top of page
Brandnetels (c) Anne van Zantwijk_header.jpg

Hoge verwachtingen

Janneke heeft hoge verwachtingen, van zichzelf én van het leven. Hoe dat elke keer weer tegenvalt, lees je hier.

Dat ik droomde dat ik moest lesgeven, maar de boel niet op orde had. Ik had geen programma voorbereid en was vergeten de opdrachten te kopiëren. Omdat ik freelancer was had ik ook geen pasje om te kunnen kopiëren, ik had nergens toegang toe in het gebouw.

Dat de leerlingen ondertussen wel alle begrip hadden voor de situatie. Later die week kwam er zelfs een groepje jongens liedjes zingen bij mij thuis voor de deur. Dat ik toen wel twijfelde of ik ze daarna een knuffel kon geven, of dat dat ongepast was.

Dat ik soms zo jaloers kan zijn op mannen. Nu had ik het weer met douchen, ik twijfelde of ik mijn haar nat zou maken of niet. Als het niet nat mag worden is het douchen zelf minder ontspannen, maar ben je daarna klaar. Als het wel nat wordt is het douchen fijn, maar moet je daarna nog iets met dat haar. Dat dit voor vrouwen echt een ding is; je haar natmaken. Mannen gaan gewoon douchen en dan blijkt na afloop hun haar nat te zijn.

Dat ik corona had gehad en het me nogal tegenviel hoe lang ik daar last van hield. Dat ik daar ook wel tegen andere mensen over klaagde, met zinnen als ‘ik ben nog nooit zo lang verkouden geweest, ‘ik kan niet eens nadenken’, en ‘het voelt alsof dit nooit meer overgaat’. Dat mensen als reactie daarop met allerlei horrorverhalen aan kwamen zetten. Ze kenden allemaal wel iemand die nooit meer de oude was geworden, na 1,5 jaar nog maar halve dagen kon werken of tig soorten therapie volgde om de dag nog enigszins door te komen. Dat ze dat waarschijnlijk met de beste bedoelingen deden.

bottom of page