Dat ons weekendje weg heel leuk moest worden, want we waren er erg aan toe. Dat ik op zaterdag bang was dat dat al mislukt was. Dat ik dat van mijn vriend niet mocht zeggen. Dat we daar toen ruzie over kregen. Dat het toen langzaam zondag werd en we nog steeds niet hadden genoten. Dat we er uiteindelijk om konden lachen en het weekend toen heel fijn afsloten. Dat het me vervolgens lukte om te denken: het gaat om het eind.
top of page
%20Anne%20van%20Zantwijk_header.jpg)
Hoge verwachtingen
Janneke heeft hoge verwachtingen, van zichzelf én van het leven. Hoe dat elke keer weer tegenvalt, lees je hier.
Dat ik op de Veluwe een documentaire keek over de Veluwe. Dat dat helemaal niet dubbelop voelde.
Dat ik tegen een vrouw moest tennissen die valsspeelde. Dat ik wel begrijp dat je baalt als je verliest. Vloeken en je racket op de grond smijten, daar kan ik ook nog inkomen. Maar dat ik niet goed begrijp dat valsspelen dan echt helpt. Dan ben je alsnog niet tevreden met jezelf, lijkt me, want je gelooft zelf natuurlijk niet echt dat je zo goed was als je leek. Op lange termijn denk ik dat haar problemen hierdoor groter worden dan de mijne.
bottom of page