Connectie

Dat ik tijdens het hardlopen vaak een soort tikje hoor ergens binnen in mijn hoofd. Het klinkt een beetje als een elektrisch geluidje, alsof er echt iets los zit wat vast hoort. Zou dat dan een steekje zijn? Dat ik soms wel denk: wellicht verklaart dit tikje uiteindelijk, ooit, als ze alles weten, wel al mijn problemen. Dat het een kwestie was van één extra connectie en ik was gelukkig geweest.

Wc

Dat ik bij een radio-interview was en bij aankomst meteen naar de wc moest. Ze lieten me een tijdje wachten bij de receptie, en eigenlijk had ik daar al willen vragen of er in dat deel van het gebouw ook een toilet was, maar uiteindelijk besloot ik dat het best nog even kon wachten. Dat ik toen eindelijk werd opgehaald, maar een van de eerste dingen die ik tegen de interviewer zei dus was: Ik moet eigenlijk even naar de wc. Dat dat op zich allemaal geen punt was, en het interview vervolgens ook goed ging. Maar dat ik daarna eigenlijk wéér moest, en dat echt te gortig vond naar de interviewer toe. Dan zou hij misschien gaan denken dat er iets aan de hand was met mijn blaas, darmen of menstruatie, wat niet zo was, en die indruk wilde ik ook absoluut niet wekken, zeker niet nu het interview zo goed was gegaan.

Dat ik toen extra baalde dat ik op de heenweg niet bij de receptie naar een wc had gevraagd. Dan had ik het kunnen verdelen: één keer receptie, één keer interviewer. Zo lang zij die informatie dan niet met elkaar uit zouden wisselen, zou er niks aan de hand zijn geweest.

Zusje

Dat ik zag dat Katja Schuurman het merk ‘return to sender’ heeft opgezet, met kettingen en andere troep, maar wel fairtrade. Dat ik dat zo goed van haar vond en toen heel even dacht: het is eigenlijk ook logisch, want jouw kleine zusje komt ook altijd op voor dieren. Dat ik toen weer tegen mezelf moest zeggen: nee, Georgina Verbaan is haar zusje niet echt. Los van hun genen dragen ze alle twee iets bij.