top of page

Hoge verwachtingen

Janneke heeft hoge verwachtingen, van zichzelf én van het leven. Hoe dat elke keer weer tegenvalt, lees je hier.

Wapenen

Dat ik niet zozeer de kou zelf zat ben, maar wel het jezelf de hele tijd maar wapenen ertegen. Dat je half gewurgd wordt door je eigen sjaal, dat je moet kiezen tussen zuurstof en kou. En dat je steeds een pakket aan tegenmaatregelen verzamelt voordat je de deur uitgaat in de vorm van handschoenen en muts.

Ik herinner me van een vakantie in Italië dat ik die warmte niet per se lekker vond maar wel heel vrij. Binnen en buiten waren meer hetzelfde, het waren allemaal ruimtes waar je in kon in plaats van een plek waar het fijn is en een plek waar je voor moet waken.

Dat er niks om je nek hoeft vind ik sowieso fijn, hoewel ik ook heel erg wen aan altijd maar die sjaals. Het eerste moment in het jaar dat ik er geen om heb buiten voel ik me heel naakt, alsof mijn nek daar te kwetsbaar voor is. Ik hou er ook niet van als mijn vriend mij in mijn nek zoent. Alleen mijn sjaal mag daar komen.

Opmerkingen


bottom of page