top of page
Brandnetels (c) Anne van Zantwijk_header.jpg

Hoge verwachtingen

Janneke heeft hoge verwachtingen, van zichzelf én van het leven. Hoe dat elke keer weer tegenvalt, lees je hier.

Dat ik bij ‘VAR’ altijd aan Verklaring Arbeidsrelatie moest denken, omdat ik daar als zzp-er mee te maken had, al vóór de invoering van de videoscheids bij voetbal. Toen ik het die lui in zo’n voetbalpraatprogramma voor het eerst over de VAR hoorde hebben, dacht ik nog: waarom maken ze zich zo druk om de betaling van freelance spelers? Die redden zich wel! Later kreeg ik het door en vond ik dat ze erbij zouden moeten zeggen dat het om de voetbal-VAR ging in plaats van om de gewone.

Maar nu ik dat hele WK heb gezien, met al het video-scheidsgedoe, besef ik het pas: Dit is de echte VAR.

Dat ik me afvraag wanneer er een hype komt rondom paddenstoelen, en dan in het bijzonder champignons. Alle soorten eten lijken wel een keer iets geweest te zijn, in positieve of in negatieve zin. Zo moeten pasta en brood het tegenwoordig ontgelden en heeft boerenkool juist een opleving gehad, daar waren toen ook ineens chips van. Quinoa en chiazaad bevatten zo’n beetje alles, schijnt, en kokosvet was eerst de verlosser en is nu weer het kwaad. Maar how about champignons?

Als ik de voedseltrends een beetje begin te doorgronden, komt het er binnenkort aan voor de champignon. Maar of ze bij de goeden of de slechten worden gerekend, dat blijft afwachten.

Dat ik droomde dat er een nieuwe vorm van euthanasie was met behulp van kattenbrokjes met een tekstje erop. Als je daar langer dan een seconde naar keek, ging je dood. Mijn vriend vond het geen punt en had het al gedaan, waar ik licht beledigd over was, maar ik wilde vooral zelf heel graag niet dood. Maar ja, ik moest wel de katten eten geven. Hen wilde ik al helemaal niet dood hebben, dus die brokjes moesten eruit gesorteerd worden, maar hoe doe je dat zonder er langer dan een seconde naar te kijken? Het ging trouwens pas in als je naar minstens twee brokjes tegelijk keek. Dat ik toch vond dat de criteria voor euthanasie nu iets te soepel waren afgesteld.

Dat ik toen ook nog knoeide, waardoor alle brokjes over de keukenvloer verspreid lagen, zelfs achter de wasmachine. Ze moesten daar snel weg in verband met de katten, die natuurlijk niet op de hoogte waren van dit nieuwe middel. Dus moest ik ze opruimen en intussen proberen steeds maar naar één brokje tegelijk te kijken. Maar hoe doe je dat als je niet precies weet waar ze liggen?

bottom of page