top of page
Brandnetels (c) Anne van Zantwijk_header.jpg

Hoge verwachtingen

Janneke heeft hoge verwachtingen, van zichzelf én van het leven. Hoe dat elke keer weer tegenvalt, lees je hier.

Dat ik van plan was de hele woonkamer nog te schilderen voor de verkoop, omdat een makelaar dat had geadviseerd. Maar dat ik daar, nadat ik gisteren 1 muur heb geverfd, danig van ben genezen. Het viel op geen enkele manier mee. De rest van de witte muren moeten de nieuwe bewoners er maar bij denken. Als ze dat niet kunnen, zijn ze ons huis niet waard.

Dat ik stress heb omdat ik een heel vrije columnopdracht heb gekregen. Eigenlijk mag alles. Dat ik daardoor geen idee heb waarover ik het dan zou moeten hebben. Dat ik blijkbaar kaders en beperkingen wil, zodat ik daarbinnen vervolgens kan klagen over de onvrijheid.

Dat ik online kleren kopen altijd zo’n tegenvaller vind. De tijd dat ze onderweg zijn ben je happy, in een soort blijde verwachting van een trui. Maar dan komt de trui en is ten eerste je hele blijde verwachting naar de klote, de rest van de week is dan maar weer gewoon ‘de week’. En dan valt de trui zelf meestal ook nog tegen. En dan moet je de hele boel weer retourneren want anders voel je je helemáál schuldig. Dat doosje staart je dan de hele tijd aan, zo van: je moet nog iets met mij. Een soort omgekeerde blijde verwachting, vermoeiende verwachting. En die duurt in de praktijk langer dan de blijde, want daar heb je veertien dagen voor en die benut ik doorgaans allemaal.

bottom of page