond, en vooral ook erg lang vond duren.
Dat ze wel een stuk beter kon serveren dan ik.
Dat ik maar niet aan mijn eigenlijke werk toe lijk te komen. Er zit allemaal ander werk tussendoor. Dat het probleem misschien ook wel opgelost is als ik de term ‘eigenlijk werk’ wat breder zou definiëren. Maar dat ik dan alsnog niet toekom aan het eigenlijke werk dat ik het liefste doe.
bottom of page