Gordijnwinkel

Dat ik een afspraak had in een gordijnwinkel, omdat het de tijd was waarin je alleen nog mocht winkelen op afspraak. Dat ik bij binnenkomst direct al zag dat wat ze daar hadden mijn smaak niet was: veel te bonte kleuren en patronen. En het was dan wel fairtrade, maar niet eens biologisch katoen, dus dan was het de lelijkheid wat mij betreft ook niet waard.

Dat mijn afspraak officieel een half uur duurde, ik nam hun kostbare tijd in beslag, waardoor ik me toch verplicht voelde om nog een paar keer op en neer te lopen in die winkel. Dat die verkoopster intussen ook nog achter mij aan bleef lopen, en ik daarom toch maar af en toe een stof aanwees en zei: deze is ook mooi. Dat ik wel probeerde daarbij de stoffen te kiezen die ik het minst lelijk vond, zodat het zo min mogelijk op liegen leek. Dat was nog best moeilijk, want de meeste stoffen stonden me echt tegen.

Dat ik inmiddels al een kwartier had volgemaakt en daarom op zich wel weg mocht van mezelf, maar dat die vrouw toen begon over staaltjes meenemen. Ze had precies onthouden welke stoffen ik had aangewezen en begon al bijna te knippen. Dat ik toen wel echt een grens voelde en zei: dat is niet nodig hoor, ik onthoud ze wel.

Dat ik winkelen zonder afspraak nu wel veel meer ben gaan waarderen.

Huizenmarkt

Dat onze makelaar vertelde dat hij laatst een huis moest verkopen van oude mensen, die een grote kast met bijbels hadden. Dat hij toen voorzichtig tegen ze had gezegd dat ze die toch maar beter even weg konden halen voor de bezichtigingen, omdat dat niet zo neutraal oogt. Dat ze dat heel braaf hadden gedaan.

Dat hij toen ook nog had gezegd dat het goed was om bloemen neer te zetten. Dat ze ook dat gedaan hadden, maar het een enorm boeket bleek te zijn, waardoor de hele setting meer weg had van een begrafenis dan van een woonkamer (en dan waren die bijbels zo gek nog niet geweest). Ze hadden geen idee en de makelaar was te algemeen gebleven met zijn tips.

Dat ik moest lachen toen ik dit hoorde, maar toch vóór die mensen met die bijbels was. En tegen de huizenmarkt.

Voluit leven

Dat we eten lieten bezorgen en ik vooral de frietjes zo lekker vond. Ik had namelijk hele lekkere mayo bij de Albert Heijn gekocht, dus toen de bijgevoegde mayo op was kon ik me daarmee verder uitleven in plaats van hoe het normaal gaat, dat het eind van de patat stukken minder lekker is dan het begin omdat mijn mayo op is. Eigenlijk verpest dat de hele tweede helft van de patat, want je ziet het probleem al aankomen en dan is het vanaf dan kiezen uit twee kwaden: ofwel nu alvast bezuinigen zodat alle patat die je nog hebt iets minder lekker wordt, of nu voluit leven en dan aan het eind met droge patat zitten. Maar die hele kwestie speelde nu dus helemaal niet. Dat het toen ook nog ribbelfrietjes bleken te zijn.