top of page
Brandnetels (c) Anne van Zantwijk_header.jpg

Hoge verwachtingen

Janneke heeft hoge verwachtingen, van zichzelf én van het leven. Hoe dat elke keer weer tegenvalt, lees je hier.

Dat ik mannen veel aantrekkelijker vind als ze roken dan als ze ‘kiekeboe!’ tegen een kind zeggen. Dat ik dat vreemd van mezelf vind, want evolutionair gezien zou ik toch juist opgewonden van die goede, betrokken vaders moeten raken. Maar dat roken, dat doet me veel meer. Iemand die dát durft, díe kan mij beschermen. Zo lang hij leeft dan.

Dat ik in de bieb aan het werk was, en daarbij aan een grote leestafel zat. Dat zich om die tafel heen vervolgens steeds meer oude mensen verzamelden. Die lazen daar de krant en raakten met elkaar aan de praat. Dat de bejaardentermen me toen om de oren vlogen. In korte tijd kwamen ‘kortademig’, ‘seniorenvereniging’, ‘hartfunctie’, ‘Piet is niet opbeurend’ en ‘vetzuren’ voorbij.

Dat onze hond altijd nogal zenuwachtig wordt van op vakantie gaan en we hem daarom angstremmende medicijnen gaven. Dat hij zich toen nog raarder gedroeg dan normaal. Een van de bijwerkingen was dat je er wanen van kon krijgen en die had hij denk ik, want hij probeerde steeds te ontsnappen uit de tuin en dan vond ik hem onderaan de berg terug, waar hij met een verdwaasde blik om zich heen stond te kijken.

Dat hij wel ineens heel aardig was voor onze andere hond, die mocht veel dichterbij komen dan anders zonder daarbij afgesnauwd te worden. Dat ik me toen afvroeg hoe dat kwam: zou hij normaal bang zijn voor de andere hond en was dat nu weg, of had hij een waan waardoor hij er ineens een leuke hond in zag?

bottom of page