top of page
Brandnetels (c) Anne van Zantwijk_header.jpg

Hoge verwachtingen

Janneke heeft hoge verwachtingen, van zichzelf én van het leven. Hoe dat elke keer weer tegenvalt, lees je hier.

Dat er vandaag tussen acht uur en half elf een monteur langskomt voor de jaarlijkse controle van onze CV-ketel. Dat er ook nog bij stond: let op, hij kan een half uur eerder of later komen. Dat ik dat niet logisch vond, neem dat dan in die tijden op. Of zou het voor hemzelf zijn, is hij niet zo goed in plannen? Dat hij het zo wil omdat hij er vaak een half uur bij lummelt, en dan is hij nu toch nog op tijd. Als ze dat halve uur in de planning opnemen, gaat hij nog meer smokkelen en uiteindelijk weet je dan alleen nog dat hij in 2021 langskomt. Of een half uur eerder of later.

Dat het midden in de nacht was, en ik lag al een tijdje wakker. Dat ik daarom besloot maar even beneden tv te gaan kijken, zo ging het slapen toch niet meer lukken. Dat ik de kamer in kwam en de tv toen tot mijn verbazing al aan bleek te staan. Dat ik daarna ook zag waarom; de hond lag met zijn poot op de afstandsbediening. Dat hij zelf ondertussen stug de andere kant op keek.

Dat het toen net leek alsof hij vond dat er niks op tv was.

Dat ik inmiddels niet meer van slag ben van nieuwe maatregelen. Je zou dat flexibel kunnen noemen, maar ik vrees dat dat het niet is. Ik heb het ergens gewoon opgegeven, het idee dat je weet of je de komende maand werk hebt. Ik onderga het maar gewoon. Of zou dat zijn wat andere mensen ‘flexibel’ noemen?  

bottom of page