top of page
Brandnetels (c) Anne van Zantwijk_header.jpg

Hoge verwachtingen

Janneke heeft hoge verwachtingen, van zichzelf én van het leven. Hoe dat elke keer weer tegenvalt, lees je hier.

Dat ik vannacht droomde dat ik stand-up comedyles gaf, en nét op het moment dat ik vertelde dat het voor je personage kan helpen als je iets opvallends hebt in je voorkomen, kwam Ruud Gullit binnenlopen. Dat ik dat meteen in mijn les wist te integreren door te zeggen: ‘Kijk, bij Ruud heeft die haarband hem heel herkenbaar gemaakt. Zonder haarband zou hij nooit zo snel bekend zijn geworden.’ Dat Ruud dat toen ook meteen beaamde.

Dat ik er toen aan toevoegde: ‘Maar Ruud, inmiddels ben jij zo bekend, dat jij ook zonder haarband wel herkend zou worden, toch?’ Maar dat Ruud toen aangaf dat het nog steeds wel uitmaakt; met haarband spreken veel meer mensen hem aan.

Dat de kat afgelopen nacht ineens niet op mijn hoofd kwam slapen. In het begin van de nacht begreep ik dat nog, toen zat ze bij mijn vriend die op zolder zat te werken. Ik vond dat een verkeerde afweging van haar, maar à la. Later in de nacht, toen mijn vriend ook in bed lag en de kat nog steeds niet, maakte ik me echter ineens grote zorgen. Dat ik haar toen op zolder ben gaan ophalen. Dat ze toen zelf ook wel leek te denken: waar ben ik nou helemaal mee bezig?, en zich snel weer op mijn hoofd nestelde.

Dat ik vaak spullen neerleg als reminder voor van alles en nog wat. Als ik ’s avonds bijvoorbeeld nog een was moet doen, gooi ik ’s middags alvast een onderbroek op mijn bed. Dat ik dan zodra ik eigenlijk wil gaan slapen inderdaad denk: fuck, ik zou de was nog doen. Dat het dus wel werkt, maar ik niet weet of mijn leven er met deze aanpak nou echt op vooruitgaat, als je alle aspecten meeneemt.

bottom of page