top of page
Brandnetels (c) Anne van Zantwijk_header.jpg

Hoge verwachtingen

Janneke heeft hoge verwachtingen, van zichzelf én van het leven. Hoe dat elke keer weer tegenvalt, lees je hier.

Dat mijn vriend bezig was met het aansluiten van de vloerverwarming van onze nieuwe keuken, en dat hij toen een oude koppeling in de gootsteen legde (ik typte eerst per ongeluk ‘goorsteen’, een Freudiaanse schriftelijke verspreking, want ik vond dat dus een beetje goor). Dat ik ook bang was dat dat ding daar zou gaan liggen roesten. Dat ik besloot om er toch maar niks van te zeggen, want hij is dan net zo goed bezig en dan moet ik altijd heel voorzichtig zijn met kritiek. Bovendien zou hij dan natuurlijk tegenwerpen dat onze nieuwe gootsteen van RVS is, en dan zou ik uitgeluld zijn.

Dat de koppeling een dag later gelukkig weer weg was, maar dat hij wel degelijk een roestvlek in de gootsteen achterliet. Dat dat bij mij wel de vraag opriep: hoe RVS is RVS eigenlijk?

Dat het vandaag warm schijnt te worden maar ik het idee heb dat ik het altijd een niveautje kouder heb dan andere mensen. Als ik hen vanuit mijn raam buiten in rokjes zie lopen, kan ik een shirt aan. Vandaag doen zij korte mouwen, dus draag ik een dunne trui.

Dat ik in mijn hoofd soms alvast oefen hoe ik mijn zaterdagabonnement op de Volkskrant op ga zeggen. Dat moet namelijk telefonisch en dat vind ik toch zieliger dan via de mail. Dat ik dan denk: ik moet maar gewoon eerlijk tegen ze zijn, dat is meestal de kortste route qua leed. Dat ik die klantenservicemedewerker dan in mijn hoofd hoor vragen: wat is de reden dat u wilt opzeggen? En dat ik dan zeg: nou, ik lees die krant eigenlijk helemaal niet, ik gebruik hem alleen om mijn hond op te laten pissen. Dat ik er dan denk ik wel bij moet zeggen dat dit echt zo is, en niet beledigend bedoeld.  

bottom of page