Tandenstoker

Dat mijn vriend iets tussen zijn tanden had, en toen mijn gebruikte tandenstoker van de tafel pakte om het ertussenuit te halen. Dat verbaasde me, ik dacht dat hij daar vies van zou zijn. Ik wees hem er snel op dat hij gebruikt was, maar hij vond het geen probleem. Op dat moment onthulde hij ook dat hij het niet erg zou vinden om met mijn tandenborstel te poetsen. Dat ik dat zo vreselijk lief vond en zo’n bevestiging voor mij als geheel persoon.

Dat dat gevoel later die avond wel zakte toen hij na de seks, voordat we gingen slapen, wel eerst zijn handen ging wassen.

Je

Dat ik in het ziekenhuis steeds moest lachen toen het over het syndroom dat in onze familie voor blijkt te komen ging. Ik vond het hele gebeuren lachwekkend, om daar met z’n allen te zitten praten over een mogelijk hele erge ziekte zonder dat het echt over mij leek te gaan. Ik gaf ook aan het zonde van hun tijd te vinden om hier wederom over te praten, omdat ik nog steeds niet heb besloten of ik mezelf wil laten testen. Daar moesten we alle drie om lachen.

We gingen ook proberen ‘je’ te zeggen in plaats van ‘u’, dat ging mij vrij goed af maar de genetisch arts minder. Ze zat maar te haperen met ‘u’s die ze dan last-minute in ‘je’ veranderde, daarna had ze weer een fase waarin het ‘u’ vóór en ‘u’ na was. Later was ze scherper, en werd ik weer een ‘je’.

Kunstgras II

Dat ik ineens dacht: Thierry Baudet en kunstgras hebben veel meer gemeen dan je op het eerste gezicht zou denken. Ze zijn allebei nep en glad, en van allebei had ik nooit gedacht dat het bij zo veel mensen aan zou slaan. Van kunstgras verbaast me dat nog net iets meer.