top of page
Brandnetels (c) Anne van Zantwijk_header.jpg

Hoge verwachtingen

Janneke heeft hoge verwachtingen, van zichzelf én van het leven. Hoe dat elke keer weer tegenvalt, lees je hier.

Dat onze hond altijd nogal zenuwachtig wordt van op vakantie gaan en we hem daarom angstremmende medicijnen gaven. Dat hij zich toen nog raarder gedroeg dan normaal. Een van de bijwerkingen was dat je er wanen van kon krijgen en die had hij denk ik, want hij probeerde steeds te ontsnappen uit de tuin en dan vond ik hem onderaan de berg terug, waar hij met een verdwaasde blik om zich heen stond te kijken.

Dat hij wel ineens heel aardig was voor onze andere hond, die mocht veel dichterbij komen dan anders zonder daarbij afgesnauwd te worden. Dat ik me toen afvroeg hoe dat kwam: zou hij normaal bang zijn voor de andere hond en was dat nu weg, of had hij een waan waardoor hij er ineens een leuke hond in zag?

Dat er een man in de bieb was die erg leuk deed met twee kinderen, waarschijnlijk zijn eigen kinderen. Hij bestelde lekkere dingen voor ze, liet ze ondertussen ook nog lekker spelen en raakte met iedereen aan de praat over zijn kroost. Daarbij ging hij in detail dingen opnoemen over hun zogenaamde karaktereigenschappen, iets wat ik op die leeftijd nooit echt geloof. ‘Ze heeft een sterk willetje hoor’. Zijn er ook kinderen van drie zonder sterk willetje? En als hij dan zo sterk is, waarom is er dan geen sprake van een ‘wil’? Wat mij betreft is het een sterke wil of een slap willetje.

Toen hij ook nog om de haverklap ‘kiekeboe’ riep tegen het oudste kind, kon ik het echt niet meer handelen en ben ik verkast. Ik weet dat het evolutionair lastig te verklaren is dat ik dit heb, maar leuke vaders wil ik nooit in mijn buurt hebben. De zuchtende wel, die mogen bij mij.

Dat de term ‘blouse’ blijkbaar veranderd is. Er zijn diverse kledingwinkels waar ik tegenwoordig als ik online op dat woord klik, ook bij T-shirts terechtkom. Niks geen knoopjes, gewoon een shirt met lange mouwen. Volgens mij komt dit door de invoering van het woord ‘top’, waar lange mouwen dan weer niet onder vallen. Met dat woord hebben ze de hempjes en de shirts samengevoegd, iets waar ik de voordelen ook niet van inzie. Ze moeten niet gaan klooien met die termen, want dan valt het volgende kledingstuk er weer buiten en blijven ze bezig.

‘Tuniek’ en ‘jurk’ vind ik ook lastig, als dat los van elkaar zit maar ook als het bij elkaar zit. Dat valt denk ik niet op te lossen, een tuniek is gewoon een onduidelijk kledingstuk. Daar ging het bij het uitvinden al mis.

bottom of page