Dat mijn neefjes er gewoon van uitgaan dat wij dezelfde dingen in huis hebben als zij. ‘Ik wil rooibosthee’, zegt het neefje dat net kan praten dan. En mijn andere neefje kon niet op de wc komen omdat die nogal hoog is bij ons en zei toen: ‘Maar tante Janneke weet toch dat ik af en toe langskom?’
%20Anne%20van%20Zantwijk_header.jpg)
Hoge verwachtingen
Janneke heeft hoge verwachtingen, van zichzelf én van het leven. Hoe dat elke keer weer tegenvalt, lees je hier.
Dat ik een uitnodiging kreeg voor het bevolkingsonderzoek Baarmoederhalskanker (lees: voor een uitstrijkje, maar dat klinkt zo goor). Baarmoederhalskanker moet denk ik helemaal niet met een hoofdletter, maar dat gaat vanzelf omdat ik ontzag heb voor alle kankers, ik wil ze allesbehalve beledigen want Zij hebben de macht.
Toch ben ik niet bang voor Baarmoederhalskanker, ik ben ervan overtuigd dat ik dat niet heb. Maar de brief en de term ‘bevolkingsonderzoek’ deden me wel denken aan het bevolkingsonderzoek Darmkanker, dat je na je 55ste krijgt. Daarvan ben ik wel bang dat ik het heb. Ik had ooit een tijdje last van mijn darmen en toen dacht ik het zelfs zeker te weten, dat ik daar kanker had. De huisarts schreef me extra vezels voor en toen verdwenen mijn klachten. Ze concludeerde daaruit dat het geen Darmkanker was, en mij lijkt het in theorie ook sterk dat vezels de klachten daarvan wegnemen, maar ik blijf ergens toch een beetje bang dat ik het wel heb en dat we daar nu door die vezels te laat achter gaan komen.
Dus is het wachten tot ik daar eindelijk op getest mag worden en hopen dat het dan nog niet te laat is. Maar door die oproep voor Baarmoederhalskanker dacht ik dus aan Darmkanker en voelde ik me even blij worden, omdat ik per ongeluk dacht dat ik nu eindelijk op Darmkanker getest zou worden.
Nu ik het heb gegoogeld blijkt dat je meer kans hebt op Darmkanker als er Baarmoederhalskanker in de familie zit. Misschien geldt dat ook wel binnen één persoon: dat Darmkanker kan uitzaaien naar Baarmoederhalskanker. Ik begin me nu ook steeds meer op het uitstrijkje te verheugen: laten we dan op zijn minst de uitzaaiingen op tijd ontdekken.
Dat mijn hond de minder lekkere kluifjes in de tuin begraaft en bewaart voor in barre tijden. Dat ik het zo leuk vind dat ik daardoor kan zien wanneer hij de tijden bar vindt.