top of page
Brandnetels (c) Anne van Zantwijk_header.jpg

Hoge verwachtingen

Janneke heeft hoge verwachtingen, van zichzelf én van het leven. Hoe dat elke keer weer tegenvalt, lees je hier.

Dat ik af en toe appjes krijg van iemand die ‘Lieven’ heet, en ik daar toch elke keer even van schrik. Dan denk ik weer dat er iets in de trant van ‘liefs’ of ‘lieve’ staat, terwijl ik hem helemaal niet zo goed ken. Als er ‘groet, Lieven’ staat, voelt dat op de een of andere manier toch intiemer dan dat er ‘groet, Anton’ had gestaan. Maar ja, hij heet nou eenmaal zo.

Dat ik met de hond op de hei liep, en er toen een enorme berg verse paardenstront lag. Dat hij erop af liep en ik in paniek ‘nee, niet doen!’ riep, want ik was bang dat hij ervan zou gaan eten. Dat doet hij wel eens. Maar dat hij er toen eroverheen begon te plassen, blijkbaar was dat waar hij vandaag behoefte aan had.

Dat ik dat totaal niet herkende, de fascinatie voor paardenstront niet, maar vooral ook niet de twijfel. Er is geen enkel product waarbij ík denk: zal ik het opeten of eroverheen pissen?

Dat een ekster eigenlijk een heel mooie vogel is, maar er zijn er te veel van. Daardoor is het nooit bijzonder om er een te zien. Voor je het weet schaar je dat beest dan bij de echt saaie vogels, zoals merels en mussen.

bottom of page