Halfhoge schoenen

Dat ik hele leuke halfhoge schoenen had gekocht maar dat ze pijn gingen doen op het bot van mijn enkel, want daar drukten ze op. Dat ik daar verdrietig over was, maar ze toch maar aan bleef trekken omdat ik ze zo leuk vond. Dat iemand toen zei: dat heb ik ook een keer gehad, maar toen ik ze wat minder strak deed was de pijn weg. Dat ik toen besefte dat ik dat écht niet had overwogen, nul. Ik had in mijn hoofd dat je schoenen strak doet en dat ze dan goed moeten zitten.

Zo ontdekte ik laatst ook dat je je oortjes alvast uit kunt doen als je ergens binnenkomt zonder dat je eerst de muziek hebt stopgezet. Dat leek me eerder altijd de verkeerde volgorde en dus zag ik het nooit als optie.

Het leven wordt steeds makkelijker en pijnlozer.

Plassen op stations

Laatst moest ik een keer plassen toen ik ’s avonds laat op een station was. Maar er was geen wc en de trein die ik zo meteen moest nemen was een stoptrein, dus die had ook geen wc. (Dit alles speelde zich nog af voor de Flirt.)

Ik moest echt, dus liep ik naar de achteruitgang van het station, in de hoop dat daar ineens een bos zou beginnen (ik was er nog nooit aan die kant uitgegaan). Dat was niet het geval. Er was wel een fietsenstalling met bosjes eromheen. Ik liep de bosjes een stukje in, voelde me bijna een vies mannetje maar bedacht toen dat niemand het echt vies zou vinden om mij daaruit te zien komen, zeker niet met mijn bril op. Hooguit raar. Ik ging door mijn knieën en begon te plassen.

Het was een enorme opluchting. Het uitzicht op de fietsenstalling beviel me ook goed. Ik vond het gezellig om mensen langs te zien komen, ook al zagen ze mij niet.

Laatst heb ik Weesp gedaan, dat was ook prima te doen. Ik denk dat ik voor de hele spoorwegkaart ga.

Schildklierprobleem

Ik dacht dat mijn hond saai was en niksig, maar nu blijkt hij al die tijd een schildklierprobleem te hebben gehad. Sinds hij medicijnen krijgt wil hij ineens wel wandelen en spelen en legt hij soms zomaar zijn poot op mijn schoot waarbij hij mij dan heel gezellig aankijkt.

Het is natuurlijk tragisch dat we dat al die tijd niet wisten, maar ik vind het ook hoopvol. Misschien heb ik ook wel organen die niet goed functioneren waar we nog achter zouden kunnen komen.