top of page
Brandnetels (c) Anne van Zantwijk_header.jpg

Hoge verwachtingen

Janneke heeft hoge verwachtingen, van zichzelf én van het leven. Hoe dat elke keer weer tegenvalt, lees je hier.

Dat je, als je dun bent, geen recht van spreken blijkt te hebben als je een beetje bent aangekomen. Ik merk dat ik er tegen bijna niemand over mag klagen. Nu vind ik het ook helemaal niet erg om tien kilo meer te wegen, maar ik vraag me wel af waar dit heen gaat. Elk jaar zoveel gewicht erbij lijkt me onwenselijk. Voordeel is wel dat ik dan over een jaar of vijf eindelijk ook hardop mag klagen.

Dat ik dacht dat onze katten gek waren op het nieuwe natvoer, maar het gros ervan toch buiten hun bakje belandt. Of ze het eruit gooien omdat ze het niet lekker vinden, of omdat ze juist gulzig zijn en daardoor slordig, dat weet ik niet. Maar als het daar eenmaal ligt, zo’n losse homp tussen hun bakje en de muur, dan hoeven ze het al helemaal niet meer. Later stuur ik mijn hond dan de gang in om het alsnog op te eten. Die geeft er minder om waar het natvoer zich bevindt, een homp is wat hem betreft een homp.

Dat mijn vriend iets tussen zijn tanden had, en toen mijn gebruikte tandenstoker van de tafel pakte om het ertussenuit te halen. Dat verbaasde me, ik dacht dat hij daar vies van zou zijn. Ik wees hem er snel op dat hij gebruikt was, maar hij vond het geen probleem. Op dat moment onthulde hij ook dat hij het niet erg zou vinden om met mijn tandenborstel te poetsen. Dat ik dat zo vreselijk lief vond en zo’n bevestiging voor mij als geheel persoon.

Dat dat gevoel later die avond wel zakte toen hij na de seks, voordat we gingen slapen, wel eerst zijn handen ging wassen.

bottom of page