top of page
Brandnetels (c) Anne van Zantwijk_header.jpg

Hoge verwachtingen

Janneke heeft hoge verwachtingen, van zichzelf én van het leven. Hoe dat elke keer weer tegenvalt, lees je hier.

Dat ik nog weet dat mijn broer mij opbelde toen hij net zijn eerste kind had gekregen. Dat hij er nogal van slag door was geweest. De bevalling was heel moeizaam verlopen, en hij vertelde mij hoe iedereen in het ziekenhuis zich druk maakte om het kind, maar niemand om zijn vriendin. En toen had een van zijn twee katten ook nog een abces, en daar moest acuut iets aan gebeuren, terwijl moeder en kind nog in het ziekenhuis lagen.

Dat hij toen de verkeerde kat mee had genomen naar de dierenarts.

Dat iemand mij laatst vertelde dat je bij het autorijden nooit je hele armen en benen moet strekken, want als je dan een aanrijding hebt zitten ze op slot en raak je veel erger gewond dan als je ze licht gebogen houdt.

Dat ik vandaag het slaapkamerraam open wilde zetten en toen voor de zekerheid ook maar voor de een-na-wijdste stand besloot te kiezen.

Dat ik aan het rondkijken was in een kledingwinkel en me toen ineens afvroeg wat de regels eigenlijk zijn met betrekking tot wanneer kleren die van een hanger afglijden nog jouw verantwoordelijkheid zijn om terug te hangen.

Het is deels een tijd-kwestie denk ik: als het lang genoeg geleden is dat jij daar door de kleren aan het bladeren was hing het waarschijnlijk al niet goed op de hanger, en is het duidelijk niet jouw probleem. Maar er is ook een ruimte-aspect: als je al twee rekken verder bent, kan jij het ook onmogelijk gedaan hebben. Daarom loop ik altijd snel een stuk verder als ik een vest aan één kant los zie raken. En dan is er nog de kwestie van hoe ver de verkoopster bij je vandaan staat en of ze überhaupt doorheeft dat er iets van de hanger valt.

Vroeger wilde ik na het passen altijd alle kleren die ik niet kocht zelf terughangen/-leggen, ook al zei de verkoopster: geef maar hier, hoor. Ik vond het decadent om dat uit te besteden. Nu doe ik dat juist niet meer, omdat het me ook rot lijkt voor hen dat je het dan niet perfect doet maar ze je ook niet willen overrulen waar je bijstaat, dus ze dan helemaal moeten wachten totdat jij weg bent en dus al die tijd moeten onthouden welke stapeltjes je precies verpest hebt.

bottom of page