Dat ik vanochtend eindelijk weer eens tot half 9 heb geslapen. Dat ik wel een vervelende droom had over een collega. Maar dat ik dat nu maar even voor lief neem, onder het mom van ‘pick your battles’.
%20Anne%20van%20Zantwijk_header.jpg)
Hoge verwachtingen
Janneke heeft hoge verwachtingen, van zichzelf én van het leven. Hoe dat elke keer weer tegenvalt, lees je hier.
Dat ik het toch kwetsend vind dat de huisarts mij niet echt lijkt te willen leren kennen.
Dat er in Parijs zoveel daklozen waren. ‘Zwervers’ is een te groot woord, want ze zwierven niet rond. Ze zaten of lagen vooral. Dat er allemaal kleine tentjes langs de Seine stonden die naar pis roken, waar ze al dan niet in lagen. De tentjes oogden vol, dat kan met mens zijn geweest maar ook met spullen.
Dat het me toch ineens een raadsel was waarom er in Nederland zo weinig gezworven wordt. Doen we iets goed? Dat dat het wel weer niet zal zijn. Dat we later we wel weer zullen moeten concluderen dat de problemen bij ons meer onderhuids zaten, en in feite juist erger waren. Dat we zwervers op straat dan als een stap vooruit gaan beschouwen; dan is het probleem in elk geval in kaart.