Beits

Dat ik de keukenvloer in de beits ging zetten en dat dat zonder hulp van mijn vriend was gelukt. Bij beitsen voelt het ‘zetten’ zo natuurlijk, je beitst geen dingen, nee, je zet ze in de beits. Dat doe ik bij verf nooit, alleen bij grondverf zet je dingen erin, daarna verf je ze. Of je lakt ze af, dat klinkt ook meteen een stuk professioneler.

Maar ik zette de vloer er dus in en dat ging zo goed dit keer. Vroeger werd ik altijd moedeloos van klusjes in huis, dan vond ik dat mijn vriend moest helpen omdat ik het zelf allemaal niet kon en uiteindelijk zat er sowieso een moment van crisis in, waarop ik naar boven stormde omdat ik het allemaal niet meer wist en dat wilde tonen. Later haatte ik mezelf dan om dit gedrag. Nu was dat dus niet nodig, ik beitste gewoon een vloer. Daarna plofte ik op de bank en was er een programma op tv over stellen die in een soort relatietherapie gingen door met elkaars partner te ruilen. Toen bleek dat ook nog een hele serie te zijn, we kunnen deze mensen wekenlang gaan volgen. Dat het voelde alsof ik beloond werd voor mijn gebeits.

Dat het wel meubelbeits blijkt te zijn, en het er volgens mijn vriend daarom niet lang op zal blijven zitten.

Vergevingsgezind

Dat we onze oude kat tegenwoordig met z’n tweeën kammen, omdat ze nogal tegenstribbelt. Dan houdt mijn vriend haar voorpoten omhoog en kam ik alle klitten uit haar buik. Ondertussen probeert ze me dan te schoppen en slaan, als een boze kleuter. Zodra haar vacht er weer enigszins uitziet laten we haar weer los. Dan loopt ze een rondje over het bed en wil ze op de terugweg alweer geaaid worden, ze is gelukkig vrij vergevingsgezind. En wij ook.

Boukje

Dat ik een documentaire keek waarin een man werd geïnterviewd over zijn liefdesleven. Na een jarenlang huwelijk had zijn vrouw een hersenbloeding gekregen, ze moest naar een tehuis en er was weinig van haar over. Hij werd er doodongelukkig van om alleen te wonen en overwoog zelfmoord. Maar toen was daar gelukkig Boukje. Nog dagelijks bezocht hij wat er nog van zijn oorspronkelijke vrouw over was, maar daarnaast had hij weer een echte.

Dat ik toen dacht: we hebben allemaal een Boukje nodig.