Dus toch …

Dat de kat bang voor me is omdat ik haar bakje met brokjes heb verplaatst. Als er iets in huis veranderd is, maakt dat haar altijd wantrouwend. Waarschijnlijk omdat ik soms ook iets verander als ze naar de dierenarts moet of we bijvoorbeeld gaan verhuizen (dan zit het luikje ineens dicht). Dat ik wel elke keer weer teleurgesteld ben dat haar basisvertrouwen in mij blijkbaar zo laag is. Het uitgangspunt is dat ik tegen haar ben en haar waarschijnlijk iets aan ga doen. De meeste dagen val ik mee en waardeert ze me wel, maar zodra ik dan haar bakje verplaats, zíe je haar gewoon denken: dus toch …

Handcrème

Dat ik al in bed lag, maar droge handen had. Dat mijn vriend nog in de badkamer was en ik hem daarom vroeg mijn handcrème mee te nemen. Dat hij niet bleek te weten wat dat was, handcrème. Vanuit mijn bed gaf ik hem instructies: een witte fles met een blauwe dop, onderin het kastje. Dat hij toen na een tijdje ergens mee aan kwam zetten en trots vroeg: Je bedoelt zeker dit? Maar dat het de nagellakremover bleek te zijn. Dat ik bijna niet kon geloven dat hij die twee echt verwarde, maar het me vervolgens zo heerlijk leek om echt geen idee te hebben van cosmetische producten. Maar daar kan ik nooit meer naar terug.

Zakkenrollers

Dat ik in de trein terug zat vanuit Berlijn, en er toen werd omgeroepen dat we moesten oppassen voor zakkenrollers, vooral op zondagavond. Ze komen de trein in, rollen niet alleen zakken maar ook koffers uit de bagagerekken, en gaan vervolgens de trein weer uit, was het verhaal. Dat ik het nogal brutaal vond, zo’n hele koffer uit een rek halen. Ik zou dat nooit durven. Dat ik dat van die zondagavond ook niet zo goed begreep. Zouden er dan betere spullen in koffers zitten? Of moeten ze de rest van de week op andere treinen aanwezig zijn?

Dat we toen op een station stopten en ik twee jongens met enorme koffers door het gangpad zag lopen en heel even dacht: zouden dit wel hun eigen koffers zijn? Dat het anders wel heel stoer zou zijn, dat ze de lange route kiezen en het hele gangpad doorgaan, met het risico dat iemand zijn eigen koffer voorbij ziet komen rollen van dien. Dat dat natuurlijk ook juist een goede strategie kan zijn. Diegene zal waarschijnlijk denken: hij loopt er zo zelfverzekerd mee rond, hij zal wel net zo’n koffer hebben als ik.