top of page
Brandnetels (c) Anne van Zantwijk_header.jpg

Hoge verwachtingen

Janneke heeft hoge verwachtingen, van zichzelf én van het leven. Hoe dat elke keer weer tegenvalt, lees je hier.

Dat ik bij de uitgever naar de wc ging, en iets in het prullenbakje wilde gooien, maar niet zag hoe dat ding werkte. Het leek een gewone prullenbak maar er zat nog een soort kop bovenop, waardoor er geen opening leek te zijn. Dat ik toen heel even dacht: die hebben ze natuurlijk afgesloten vanwege het vuurwerk.

Dat ik een pil door moest slikken en daar altijd een beetje psychische moeite mee heb. Soms blijft hij ook echt fysiek in mijn keel hangen. Waarschijnlijk denk ik er te veel over na want zo’n klein pilletje past er op zich natuurlijk prima doorheen. Dat ik nu een nieuwe oplossing heb, en dat is niet denken dat hij door mijn keelgat heen moet maar daarachter denken, alsof ik hem veel verder doorslik. Dan redt hij dat keelgat makkelijk. Dat dit me deed denken aan tennissen, daar moet je ook altijd dóór de bal heen slaan.

Dat ik vanmiddag langs een flat fietste waarvan ik dacht dat die nog steeds in de steigers stond. Ik vond het allemaal wel erg lang duren, ze zijn daar al jaren bezig. De laatste tijd zie ik ze ook weinig doen. Dat ik me toen ineens realiseerde dat die ronde ijzeren palen eromheen de bedoeling zijn en dus ook blijven, het zijn helemaal geen steigers. Als je ze weg zou halen, zag ik ineens, zouden alle balkons ook instorten, want een van de horizontale palen is steeds de onderkant van alle balkons op die verdieping. Dan zouden de mensen daar niet meer naar buiten kunnen, wat natuurlijk jammer voor ze zou zijn. Maar ze zouden nog wel uit het raam kunnen kijken en dan eindelijk het gevoel hebben in een af huis te wonen.

bottom of page