Ongepast

Dat ik droomde dat ik moest lesgeven, maar de boel niet op orde had. Ik had geen programma voorbereid en was vergeten de opdrachten te kopiëren. Omdat ik freelancer was had ik ook geen pasje om te kunnen kopiëren, ik had nergens toegang toe in het gebouw.

Dat de leerlingen ondertussen wel alle begrip hadden voor de situatie. Later die week kwam er zelfs een groepje jongens liedjes zingen bij mij thuis voor de deur. Dat ik toen wel twijfelde of ik ze daarna een knuffel kon geven, of dat dat ongepast was.

Veilig gevoel

Dat ik ook droomde dat ik ’s nachts tussen mijn vriend en zijn collega in mocht liggen. Dat gaf dan wel weer een heel veilig gevoel. Ze lagen allebei lekker, en welke kant ik ook op draaide, er was altijd een warme rug om tegenaan te liggen.

Droombaan

Dat ik vanaf mijn vijftiende al zeker wist dat ik mijn droombaan zou gaan vinden, en dat werk hét zou zijn in mijn leven, en zeker niet een kind. Dat iedereen om mij heen dat naïef leek te vinden, zowel die verwachting van dat werk, als dat idee over dat kind. Dat ik vervolgens allerlei banen geprobeerd en overwogen heb, maar het was het steeds net niet. Dat ik toen ook wel begon te twijfelen over dat hele droombaan-idee: had ik niet gewoon te hoge eisen?

Maar dat ik ‘m nu toch echt heb. Zelfs tijdens corona was dit ‘m.