top of page
Brandnetels (c) Anne van Zantwijk_header.jpg

Hoge verwachtingen

Janneke heeft hoge verwachtingen, van zichzelf én van het leven. Hoe dat elke keer weer tegenvalt, lees je hier.

Dat onze oude poes inmiddels ook snurkt tijdens het slapen. Dat dat nieuwe informatie is voor mij, ik wist niet dat katten dat konden. Heel even dacht ik zelfs nog dat het de hond was die beneden zo hard snurkte dat ik het helemaal in de slaapkamer kon horen. Maar het bleek de kat te zijn onder ons bed.

En mijn vriend snurkte vroeger alleen wanneer hij op zijn rug lag, maar heeft daar recentelijk ook ineens zijn zij bij gepakt. Dat betekent dat hij nu praktisch altijd snurkt, want op zijn buik ligt hij nooit. Ik vind dat allemaal wel best, het enige wat ik van hem en de honden vraag is om niet zo hard te snurken dat ik het lieve snurkje van mijn oude kat niet meer hoor.

Dat het stormde en ik niet wist hoe ik daar op de fiets mee om moest gaan. Dat ik ‘voorzichtig’ scheen te moeten rijden, maar volgens mij ben je veel vatbaarder voor wind als je langzaam rijdt dan als je snel rijdt. Maar vallen kun je dan weer beter vanuit een langzaamrijdende positie doen.

Dat onze oude kat op steeds meer manieren gaat miauwen om aandacht te trekken. Er zit de laatste week ineens een extra klank bij die klinkt alsof ze krols is of een mensenbaby. Het klinkt ook alsof er problemen zijn vind ik, alsof ik moet komen checken of ze niet aan het overlijden is. Terwijl haar komen aaien toch iets leuks is, ze stelt me verkeerd af door zo te mauwen, ze kan me beter enthousiasmeren.

Ik weet ook niet waarom er nu ineens klanken bij komen. Zijn haar stembanden kapot? Of had ze deze klankkleur altijd al in huis maar besluit ze hem na 15 jaar pas in te zetten? Dat de aandacht steeds urgenter voor haar wordt, omdat ze niet zo lang meer heeft. En dat ze hem bewaarde omdat ze dat al die tijd al wist.

bottom of page