Dat het vandaag warm schijnt te worden maar ik het idee heb dat ik het altijd een niveautje kouder heb dan andere mensen. Als ik hen vanuit mijn raam buiten in rokjes zie lopen, kan ik een shirt aan. Vandaag doen zij korte mouwen, dus draag ik een dunne trui.
%20Anne%20van%20Zantwijk_header.jpg)
Hoge verwachtingen
Janneke heeft hoge verwachtingen, van zichzelf én van het leven. Hoe dat elke keer weer tegenvalt, lees je hier.
Dat ik in mijn hoofd soms alvast oefen hoe ik mijn zaterdagabonnement op de Volkskrant op ga zeggen. Dat moet namelijk telefonisch en dat vind ik toch zieliger dan via de mail. Dat ik dan denk: ik moet maar gewoon eerlijk tegen ze zijn, dat is meestal de kortste route qua leed. Dat ik die klantenservicemedewerker dan in mijn hoofd hoor vragen: wat is de reden dat u wilt opzeggen? En dat ik dan zeg: nou, ik lees die krant eigenlijk helemaal niet, ik gebruik hem alleen om mijn hond op te laten pissen. Dat ik er dan denk ik wel bij moet zeggen dat dit echt zo is, en niet beledigend bedoeld.
Dat we vanuit ons nieuwe huis uitkijken op een nogal modern huis. Dat ik helemaal níets mooi vind aan dat huis. De stenen zijn saai, om over de dakpannen nog maar te zwijgen. En alsof dat allemaal nog niet erg genoeg is, harkt die man de hele dag zijn kaarsrechte vijver aan en spuit hij met de hogedrukspuit het kunstgras schoon, of zoiets.
Dat we ons nog steeds een keer aan die mensen moeten gaan voorstellen, maar ik dat elke keer uitstel. Daarnet liep mijn computer al vast, dat lijkt me voor vandaag wel even voldoende.