Dat ik in gezelschap was en me echt op een hele rare manier verslikte, terwijl ik niet eens aan het eten was. Dat ik voelde dat dit eruit zag alsof ik niet goed was, en iedereen begon te lachen. Dat ik toen snel zei dat ik volgens mij een vliegje had ingeslikt. Toen verging het lachen ze snel.
top of page
%20Anne%20van%20Zantwijk_header.jpg)
Hoge verwachtingen
Janneke heeft hoge verwachtingen, van zichzelf én van het leven. Hoe dat elke keer weer tegenvalt, lees je hier.
Dat ik niet wil dat mannen ‘hee schoonheid’ zeggen als ik de tennisbaan op kom lopen, maar dat ik al helemaal niet wil dat ze dat wel tegen een andere vrouw zeggen en niet tegen mij. Dat zij wel veel minder goed kon tennissen.
Dat ik echt weer veel te veel gegeten had. Dat ik daar toch eens mee op moet houden, met dat over-eten. Maar ja, wat ik opschep wil ik wel opeten, wat ik kook wil ik wel opscheppen en wat ik gekocht heb wil ik wel op-koken. Anders is het zonde.
Maar wat ik in mijn portemonnee heb aan geld wil ik zeker niet per se op-kopen, liever niet juist. Dus daar zit de kans om deze keten te stoppen. Er blijkt dus gewoon een oplossing te zijn: als ik niet te veel wil eten moet ik niet te veel kopen. Dan kan ik de rest van mijn gedrag gewoon aanhouden.
bottom of page