top of page
Brandnetels (c) Anne van Zantwijk_header.jpg

Hoge verwachtingen

Janneke heeft hoge verwachtingen, van zichzelf én van het leven. Hoe dat elke keer weer tegenvalt, lees je hier.

Dat ik iemand een hand gaf maar het voelde alsof het maar 3 vingers waren die ik tussen mijn duim en de rest van mijn vingers had, in plaats van de gebruikelijke 4. Dat ik niet meteen durfde te kijken om het te checken, dat wilde ik later nog onopvallend doen maar kwam er toen niet meer van. Dus nu weet ik het nog steeds niet.

Dat ik eigenlijk blij verrast was dat mijn handen zo’n subtiel verschil kunnen voelen, maar het feit dat ik het niet zeker wist de pret behoorlijk drukte. Als ik het mis had, zou ik juist teleurgesteld in ze moeten zijn.

Misschien had hij wel 4 hele dunne vingers. In dat geval is het mijn eigen handen niet volledig aan te rekenen en dient de schuld wat mij betreft ook deels bij die van hem te worden gezocht.

Dat ik nog weet dat mijn broer mij opbelde toen hij net zijn eerste kind had gekregen. Dat hij er nogal van slag door was geweest. De bevalling was heel moeizaam verlopen, en hij vertelde mij hoe iedereen in het ziekenhuis zich druk maakte om het kind, maar niemand om zijn vriendin. En toen had een van zijn twee katten ook nog een abces, en daar moest acuut iets aan gebeuren, terwijl moeder en kind nog in het ziekenhuis lagen.

Dat hij toen de verkeerde kat mee had genomen naar de dierenarts.

Dat iemand mij laatst vertelde dat je bij het autorijden nooit je hele armen en benen moet strekken, want als je dan een aanrijding hebt zitten ze op slot en raak je veel erger gewond dan als je ze licht gebogen houdt.

Dat ik vandaag het slaapkamerraam open wilde zetten en toen voor de zekerheid ook maar voor de een-na-wijdste stand besloot te kiezen.

bottom of page