top of page
Brandnetels (c) Anne van Zantwijk_header.jpg

Hoge verwachtingen

Janneke heeft hoge verwachtingen, van zichzelf én van het leven. Hoe dat elke keer weer tegenvalt, lees je hier.

Dat mijn hond zijn snackjes de laatste tijd niet meteen meer opeet, maar verstopt voor later. Hij zoekt dan een goed plekje in de kamer. Nou is dat nog niet zo eenvoudig, er valt weinig te graven binnen. Meestal gooit hij dan eerst her en der wat kussens overhoop, alsof hij ik weet niet wat moet verstoppen, maar kiest hij uiteindelijk gewoon voor de hoek van de bank. Daar probeert hij het kauwstaafje tussen het kussen en de armleuning te duwen maar dat lukt niet echt, vanwege zijn totale onhandigheid. Wel doet hij dan nog een poging er wat op te leggen. Buiten zou hij zand kiezen, maar dat hebben we binnen niet.

Dat ik dan uiteindelijk een kauwstaafje aantref dat ik meteen zie liggen op de hoek van de bank, met een heel dun plukje kattenhaar erop.

Dat ik gisteren twee afspraken had en ineens besloot daar wel heen te gaan, maar de rest van de dag vrij te nemen. Toen hielp het lot ook nog een handje, want afspraak twee ging wegens ziekte niet door. Dat het een heerlijke dag was, met plantjes in potten, een serie, heide die toch niet bleek te zijn afgebrand (het nabijgelegen gebied wel, maar niet ‘mijn’ heide), en met zon in de tuin op mijn bankje.

Dat moet ik over een half jaar weer eens doen.

Dat ik op schilderles was en mijn schilderij van onze kat heb afgemaakt. Dat er nu een hele lieve gezellige poes op het schilderij op een bank ligt, en de echte van mij nu niet per se meer in de kamer hoeft. Ze is er al.

bottom of page