Kat met kap

Dat mijn kat niet snapt dat ze weer door het kattenluik past nu ze geen kap meer om haar kop heeft. De wond op haar poot is dicht, dus mocht hij gelukkig weer af.

Ze liep wel heel grappig met dat ding op, de oren plat naar achteren en dan echt sjokken alsof ze iets heel zwaars mee moest sjouwen. En ze snapte niet dat ze zich niet kon wassen, dus likte ze steeds de binnenkant van de kap terwijl ze haar pootje er aan de buitenkant tegenaan hield.

Als we op iemand konden stemmen die honderd moet worden, dan zou zij het zijn. En dan krijgt ze voor haar verjaardag een kap.

Toch fijn

Dat het toch fijn is als er af en toe nog iemand naar mijn vader vraagt.

De Kringloop

Dat de man van de Kringloop, die niet helemaal goed was maar hier wel spullen op kwam halen, mij allemaal hele directe vragen stelde. Of ik niet moest werken, wat ik voor werk deed, of ik daarvoor betaald krijg en waarom de muren van de slaapkamer zo donker zijn. Dat ik het wel wat minder vond dat hij totaal niet oplette toen hij mijn ladekastje naar beneden bracht, ik was bang dat hij alles zou beschadigen. Maar het was ook duidelijk dat ik dat niet kon voorkomen, die man kon zo te zien echt niet anders en zelf kon ik het kastje niet tillen. Ik begreep toen wel ineens de beweging dat je met je handen je hoofd vast wil pakken, om toch maar íets te doen.

Het kastje bonkte inderdaad van de trap af, hij liet hem op alle treden vallen, blijkbaar zag hij dat als handige rustmomentjes. Dat ik toch opknapte van zijn gezelschap.