top of page
Brandnetels (c) Anne van Zantwijk_header.jpg

Hoge verwachtingen

Janneke heeft hoge verwachtingen, van zichzelf én van het leven. Hoe dat elke keer weer tegenvalt, lees je hier.

Dat de kat het dieetvoer niet eet en ik me nu zorgen om haar maak. Ze weegt al niet zo zoveel, dus daar moeten geen kilo’s meer vanaf. Dat ik net wat voer met mijn vinger uit het bakje schraapte (het is natvoer), en ze het toen wel daarvanaf wilde eten. Dat ik zo meerdere haffels aan haar voorhield en ze die allemaal opat.

Dat het eten geven zo wel een tijdrovende bezigheid is. En mijn vriend wil het voer niet aanraken – je zou het niet zeggen, maar hij neigt naar smetvrees – dus het is vooral mijn tijd die hieraan op zal gaan. Maar als het mijn zorgen wegneemt ben ik de rest van de dag – en vooral ook de nacht – waarschijnlijk wel een stuk efficiënter.

Dat ik een tijdje geleden ineens al een dag eerder in de Trouw stond dan ik had verwacht.  Dat mijn moeder daar nogal van slag van was, omdat ze dus de verkeerde had besteld. Maar dat ze er toen toch eentje heeft bemachtigd.  

Dat ik een paar weken geleden door Zaandam liep en het daar nogal druk was met winkelend publiek, terwijl het ook nog maandag en corona was. Dat ik dat raar vond maar er verder ook geen oordeel over had. Het was wel leuk dat er allemaal verschillende mensen waren, sommigen hadden zelfs groen haar. Dat mis ik wel eens in Hilversum, hier is alleen één meisje met haar dat van boven naar onder verandert van knalgeel in fel oranje. Mijn vriend valt daarop, maar het is iets wat ik zelf vooralsnog niet overweeg.

Dat ik nu ik dit opschrijf ineens besef dat het misschien toch beter is als we hier blijven wonen.

bottom of page