top of page
Brandnetels (c) Anne van Zantwijk_header.jpg

Hoge verwachtingen

Janneke heeft hoge verwachtingen, van zichzelf én van het leven. Hoe dat elke keer weer tegenvalt, lees je hier.

Dat ik naar een optreden moest rijden en Google Maps mij toen ineens over een dijk stuurde waarvan ik niet wist dat hij bestond. Dat ik echt even bang was dat die telefoon mij zo het water in zou sturen. Later bleek er toch een dijk te liggen, en was ik vooral verbaasd dat niemand mij ooit verteld had dat er naast de Afsluitdijk nog een dijk over het IJsselmeer was.

Dat ik tijdens het rijden op die dijk de hele tijd dacht: als je één keer niet kijkt ben je dood. Dat ik daardoor wel heel goed keek steeds.

Dat de wereld zo anders was toen er een dik pak sneeuw lag. Dat er ineens geen wegen en niet-wegen meer waren, dat alles een potentiële speelplek was. Dat de auto’s daardoor niet langer de macht hadden, omdat zij nu langzamer gingen dan kinderen, dieren en andere voetgangers. En minder lol hadden. Dat ik toen pas besefte hoezeer we normaal gesproken door auto’s worden beperkt, dat er zonder sneeuw altijd overal gevaar loert en we daar helemaal aan gewend zijn geraakt.

Dat jongens van 13 met sneeuwballen ook ineens macht hadden toen ik onder een viaduct door wilde lopen. Dat ik wat dat betreft wel blij was met de dooi.

Dat mijn neefje het raar vond dat ik geen beker had gekregen terwijl ik toch echt een festival had gewonnen. Dat hij er toen een voor mij heeft getekend. Dat hij erbij zei: Je kunt hem thuis ook nog uitknippen als je wil.

bottom of page