top of page
Brandnetels (c) Anne van Zantwijk_header.jpg

Hoge verwachtingen

Janneke heeft hoge verwachtingen, van zichzelf én van het leven. Hoe dat elke keer weer tegenvalt, lees je hier.

Dat onze nieuwe kat inmiddels niet zo bang meer is. Als ik in bed ga liggen lezen, komt ze tegenwoordig als een sjaal in mijn nek liggen. En zodra ik dan ga slapen, nestelt ze zich als een muts op mijn hoofd. Met haar nagels kneedt ze dan als ik geluk heb mijn haar, en als ik pech heb mijn huid.

Dat we een nieuwe kat hebben, maar die zit voorlopig verstopt. Ze moet ons echt nog helemaal niet, en haar strategie om dat de laten merken is om ons volledig te negeren. ’s Nachts eet ze wel en gaat ze gelukkig ook op de kattenbak, maar overdag merk je bijna niet dat ze er is. Dat ik nu bang ben dat ik haar straks echt een keer vergeet, en ze dan  verhongert of uitdroogt.

Maar voorlopig niet, want ik ga elke keer kijken.

Dat de kat het dieetvoer niet eet en ik me nu zorgen om haar maak. Ze weegt al niet zo zoveel, dus daar moeten geen kilo’s meer vanaf. Dat ik net wat voer met mijn vinger uit het bakje schraapte (het is natvoer), en ze het toen wel daarvanaf wilde eten. Dat ik zo meerdere haffels aan haar voorhield en ze die allemaal opat.

Dat het eten geven zo wel een tijdrovende bezigheid is. En mijn vriend wil het voer niet aanraken – je zou het niet zeggen, maar hij neigt naar smetvrees – dus het is vooral mijn tijd die hieraan op zal gaan. Maar als het mijn zorgen wegneemt ben ik de rest van de dag – en vooral ook de nacht – waarschijnlijk wel een stuk efficiënter.

bottom of page