top of page

Hoge verwachtingen

Janneke heeft hoge verwachtingen, van zichzelf én van het leven. Hoe dat elke keer weer tegenvalt, lees je hier.

Costa

Ooit was ik figurant in Costa. Er werd een scène opgenomen in mijn dorp, en ik was 18 dus ik wilde op tv. Wat ik er nog van weet is dat een van de figuranten in een kooi mocht dansen in latex. Ik niet, ik heb alleen op de achtergrond gedanst. Ik wilde niet in die kooi, dat hele latex sprak me al niet aan. Ik werd ook niet gevraagd trouwens. Je moest zelf al iets opvallends aan hebben om eruit gepikt te worden. Ook al kreeg je daarna de latex van de organisatie.

Een van de acteurs was niet tevreden over het meisje wat hij onderspoot met champagne, dus zij werd gewisseld. En we kregen koude pasta in een bus, of pasta in een koude bus, dat wil ik kwijt zijn. We moesten in elk geval in een bus wachten omdat we op de set te veel lawaai zouden maken. In mijn herinnering was de pasta koud, maar als ik er nu over nadenk zal dat vast niet het geval zijn geweest. Het zal dus wel de bus zijn geweest, of de algehele ervaring.

תגובות


bottom of page